Evicted Novels & Stories

Basag ng ama ni Zeke sa katahimikan na unti-unti nang bumabalot sa hapag-kainan nila. Mr. Alvarez smiled. "The one I'm supposed to meet cancelled last minute. Bukas ko pa sana kayo yayayaing mag-ama but I already got this room reserved so sayang naman kung hindi mapapakinabangan." "That's terrible, why would they cancel last minute." Nile Devereux said disgusted. Mr. Alvarez didn't said a word and only scoffed to his reply.

Humugot siya ng malalim na hininga saka hindi na umimik iniwan ang mga ito at nagtungo sa kusina. Isa-isang pinagmasdan ng Donya ang mga naroon sa sala. "People who are not related to my family business. All of you should get out of here as soon as possible." She rudely said as she raised her eyebrows. The old lady was sitting in the main seat of the living room, and the first sentence she said was very rude, and said to Su Guoyao: "Irrelevant people, you can go." Hindi nakagalaw ang mga ito ng ilang segundo ngunit ng ma-realize ang sinabi ng Donya ay namutla sila. Their faces were all embarrassed, Donya Agatha issued an eviction order.

My wealth, my power, my mansion—none of it mattered because the people inside were rotten. "Kahit lumuhod pa kayo hanggang sa magdugo ang mga tuhod niyo, hindi magbabago ang isip ko," I declared, my voice echoing like a final judgment. "This is not a negotiation. This is an eviction. I have already instructed the guards. By sunrise tomorrow, all your personal belongings must be out of this house. If I see any of you here after 6:00 AM, I will have you forcibly removed. I don't care if you have to sleep on the pavement."

EVE "Alam mo dapat talaga pinalaglag na kita dati palang, wala kang silbi dito Eve, wala!" Umagang umaga boses kaagad ng nanay ko ang bumungad sa 'kin. Hindi ako sumagot at tumayo nalang bago niligpit ang lumang banig na tinulugan ko. Medyo nasanay na ako. Labing siyam na taon kong naririnig sa labi niya iyan kaya wala nang bago sa akin.

“Ang mahalaga ay ang nakasulat sa papel na iyon.” Tinuro ko ang ‘Eviction Order’ sa lamesa. Silas smirked. “Iyan? Iyan ang huling piraso ng lupa ng Southern Sector. Isang lagda na lang, at tapos na ang lahat. The Valderamas will truly be erased.” Nakita ko ang pirma niya sa ilalim ng order. It was big, arrogant, and final. Seeing that signature—the same hand that probably signed my father’s death warrant—turned my mission from a simple intelligence gathering into a blood vendetta.

Tahimik na ang pantry nang tumalikod si Evony sa akin. Ngumiti siya, pero matigas pa rin ang boses. “Okay ka lang ba? pagpasensyahan mo na, matagal na din sila nasa line for termination dahil sa mga alligations sa kanila, ang hirap kasi walang proof na makuha sa kanila dahil tinutuon nilang mambully sa mga blind spot ng CCTV” sabi niya sa akin. Napangiti din ako sa kaniya

Nagulat pa ako ng makita ang pagtulo ng luha sa kaniyang pisngi at ang pag-iwas niya ng tingin "Eva, ihanda ninyo ang kuwartong gagamitin ni Jazeah" pagkausap imbes ni Lola Zoraida sa babae "Sige po" Nagkaroon ng katahimikan sa buong van at hindi na nagsalita ang kahit na sino man, kita ko ang pagsulyap ni Eva sa matanda bago ito tumawag sa cellphone at may kinausap tungkol sa hotel daw na kwartong gagamitin ko

Lintik na halik naman kasi yon, nakakalimutan n'ya ang lahat ng dahil sa halik ni Creed. Mabilis ang kan'yang pagmamaneho at wala pang bente minutos ay narating n'ya na ang Evans tower. Agad s'yang nag park at pumasok sa loob. Deritso s'ya sa elevator at ng marating ang floor ng kan'yang unit ay agad n'yang binuksan ito at agad din na nagbukas ang mga ilaw ng pumasok s'ya.

Bakit siya ang tinutukan ng ganito ka-delikadong tao? Paulit-ulit na pinindot ni Evan ang elevator button, nanginginig ang daliri habang hinihintay. Nang dumating ito sa harap niya, saka lang siya nakahinga nang malalim. Sa lagay niya na may criminal record, imposible na siya ang pagbintangan sa pagkamatay ni Albert. Mabuti na lang din at para protektado ang mga kliyente, walang ibang tao o kahit CCTV sa floor na ’to. Maliban na lang sa waiter na sadya siyang dinala doon, walang makakaalam na pumasok siya sa kwarto ni Albert.

Formal na sabi namna ng babae sa kanyang harapan na kanyang ikinagulat. "W-what? T-teka baka nagkakamali kayo, I am a tenant here." Nauutal na sabi niya sa labis na pagkabigladahil hindi naman niya inaasahan na hindi na siya makakatuntong sa unit niya ng gabing iyon. "No Ma'am the noticed was already emailed to us this morning." Sabi pa nito na pinakita ang letter kung saan nagsasaad na may force eviction ng nangyayari.