Novel & Cerita Everything Will Be Okay Quotes

"It's going to be okay, honey. Everything's going to be fine." Paano nasasabi iyon sa kanya ng kaibigan? Paano nito nasasabing magiging maayos pa ang lahat? Hindu na kailanman magiging maayos ang lahat kung hindi siya magigising sa bangungot na iyon.

With my clouded mind right now, I don't know which is which anymore. All I know is that I'm not okay. I feel so bad. I know that this doesn't give me the right to point fingers at anybody but.. Is it atleast okay not to feel okay for now? I badly need the validation that it's fine. That it is okay not to feel okay. That I don't have to feel okay all the time. Can I.. atleast have that?

Natawa ako lalo sa mga pinagsasabi niya. [Ayan, pinapatawa lang kita. Don't be stressed with everything's going on. It's all going to be okay, Q. You just have to face it. Don't be afraid! Nasaan na ang malditang palavarn kong kaibigan?! Nabuntis lang ni Sir Kalle naging duwag na! Biro lang!] Pagbawi niya kaagad. Napangiti ako.

Agad niya itong niyakap at tuluyang humagulgol sa bisig nito. “Everything will be alright, sweetheart. Everything will be alright,” anang lolo niya, gumanti ng yakap bago hinalikan ang ulo niya.

Marami nang nangyari. Marami na rin akong natutunan. Hindi ko na hahayaang kontrolin ng nakaraan ang kinabukasan ko. Ngumiti ako nang may buong kumpiyansa. “But don't worry.” “In no time…” “All things will be in order.” “At sa pagkakataong iyon, lahat ng katotohanan ay lalabas.” “At kapag nangyari iyon, wala nang kasinungalingang makapipigil sa bawat isa na mapunta sa taong tunay nilang pinili.”

"Are you okay, hon?" Napaangat ako ng tingin nang marinig ko ang boses ni Lauren. Ngumiti ako sa kaniya at pilit na tinatago ang lungkot na naramdaman ko kanina sa sinabi ni Nikita. "Is everything fine? May nangyari ba?" She looks very concern. "I'm okay, hon. Nothing to worry." Sagot ko lang saka ngumiti to make her feel at ease, well at least.

Lintik na pagsubok ‘to…’’ Niyakap na lamang ako ulit ni EJ kahit pilit akong kumakawala sa kanya. Hindi ko maiwasang maiyak. Bakit ang dali lang sabihin nila na ‘’magiging okay rin ang lahat’’? Bakit hindi nila nakikita kung gaano ako nasasaktan?

Hindi ko alam kung sa kan’ya ko ba iyon sinasabi o ang sarili ko ang pinapapaniwala ko sa mga kataga na iyon. “Are we, Atasha? Are we really going to be okay?” tugon niya sa akin. Hindi man ako sigurado ay alam ko na kailangan ko maniwala na magiging maayos ang lahat. Kailangan namin pareho na maniwala ni Aldrick na malalagpasan namin ito na magkasama. “Oo, babe, malalagpasan natin ito na magkasama. Magiging maayos ang lahat. Ang importante ay tayo, ikaw at ako.”

Masyado ba siyang abala sa ibang bagay upang hindi mapansin ang nararamdaman para sa kanya ng binata? "Oh no.. no.. Don't feel upset. I know how you wanted everything to be okay. Everyone around you to be okay. I just wanted you to know how I feel for you. That's it. I'm not expecting you to reciprocate with my feelings. I'm fine.. I will be fine.. eventually" paninigurado nito sa kanya na okay lang ito bagamat kulang sa kumbiksyon ang pagkakasabi. Wari'y kinukumbinsi lang din nito ang sarili na okay sya.. kahit hindi. "I... I don't know what to.. say." ani Athena na nagugulimihanan pa rin sa narinig.

Naitakip niya ang mga palad sa mukha habang patuloy ang pag-iyak. “Shh, you’re gonna be okay. It’s gonna be okay”, pang-aalo nito habang hinaplos siya sa likod. “I can’t Scar... hindi ko alam kung magiging okay pa ba ako”, “Don’t say that. Of course you will be”, “Mas mabuti pa kung pinatay na lang ako ng mga hayup na ‘yon. Sana ay hindi ako nahihirapan ng ganito ngayon”,