Falling In Line Mga Nobela at Kwento

Trina asked, handing her a clipboard. “Yeah,” Kaella replied with a quick smile. “Konti na lang, matatapos na rin ’to.” She was doing fine until her heel caught on the edge of the temporary platform as she stepped backward. In one horrifying second, Kaella felt her ankle wobble, her balance slipping. A small gasp escaped her lips. She flailed for something to grab—anything—but the nearby banner stand wasn’t strong enough to hold her weight. It wobbled dangerously, threatening to topple along with her.

sabi naman ni Boyet na lalong nakadagdag ng kaba ko. Naputol ang linya ng aming paguusap dahil biglang nawalan ng signal o pinatay niya ang cellphone, at naiwan akong tulala sa gitna ng kama habang muntik ko nang mabitawan ang aking cellphone sa tindi ng panginginig ng aking buong katawan. My long-term plan of becoming the permanent elite wife of Shane Lincoln completely shattered into million pieces in just a single second, and the thought of his multi billion dollar wrath made my throat feel completely dry.

Dahan-dahan kong ibinaba ang anak ko sa sofa bago inayos ang maliit niyang coat. “You’ll stay here with Auntie Claire first, okay?” Tumango naman siya. Bago ako bitawan ng anak ko, mahigpit muna niya akong niyakap. “Love you, Mommy.” Agad lumambot ang buong puso ko. “I love you more.” --- “The emerald line will be the highlight of the winter collection.” Tahimik na nakinig ang mga investors habang isa-isang lumalabas sa malaking screen ang presentation ng newest jewelry campaign ko.

"Y-Yes, sir." At bago pa ito makapagtanong ay agad kong ibinaba ang tawag. Click. Tahimik ang buong opisina. Napasandal ako sa upuan. At mariing napapikit. "What are you doing, Cyrus?" Mahina kong bulong sa sarili. Hindi iyon bahagi ng plano. Ang plano ay hintayin ang company gathering. Pagmasdan siya mula sa malayo. Unti-unting alamin ang katotohanan.

Kita ang pusod niyang may hikaw, dahil mababa din ang jogging pants na suot. "Please, don't hurt my pride. Lumaban ka ng patas," aniya saka iniangat ang kamay upang humanda sa magiging laban. Siya ang unang sumugod pero hinila lang ang kanyang kamay at ipinaikot iyon sa kanyang likod. Ginamit niya ang mga paa upang i-angat ang sarili at makawala dito. Mabilis ang kanyang naging paggalaw at itinaas ang dalawang paa na ipinulupot sa baywang nito. Umikot siya upang mapatumba ang lalaki.

Nilingon ko ang bawat miyembro na sinakop ang bawat base bago ipinosisyon ang sarili. Puno ang tatlong base. Isang pagkakamali ko, siguradong talo kami. Ang pakiramdam na nakaatang sa balikat ko ang magiging tagumpay namin sa labang iyon ay unti-unting nilulukob ang kalooban ko. Ang lahat ng responsibilidad ay nakaako na sa ‘kin. Bumigat lang lalo ang paghinga ko at napupuno ako ng pangamba. “Strike one!”

I wish I knew then What I know now Wouldn't dive in Wouldn't bow down Gravity hurts You made it so sweet "Till I woke up on, On the concrete!!!" They both shouted as they laughed again. The wind was blowing wild and they are laughing and looking at each other happily as they sing their heart out. Falling from cloud nine Crashing from the high I'm letting go tonight (Yeah I'm) Falling from cloud nind I'm wide awake Not losing any sleep Picked up every piece

But mostly, they remind him of the flat line on the heart monitor the day his lolo papa left the Core. “Raj? Raj, okay ka lang?” He looks at Amir and nods. “Oo. Pahinga lang ako.” He lays down on his side, his back facing Amir. All these life lines rushing to him all at once make him dizzy. But quick as they come, quick as they go. At the end of the film, only the credits that consist of a small pair of fluttering transparent wings remain until he falls asleep.

Isang malakas na halakhak ang kanyang narinig mula sa magkabilang linya. “Who are you? Bakit nasa sa’yo ang cellphone ng asawa ko?” galit na tanong ni Zach sa kabilang linya. “Hello, love, miss me?” malanding tugon nito sa kabilang linya. Naikuyom ni Zach ang kanyang kamao dahil sa matinding falit para sa kausap. Hindi siya nagkakamali si Rain ang kumuha sa kanyang mag-ina.

nila — kunwari’y masaya, kunwari’y sweet. Pagpasok niya sa studio, lahat ay maayos na: gowns, camera, lights, stylists, music. Pero may kakaibang bumungad sa kanya: nakita niya ang schedule board sa opisina ng photographer. Sa gilid nito, may listahan ng pangalan at oras ng pagdating. “MICA – 10:15 AM – drop by for pickups”