Epic Fail Mga Nobela at Kwento

natatawa kong wika habang hinahati ang binili kong croissant gamit ang tinidor. "Grabe ka naman sa rebelde, Shan," iling ni Jeriel sabay higop sa kaniyang americano. "I was just overly confident back then. Pero alam mo ba kung anong pinakamatinding epic fail ko nung graduation? My mom explicitly told me na huwag uminom bago ang ceremony. Pero dahil nga mayabang ako, uminom kami nina Roman sa parking lot." "Oh my god, Jeriel," napasapo ako sa noo ko, medyo na-predict ko na ang kasunod. "Don't tell me napahiya ka sa stage?"

Ang tao na magpahanggang ngayon ay inaasam n'ya pa rin na makita para makahingi s'ya ng tawad dito sa kan'yang kapabayaan. Gusto n'yang humingi ng tawad sa dalaga dahil hindi n'ya natupad ang pangako n'ya rito na ililigtas n'ya ito at ibabalik sa pamilya nito sa Greece. Si Maddy ang kan'yang unang failure mission at si Maddy din ang nag-iisang tao na s'yang dahilan na magpahanggang ngayon ay inuusig pa rin s'ya ng kan'yang konsensya.

Ibinaling niya ang baril—hindi kay Mireille, kundi sa core node sa likuran nito. Isang putok. Nagliyab ang ilaw. Sumigaw ang system. “Critical failure—” “Hindi!” sigaw ni Mireille. Tumakbo siya, ngunit huli na. Ang buong silid ay umuga. Ang barrier ay kumurap—at bumagsak. Sa isang iglap, nasa harap na siya ni Gray. Walang salita. Isang suntok. Isang siko.

“Pero sana… sana noon mo pa ginawa. Ang ipaglaban ako.” Parang may tumama sa dibdib ko. “Alam ko,” sabi ko. “At yun ang hindi ko mapapatawad sa sarili ko.” Napayuko ako. “Kung pinigilan kita noon, kung naging mas matapang ako… hindi sana nangyari ito. Hindi ka sana nakidnap. Hindi sana tayo nagkahiwalay.” Tahimik ang kwarto. “I failed you,” tuloy ko. “As your husband.”

Papalag pa sana ako nang hawakan ako ni Feron para pakalmahin. “Don't. Ilaan mo na lang ang lakas mo kapag may pagkakataon,” bulong niya at ngumiti sa akin. Ngiti na hindi masaya, kung hindi ngiting humihingi ng tawad. “It’s not your fault…” bulong ko pero umiling siya. “It is.” Ang ngiti sa labi niya ay halos maging ngiwi na. “I failed. I'm sorry, Lucy,” dagdag pa niya.

“Thanks.” Labis-labis na ang kaba ko nang muli niyang isara ang pinto para inumin na ang kape. Agad ko naman siyang tinalikuran dahil sa kabang nararamdaman. Will I be fired on my first day? Alam kong heavy equipment operator siya pero alam ko rin na napakadali lang para sa kanya na ipatanggal ako kung gugustuhin niya! Napakatanga ko! Sana ay nagkunwari na lang ako na tumapon ang kape! But then… I was caught off guard dahil pagtalikod ko pa lang ay naroon na siya!

MARK'S POV: kagabi ko pa gusto mag inom dahil sobrang disappointed ako. Kahapon palang no'ng hindi na mag run yong code ko alam ko papalpak ako sa competition na to. Nakaka disappoint. First time ko lang kasi matalo sa isang kompitisyon. Dati kasi naipapanalo ko lahat. Good thing nagpa inom ang isa sa mga prof na sumama samin. "Hindi ka failure ok," pagpapalakas ng loob sakin ni Lou

Natatawang saad naman ni Haze sa akin. "Bakit naman hindi nila matanggap?" Nagtatakang lumapit ako sa kanila at may nakita ako sa center table na laptop. May ganoon si mama at tinuruan din niya akong gumamit ng ganoon. "Eh kasi, mapride itong mga epic. Karamihan sa epic ay matataas ang tingin sa mga sarili dahil kasunod kami ng legendary. Kaya hayun, hindi nila matanggap na isang common ang nanalo. Mga bitter ang mga higad. Lalo na si Elena na hindi maipinta ang mukha." Tawang tawa na sagot ni Haze sa akin.

"Pero paano ko magawa na maging proud ka sa akin kung purt failure ako?" "Enrico, wag mong sabihin iyan. Hindi mo kailangan makipagkompetensya sa mga kuya mo para lang may maipatunayan ka sa akin. At huwag mong isipin na ang lahat ng hirap, pagod at pagsusumikap mo ay hindi ko nakikita. Dahil bilang isang magulang, ako ang unang nakakaramdam. Kung narito lang ang mama mo, dalawa kami ang unang tao na proud sayo, at ipagsigawan kung gaano ka kabuti at hardworking na anak. Hindi ka nag failed bilang isang anak. Ako ang may mali dahil hindi kita nagabayan ng maayos nang mawala ang mama mo. "

"...we'll decide how to use that information." Dahan-dahang lumitaw ang isang mapanganib na ngiti sa labi ni Bianca. "I understand." Tumalikod muli ang lalaki. "Remember this." Mahina ngunit mabigat ang bawat salitang binitiwan nito. "You already failed once. This... is your last chance." Tahimik siyang yumuko. "I won't fail again." Sa pagkakataong iyon... Hindi na lamang paghihiganti ang nasa isip niya kundi ang tuluyang pagbagsak ng buhay ni Melissa.