Examples Of Diary Entries 소설 & 이야기

Kaya paulit-ulit siyang naglinis, hanggang sa mamula at magdugo na ang kanyang balat. Paglabas niya, nakita ang marangyang kama at kumot, at biglang nakaramdam ng matinding pagkasuklam. Mariin niyang sinunggaban ang kumot at bedsheet at itinapon sa sahig. Doon, may isang bagay na nahulog. Isang diary. Napayuko siya at pinulot iyon. Tatlong salita ang nakasulat sa pabalat.

“Finally, we married each other. I am now your wife after how many years. No more overthinking that we might not end together. We made it. I’m your Mrs. Ferrer. I promise to love you and our coming child.” I sighed heavily. Bumaling ako kay Levi habang bahagya siyang tumatawa. “Is that some kind of diary?” curious niyang tanong. “Do you want to read?” I offered, smiling. His lips twisted into a smile bago niya ito kinuha. Binasa niya ang huling entry bago niya nilipat sa mas recent na entry. Hindi siya nagsimula sa unahan. “I miss you,” he read. That was my recent entry when Papa didn’t let me out of the mansion.

Ano naman kayang seryusong pag-uusapan namin. Pagkatapos kong maligo at magbihis nahagip ng mata ko ang diary ko sa bedside table Ito ang karamay ko lalo sa panahon ng pangungulila ko sa aking mga magulang na yumao. .Minsan ko nalang masulatan ang diary kong ito malamang kong wala lang seryusong usapan ngayon. masusulatan ko na naman ito. No, mamaya madadagdagan na naman ang laman ng pahina mong kailangan mong i keep. Bye for now balikan kita mamaya.

Lahat ng naiisip niyang gawin, naiisip rin nito at laging isang hakbang ang lamang sa kanya. Pagkapasok ni Audrey sa kwarto ni Harvey, agad niyang hinanap ang diary ayon sa sinabi nito. Natagpuan niya ang lumang diary na may dilaw na pahina, ang pinakaunang diary niya sa buong buhay niya. Mabilis niyang binuklat ito at inisa-isa ang mga pahina. Hanggang sa mapadako siya sa isang pahina na may isang linya lang ng sulat.

Ang makilala ka ang pinakamagandang nangyari sakin. 'Walang magandang nangyari nang makilala mo ako.' Habang sumasakit ang kanyang puso, binuklat ni Felipe ang diary at nalaman niya na ang unang entry sa diary ay ang araw na kinumpirma niya ang pagsponsor niya kay Cathy.

Para naman kahit papaano maibasan ng kahit kaunti ang bigat na nararamdaman ng puso ko Mahilig ako sa ganito noon pa man. Naalala ko pa nga na sa tuwing umiiyak ako, isinusulat ko sa aking notebook ang mga kaganapan kung bakit ako umiiyak noon. Ito ang gagawin ko ngayun, isusulat ko dito sa isang kapirasong papel ang ginawa ni Madelyn sa akin kahapon at ang ginawa ni Elijha sa akin kagabi na para bang isang diary.

Lalo pa at para kay Coco ang karamihan na naroon. Subalit sa pagkakataong iyon, ipinagpatuloy niya ang pagbabas sa diary. Most entries were short and just a narration of daily chores. Napansin lang ni Lara na tuwing sumasapit ang katapusan ng buwan, pare-parehas ang entry na naroon sa diary sa sumunod na limang taon matapos niyang mawala ‘Nagpunta siya ulit. Hindi talaga siya titigil. Diyos ko, anong gagawin ko?’

"September 17th: Isinilang ang anak ko. Pangalan: Calista, Calista Everhart." "Ika-8 ng Pebrero: Isang taon na." Napakaikli ng mga entry sa diary. Lalo na noong ika-walo ng Pebrero, hindi ito naintindihan ni Calista. Ano ang ibig niyang sabihin noong ikawalong Pebrero? Ang mga kasunod na mga entry ay katulad din sa mga ito. Ang talaarawan ay hindi para sa araw-araw, tanging mga mahahalagang kaganapan ang naitala.

"Ipinakalat na nila ang mga litrato at numero natin. Kailangan nating maghanda ng ebidensya bago natin sila pabagsakin." "Alex, anuman ang plano mo, susuportahan kita. By the way, tandaan mo, may ugali akong magsulat ng diary noon. Lahat ng isinulat ko tungkol sa kanila, nakatago pa rin. Gusto mo bang i-post ko ang mga diary entries na iyon online?" Nagulat si Alex nang malamang may diary pa rin ang kanyang ate.

“Did you forget that I’ve read your diary before?” Nahigit ko ang aking hininga. Hindi ko alam na nabasa niya lahat. Of course he remembered. Of course he noticed the smallest details about me, even the ones I had poured out only on paper, thinking no one would ever read them. Biglang bumalik sa akin ang mga nangyari noon. The childish handwriting, the pages filled with dreams of places I wanted to see, the quiet hopes I was too afraid to say out loud. Coron. Ilang beses ko ding binanggit ito sa diary ko.