Expect Nothing Appreciate Everything Novels & Stories

Si Dylan naman ay tila may sariling mundo, minsan napapangiti pa ang loko! ‘May sapak yata ang isang ‘to!’ Pagkarating namin ay inalalayan na ako nitong makababa. Panay pa ang kuha ng pictures sa amin kaya wala akong magawa kun ‘di ang ngunit sa camera. “You want me to carry you?” “Hindi na, kaya ko naman maglakad.” Gusto pa ako nitong kargahin. Nakakahiya kung nagtaon. Sobra!

Weird kasi hindi rin siya mahilig sa prutas. Nang bigla siyang matigilan. Wala sa loob na napatitig si Bry sa hawak niyang green apple na isinasawsaw niya pa sa asin. “Oh, my god!" bulalas ni Bry bago tila napapasong mabilis na binitawan ang hawak na prutas. Ang lakas ng kabog ng dibdib niya. “Oh, ‘di ba? Kahit ikaw, nagulat ka rin sa sarili mo." wala pa ring kamalay-malay na patuloy ni Jack habang nilalagyan ng palamang peanut butter ang hawak nitong sliced bread.

Kita sa ekspresiyon ni Heart na parang iiyak na ito. "Hoy, 'wag ka umiyak baka sabihin nila, inaaway ka namin. Gagi 'wag. Bibilhan ko na lang kayo ng ice cream," pagpapagaan ko sa mood namin. Kita rin kasi ang lungkot sa mukha ni CAleb.

Napailing na lang ako at hinaplos ang mukha niya. "No. Don't be sorry. Ako nga dapat ang nagsasabi no'n, eh. Kasi, hindi ko kaagad na-appreciate itong ginawa mong pagdala sa akin dito. I'm sorry, kasi iba ang in- expect ko. I'm sorry kung 'di ko kaagad na-gets kung bakit tayo nandito. I'm so sorry, and thank you kasi napangiti mo na naman ako." Ngumiti ako sa kanya at kasabay no'n ay ang pagpatak ng luha ko.

Kahit ang mga bagay na nabuo na ng isip at panahon ay nawawala. The best thing to do is go to the flow of destiny. You can't do anything kapag ikaw ang nabiktima. You would just go with the flow. Dahil kapag hindi mo sinabayan ay malulunod ka lalo na't kapag hindi ka marunong lumangoy. The Unexpected really hits different. She made me something i didn't expect. I love her more than i cannot expect. How i wish that.. All of the times I am with her. I can't say if i can live without her in my life. And also my two Angels... Uno and Uni. ~END~ :-*

So, you don't need to give me a present. "Just accept it, okay? Para next time ay hindi na tayo mahirapan to communicate each other." "OMG! You buy this cellphone for me?" "Yup!" maagap niyang tugon. "Oh, it's too expensive. A simple thank you and sorry are enough for me. So, next time, don't you dare to buy again too much expensive present for me. I won't accept it anymore." "But why?" "Coz it's too much. Oh, by the way, except for personally apologizing to me, what else do you-"

'Yong masaka ka na pero dadating ang kalungkutan. Sa buhay marami kang hindi inaasahan. Kung ngayon masaya ka bukas ay iiyak ka. Kung ngayon ay nand'yan siya bukas ay wala na. Kung ngayon ay mahal ka niya bukas ay hindi na. Don't expect too much because it will hurt you too much.

i said sobbing "𝐲𝐞𝐚𝐡 𝐛𝐮𝐭 𝐢𝐭𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐭𝐨 𝐥𝐚𝐭𝐞 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐦𝐨𝐩𝐚 𝐬𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐡𝐚𝐧𝐚𝐩𝐢𝐧 𝐚𝐭 𝐦𝐚𝐠𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲" ace said

It's better to keep on disappointing them so they won't expect anything from me, it's better to be crazy as fuck rather than being nice and then when you did something they would tell how disappointed they are from me. Ayoko lang na tumaas ang expectations nila sa akin hanggang sa magkamali ako at maging disappointment ako bigla. Natatakot akong magkaroon ng pakinabang at pag wala na yung pakinabang ko mawala rin ang lahat sa paligid ko.

Ang lungkot ng buhay niya. Ako Mr. Manyak, pwede din na maging friend mo. Kaya lang ayusin mo naman ang paningin mo sa akin. Gold digger at social climber. Wala yan sa akin. Di ako humangad ng sobra sa mundong ito. Kung may mga bagay na kailangan i-appreciate. Edi i-appreciate na lang na taos puso. Kahit nga kamatayan pa yan. Appreciate natin!