Fake Smile Captions Novels & Stories

Are they thinking my smiles are all fake all the time? No way...

Iistalk ko siya sa f******k! Kinuha ko kaagad ang phone ko at nag-online. Sinimulan ko ang pagstalk sa kaniya. Grabe ang guwapo niya kahit nakasas face siya dito. Pero, sino itong nakacaption sa isa niyang post? CHRIS SY is feeling happy with Ming

Fake Smile Amara's POV Nanigas ang buong katawan ko. Mainit ang palad ni Damien na nakapatong sa bewang ko. Hindi iyon mahigpit. Ngunit sapat para maramdaman ko ang init ng kanyang katawan. Kasabay noon... Sunod-sunod ang camera flashes. "Perfect!" "Look here!" "Closer, please!" Halos mabingi ako sa sigawan ng mga photographers.

Maamo ang mukha na medyo bilugan, mala-almond shape ang mga mata na binagayan ng makapal na kilay at mahahabang pilik, matangos ang ilong at manipis ang mapulang mga labi. Na para bang kaysarap halikan, dugtong niya sa isip kaya naman hindi niya napigil ang mapasinghap nang humagod naman ang mga mata niya sa katawan nito. Katamtaman man ang laki ng katawan nito pero tiyak niyang kapag humilig siya sa dibdib nito ay magiging komportable siya. Kung hindi siya nagkakamali ay nasa anim na talampakan din ito. “Mas guwapo pa kay Zander De Villa?” nanunuksong tanong ng kanyang Uncle Ruben.

"Okay, game! Face to the camera, everyone! One... two... three... smile!" I flashed a smile but a smile that can't even reach in my eyes, a smile that tells so many things that can't even be spoken in words, and a smile that is fake... that it could tell that a smile that is not real at all.

I shivered on that thought, at mabuti na lang at tagong-tago ako, naka black cap at mask, kaya hindi nila malalaman ang katauhan sa likod nito na posibleng maibenta sa iba pag hindi ko matutupad ang usapan ng boss nila. Pinaupo ako ni Sarge, ang bugaw at manager ng online sex trafficking dito sa amin. Makikita sa kanyang mukha ang pagkagulat at tuwa nung hinubad ko na ang aking mask at nakita niya ang imahe ng babaeng kilala sa pagiging ulirang anak ng buong baranggay.

Hinalikan niya ako sa pisngi… HINALIKAN NIYA AKO SA PISNGI! “Smile!” Pero imbis na ngumiti ay napahawak ako sa magkabila kong pisngi na alam kong namumula na, “One more, tumingin ka rito and smile!” Pilit kong inayos ang sarili ko at ngumiti sa camera. Pero pano ko pakakalmahin ang sarili ko kung panay ang sabi niya ng, “Ang ganda mo.” “I love your smile.”

Nagtatanong pa e hindi naman pala maniniwala. I take a deep breath and exhale loudly before I respond. "Just don't mind me." I said and still giving off a fake smile. Hindi sya nakinig at kinulit pa ako. "Or you'll get hurt. For real." I continued. Hindi naman siya nakapag-react agad. Napaatras pa siya at halata sa mukha ang takot. Kinuha ko naman iyon na pagkakataon na umalis.

I wonder what they are wondering toward us. We can see ourselves on the big LED screen. I'm not prepared. "Synec, Smile." Paalala ni Vani sa akin ngunit hindi ko muna siya pinansin dahil naninibago ako sa aking paligid. "Synec, I said smile." hinawakan ni Vani ang gilid ng aking mga labi at pilit niya itong pinapasmile. Kaya nag smile na lang ako kaysa mag-away pa kami.

Nagbebed spacer kasi sila para hindi na uuwi sa bahay nila kapag may pasok. "Paano ba naman naglalagay ng caption ang fake jowa mo na 'Salon with my crying teddy bear' sa ating group chat hindi mo ba nabasa? Kaya nag meeting agad kaming lahat kung sino ang magbubudol kay Ignacio para makalibre, eh you know naman basta usapang libre alert ang mga itlog ng mga lokong ito lalo at nandito kayo sa Duma.," natatawang sabi ni Sophia. Umiling ako habang nakangiti.