Falling Petals Novels & Stories

Ganitong-ganito kasi ang pananalita ni Xander nang una ko siyang nakilala at noong iniiwasan na niya ako dahil gusto na niyang makipag break sa akin. "Ang sungit sungit naman ng cute na babay na 'to. Kung alam ko lang na susungitan mo lang ako ay hindi na sana kita pinagtimpla ng gatas noong nagpapatimpla ka sa akin nang maliit ka palang," wika ni Cassandra. "So?" "Anong so?! Umalis na nga kayo nanggigigil ako kay Helianthus."

“Do you like the flowers?” Walang pagdadalawang iisip na tumango ang bata sa kanya at muling sumimangot kaya napangiti siya. “The petals fell.” Napatingin siya sa isang tulip na nalagas ang petals. He smiled and looked at his daughter. “It’s still beautiful?” “Is it?” Kumunot ang noo nito. “But, Daddy, look, there’s no more petals. It’s not pretty anymore.”

She appreciates it. Mas mahalaga pa ang isang petals na ito kaysa sa bouquet na bulalak. Habang nakatitig sa hawak niya may pumasok sa isip niya, isang imahe ng batang babae at lalaki. A young girl was crying when a young boy give it a one petals of flower that's make it stop cryin’. Naalala niya na may nagbigay na rin sa kaniya ng ganito ng siya ay bata pa. A petal of rose. Hindi niya tuloy maiwasang isipin kung na saan na ang batang iyon.

tugon ko at umalis. Nagbili ako ng mga flowers at pagkatapos naghanap ako ng mga bata. Binigyan ko rin sila ng chocolates. May ipapagawa kasi ako sa kanila. Bumalik na ako kung saan iniwan ko si Sheena. She is walking under the trees. Abala siya sa panonood ng mga falling flowers dahil ang ganda panoorin ito. Ibinuka niya ang aking mga palad at sinalo ang mga falling petals.

Nilabas ko ang cellphone ko at tinignan kung may mga notif ba. "Kingina wala man lang yata nagmamahal sa akin..." sambit ko no'ng wala man lang kahit isang notif akong natanggap. Pambihira! Lance Sebastian Jimenez: The 5 centimeters per second comes from the speed at which cherry blossoms petals fall. Lucas Pagal: Petals being a metaphorical representation of humans, reminiscent of the slowness of life and how people often start together but slowly drift into their separate ways.

Ngumiti si Richard. "Tapos na ako. Panalo na ako habang buhay." At hinalikan niya si Fae— Hindi mabilis. Hindi rin mabagal. Isang halik na parang sumelyo sa langit. Ang orchestra ay sumabog sa triumphant melody. Umangat ang libo-libong white rose petals sa ere mula sa mga hidden machines. Ang sunset ay kumislap sa likod nila na parang golden spotlight.

SA TERRACE ng ikatlong palapag, patuloy pa ring sumasayaw sa hangin ang mga pink rose petals. Ang mga drone sa itaas ay bumubuo pa rin ng kumikislap na “starlight,” parang walang pakialam sa kaguluhang kakapasok lang sa eksena. Napakaganda, pero at the same time ay mayroon ding dalang sakit.

Hudson. Bibigyan ba niya ito ng pagkakataon? Bibigyan ba niya ang sarili? Anong pwede niyang gawin? Nanlaki ang kaniyang mata nang biglang sunod-sunod na nagpapaputok sa langit ng baril ang mga taong nandoon pero alam niyang hindi tunay na baril ang mga iyon. Mula sa kalangitan ay biglang umulan ng maraming petals ng pula't puting rosas gamit ng isang chopper na lumabas mula sa kung saan. Pinaliguan sila ng napakaraming petals at hindi niya alam kung anong iisipin at gawin ng mga oras na iyon habang nakatingin sa kalangitan.

Nag-iwas ako ng tingin sa kanya dahil naiilang ako sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Maya-maya pa ay nakarating na kami sa Falls. Marami-rami ngang tao ngayon. Ang iba ay halatang hindi taga rito sa amin. Tiningnan ko ang laman ng bag ko, isang sports bra at shorts lang ang dala ko. Kapag maliligo ako mamaya sa falls ay kailangan kong hubarin ang damit ko para may maisuot ako mamaya pag-uwi. "Hali na kayo." Aya ni Manong sa amin.

Huwag sana itong patibong yun ang nasa puso at isip ng dalaga. Habang papaakyat ng hagdan papunta sa second floor ay doon lalong tumindi ang kirot ng paa ni Anika, sobrang sakit na dahil sa pinagkasya niya ang halos two inches sa sikip na sapatos.