Face Your Fears Quotes นิยาย & เรื่องราว

Pero si Sayna, lagi akong natatakot na lalong lumalim ang nararamdaman ko. “Hindi laging kahinaan ang takot. Kung anong nagagawa ko sa takot mo ay ang tunay na lakas nito. Being afraid is part of being alive. And we have to go through with it. Ano ba talaga ang kinakatakutan mo?”

“Please stop it and learn to face your fear. Have some courage to confront Enver. Maybe it is the only way that will set you free from being hurt.” Hinawakan nilang dalawa ang mga kamay ko. “Para sayo at para kay Millie.”

Ngumiti si Athalia at pinagsiklop ang aming kamay. "Nandito ako, Luke. Kailangan natin pumunta dun para makita nila Tita Odessa ang lapida ng iyong ama. You need to overcome you fear, baby. Kasi kung mabubuhay ka sa takot walang mangyayari. Katunayan lang iyon na mahina ka." ani Athalia habang titig na titig sa aking mga mata. Totoo ang mga sinabi ni Athalia, para mapagtagumpayan ko ang takot ko kailangan kong harapin ang mga bagay na nagiging dahilan ng takot ko. Tinitigan ko siya ng matiim sa mga mata.

Nakita niya ang Marga na pinagmalupitan nang mag-asawang Sonya at Arthuro sa harap ng mansion ng Quisora, maging kung paano siya pagtangkaan ni Arthuro sa sasakyan nito. “Sis, if you let your fear eat you, you can't face the people who mistreated you. Isn't enough the five years to strengthen yourself? Tell me, are you still not ready?” Tama si Givana, hindi niya ito kayang harapin kung magpapadala siya sa takot. Maraming taon na pinaghandaan niya ang gabing ito kaya hindi siya dapat na maging mahina dahil kung mayroon mang dapat na matakot at mahiya sa kaniya 'yon ay ang mga taong katulad ni Arthuro Quisora.

Hindi ko kailangan ang awa niya. "Because you love him," He answered his own question. Fuck. He's right. He licked his lips. "Crying can't help Natalia," Hinawi niya ang hibla ng buhok ko at nilagay sa likod ng tainga ko. "Sometimes we have to face our fears. So talk with him, face your fears."

Hindi naman kasi malakas 'yong volume ng pinapanood ko para marinig ko kung may kakatok sa pinto. "Bakit takot ka masyado? Bakit hindi mo sabihin kung ano ba talaga ang gusto mong sabihin? Palagi mo na lang kinikimkim." dagdag niya pa. Hindi ko alam kung sure ba siya na naririnig ko siya o hindi, kasi nga naka headphone ako tapos tutok ako sa pinapanood kong anime. "We grow fearless when we do things we fear...pero don't kill yourself."

natutuwang tanong ni Sam. "Yes. Siguro ay tama ka. Tonight is a good start for me to socialize." Kailangan ko itong gawin para ma-overcome ko ang aking fear na humarap sa maraming tao. Alam ko na mas makatutulong sa akin kung haharapin ko ang takot ko sa nakalipas. Ngunit hindi ko alam kung kailan ako magiging handa para harapin iyon.

It's so sticky! Sa wakas naka-uwi na rin ako. Pero, bago ako bumaba ng kotse ni Jessie ay, “Hey! Remember what Mr. Wilson or Chrissy said to you when it comes to greeting people in the commercial and fashion world? You should learn how to address or curb your fear of people..men in particular! I can help you with that. Together, we can get rid or perhaps lessen your fear.” sabi ni Jessie. “No strings attached, no malice. I promise. Let's take it one step at a time.”

Naghumagulgol sa pag-iyak si Sophie, matapos itong magkuwento. ……. Umaga. KRRIINNGG… Si Victor. Iri-reject sana ni Sophie ang tawag, nang pigilan siya ni Ella. “Face your fear,” saad nito sa kanya, “hindi ba sabi mo iyon ang dapat mong ginagawa sa lahat ng mga kinatatakutan mo?” “Ano ang dapat kong katakutan kay Victor?” Pag-iwas niya.