Examples Of Diary Entries Novels & Stories

Pakiramdam niya ay medyo kakaiba ang text message nito, ngunit hindi niya mawari kung bakit. Ibinaba ni Debbie ang kanyang telepono sa kama at dahan-dahang lumapit sa kanyang maleta. Inilabas niya ang isang naka-lock na notebook. Diary niya iyon. Mula noong high school, nakaugalian na niya ang pag-iingat ng isang talaarawan bilang isang paraan ng pag-alis ng kanyang stress at pagpapahayag ng kanyang nararamdaman. Maging ito ay kaligayahan, kalungkutan, o sakit, itatala niya ito sa kanyang talaarawan.

Ang mga linyang iyon sa diary—baluktot nga ang sulat, pero punô ng damdamin—ay parang mga tinik na tumusok sa puso niya. Hindi lang ito basta simpleng sulat ng bata. Isa itong patunay ng sakit at lungkot na nararamdaman ng kanyang anak. Habang binabasa niya, napagtanto niyang ang diary na ito ay hindi lamang tungkol kay Aaliyah, kundi pati kay Isabella. Dito niya nakita kung gaano ka-dedikado si Isabella bilang isang ina—malayo sa dati niyang impresyon sa babae.

“Finally, we married each other. I am now your wife after how many years. No more overthinking that we might not end together. We made it. I’m your Mrs. Ferrer. I promise to love you and our coming child.” I sighed heavily. Bumaling ako kay Levi habang bahagya siyang tumatawa. “Is that some kind of diary?” curious niyang tanong. “Do you want to read?” I offered, smiling. His lips twisted into a smile bago niya ito kinuha. Binasa niya ang huling entry bago niya nilipat sa mas recent na entry. Hindi siya nagsimula sa unahan. “I miss you,” he read. That was my recent entry when Papa didn’t let me out of the mansion.

KABANATA 16 - ANG LUMANG DIARY NI OLIVIA Taong 2010 ang unang nakasulat sa unang pahina ng kanyang diary. Hindi ko maunawan ngunit ng bulatlatin kong maige ay napagtanto kong sa hulihan ang pinaka unang pahina. Ganoon ni Olivia isinulat ang mga damdamin niya at karanasan sa kanyang diary. Nabasa ko doon ang nakatagong damdamin ni Olivia patungkol sa kanyang nalalapit na kasal kay John Carlos. Ang lalaking kanyang pinakaiibig.

Sa pabalat nito, nakaukit ang pangalan—Camille Dela Vega. Parang bumagsak ang mundo ni Farah. Kinakabog ang dibdib niya habang dahan-dahan niyang binubuklat ang mga pahina. Nandoon ang masisiglang sulat ni Camille—mga alaala ng mga date nila ni Dawson, ang mga matamis na salita nito, mga pangakong “habang buhay.” Ngunit sa huling bahagi ng diary, may mga pahina na basa ng luha, puno ng pangungulila at takot.

Ano naman kayang seryusong pag-uusapan namin. Pagkatapos kong maligo at magbihis nahagip ng mata ko ang diary ko sa bedside table Ito ang karamay ko lalo sa panahon ng pangungulila ko sa aking mga magulang na yumao. .Minsan ko nalang masulatan ang diary kong ito malamang kong wala lang seryusong usapan ngayon. masusulatan ko na naman ito. No, mamaya madadagdagan na naman ang laman ng pahina mong kailangan mong i keep. Bye for now balikan kita mamaya.

Lahat ng naiisip niyang gawin, naiisip rin nito at laging isang hakbang ang lamang sa kanya. Pagkapasok ni Audrey sa kwarto ni Harvey, agad niyang hinanap ang diary ayon sa sinabi nito. Natagpuan niya ang lumang diary na may dilaw na pahina, ang pinakaunang diary niya sa buong buhay niya. Mabilis niyang binuklat ito at inisa-isa ang mga pahina. Hanggang sa mapadako siya sa isang pahina na may isang linya lang ng sulat.

Ang makilala ka ang pinakamagandang nangyari sakin. 'Walang magandang nangyari nang makilala mo ako.' Habang sumasakit ang kanyang puso, binuklat ni Felipe ang diary at nalaman niya na ang unang entry sa diary ay ang araw na kinumpirma niya ang pagsponsor niya kay Cathy.

Para naman kahit papaano maibasan ng kahit kaunti ang bigat na nararamdaman ng puso ko Mahilig ako sa ganito noon pa man. Naalala ko pa nga na sa tuwing umiiyak ako, isinusulat ko sa aking notebook ang mga kaganapan kung bakit ako umiiyak noon. Ito ang gagawin ko ngayun, isusulat ko dito sa isang kapirasong papel ang ginawa ni Madelyn sa akin kahapon at ang ginawa ni Elijha sa akin kagabi na para bang isang diary.

Lalo pa at para kay Coco ang karamihan na naroon. Subalit sa pagkakataong iyon, ipinagpatuloy niya ang pagbabas sa diary. Most entries were short and just a narration of daily chores. Napansin lang ni Lara na tuwing sumasapit ang katapusan ng buwan, pare-parehas ang entry na naroon sa diary sa sumunod na limang taon matapos niyang mawala ‘Nagpunta siya ulit. Hindi talaga siya titigil. Diyos ko, anong gagawin ko?’