Example Of Diary Everyday Life Novels & Stories

Kahit anong hirap ng trabaho, kaya niyang gawin makakasama at makikita lang niya si Angge! Binuksan niya ang drawer na nasa gilid lang din ng kanyang kama at mula doon, inilabas niya ang kanyang diary. Yes! May diary siya. Isinusulat niya ang bawat masasaya at mahahalagang pangyayari sa kanyang buhay at ang makilala si Angge ay isa sa pinakamahalagang pangyayari sa kanyang buhay na hindi niya dapat nalilimutan kailanman.

Umupo sandali ako sa kama habang binabasa ko ang mga nakasaad doon. Parang isang ito personal na diary na sinusulatan niya ng bawat pangyayari sa kaniyang buhay o kung ano mang tumatakbo sa kaniyang isipan. Wala akong gaanong napansing kakaiba sa unang pahina nito. Ngunit habang binabasa ko ito ay tila unti-unti akong nagkaka-ideya kung ano ang ginagawa niya sa araw-araw at kung sinu-sino ang mga nakakasama niya.

“Ano yan, Mahal ko?” “Ah ito? Lumang diary ko yan, mahilig kasi ako magsulat tungkol sa nangyayari sa buhay ko araw-araw noon kaya lang madalang ko na ngayon gawin kasi busy. Pumunta kasi ako doon sa luma kong kwarto, hindi ko nga ine-expect na nandoon pa eh.” paliwanag ni Cassandra. Diary. She likes documenting her life too. Habang tumatagal she’s getting more like Katrina. Naalala kong mahilig din sa diary si Katrina noon. Nagsusulat siya sa ilalim ng puno ng mangga sa Mansyon.

"Sasabihin ko sa mga kaibigan ko na tulungan ka sa pag-imbestiga ng mga trabaho at kita ng mga pinsan mo. Pagkatapos mong kunan ng larawan ang kanilang mga kalagayan sa pabahay, kapag bumalik ka na sa siyudad, maaari mong isulat ang lahat ng nangyari noong panaho'ng iyon. Kung hindi mo kayang magsulat ng mabuti, maaari akong maghanap ng ibang tao na magsusulat para sa iyo, at ikaw na lang ang magbigay ng detalye." "Salamat, hindi na kailangan ng ibang magsulat para sa akin, at hindi ko na kailangan ng blog post. May habit ang ate ko sa pagsusulat ng diary. Sinulat niya lahat ng nangyari noon sa kanyang diary, at mayroon pa siya nitong diary. Kukunan ko ng larawan ang diary ng ate ko at ipopo

Wala man itong kasiguruhan na tuluyan na silang maghihilom, pero ang pagtanggap at pag-unawa ay nagsimula na. Sa hapag-kainan, sabay-sabay silang kumain. Habang humihigop ng sabaw si Mike, bigla siyang nagsalita. “Mama… puwede po bang isulat ko sa diary ko ang nangyari ngayong araw? Gusto ko po ‘tong maalala.”

Para naman kahit papaano maibasan ng kahit kaunti ang bigat na nararamdaman ng puso ko Mahilig ako sa ganito noon pa man. Naalala ko pa nga na sa tuwing umiiyak ako, isinusulat ko sa aking notebook ang mga kaganapan kung bakit ako umiiyak noon. Ito ang gagawin ko ngayun, isusulat ko dito sa isang kapirasong papel ang ginawa ni Madelyn sa akin kahapon at ang ginawa ni Elijha sa akin kagabi na para bang isang diary.

Kumuha siya ng dalawang hiwa, nilubog sa instant coffee ang isa, at kumagat kahit medyo malambot na. Umupo siya sa lamesa at kinuha ang planner na puno ng sticky notes. Doon nakasulat ang buong buhay niya—class 7AM, work at library shift 10AM, hospital visit 3 P.M. Imperial Palace 8 P.M. onwards. Binuksan din niya ang maliit na sobre na may lamang mga resibo at pera. Doon siya tumitig ng matagal. “Tita, kaunting tiyaga na lang. Makakahanap din tayo ng milagro,” mahina niyang bulong, kahit wala naman talagang nakikinig.

Lahat ng naiisip niyang gawin, naiisip rin nito at laging isang hakbang ang lamang sa kanya. Pagkapasok ni Audrey sa kwarto ni Harvey, agad niyang hinanap ang diary ayon sa sinabi nito. Natagpuan niya ang lumang diary na may dilaw na pahina, ang pinakaunang diary niya sa buong buhay niya. Mabilis niyang binuklat ito at inisa-isa ang mga pahina. Hanggang sa mapadako siya sa isang pahina na may isang linya lang ng sulat.

Napatingin siya sa kawalan, parang sinisilip sa kanyang isipan ang laman ng bag—isa-isang binibilang sa imahinasyon kung alin nga ba ang nagpapabigat. Nandoon ang A4 notebook niya—makapal at mabigat. Hindi lang basta notebook, kundi parang koleksyon na ng kalahati ng buhay niya. Mga medical notes, lecture scribbles, doodles kapag stressed, pati na rin ang diary entries na isinisingit niya sa pagitan ng mga pahina. Limang sentimetro ang kapal. Isa nga namang “pader” sa bigat.

pasigaw na tugon nito Pag katapos ng pangyayari na iyon naligpit nalamang ako ng aking silid at nag sulat ako sa aking diary notebook simula elementry nasusulat na talaga ako sa diary ko lahat sinusulat dahil hindi rin ako pala kaibigan at hindi ko na rin halos mabilang kung nakailang notebook na ako siguro 15? 17? every year nag papalit ako ng diary notebook kapag minsan binabasa ko yung iba na realized ko every year, every version of me, hindi ako nag sisisi sa mga pag kakamali na nagawa ko dahil kung hindi yon nangyari sa buhay ko siguro ibang tao ako ngayon at sobrang laki ng pag sasalamat ko sa youngerself ko kasi nagtuto siya mag sulat sa diary sobang laki ng naging impact sa akin ng p