Falling Petals Novels & Stories

Kung nagamot lang sana agad si tatay matagal na sana siyang gumaling hindi na sana umabot ng mahigit isang taon. Tapos na ang klase ng mga bata at nagpapaligsahan pa kung sino ang unang makakapagpakita ng star na nakuha nila sa school. Dahan-dahan lang po baka madapa kayo. Sita ko sa kanila dahil baka masaktan pa. “Tita Lessy, If you can't fall, you won't learn to stand either." Oo na po! Alam ko yan. Kaya nga ako mga 1050 times ng nadapa para siguro matutong tumayo.

Nagkatinginan ang dalawa nang matapos bigyang linaw ang tanong ng bata at unang nagbaba ng paningin si Loisa pakiramdam niya tuloy pulang-pula na ang kanyang mukha kasi ramdam niya ang init na dulot nito dahil sa sobrang hiya. “Okay,” tanging sagot lamang ng bata at kinuha ang feeding bottle nito upang dumidi. Makalipas ang sampung minuto ay iniliko na ni Steve sa may tarangkahan ng Memorial of Lady ang kotseng minamaneho nito. Huminto sila sa isang malaking dalawang palapag na museo ng mga namayapang angkan ng Monteclaro. Malinis at maayos ang lugar at marami-rami ring naka display dito na magaganda at palagay niya ay mamahaling mga halaman kabilang na dito ang kulay pulang rosas. Kumikinan

agad akong napahawak sa labi ko, tinakpan iyon noong mapagtanto ko kung anong topic ang nabuksan ko. "A married couple do this, Solene. Don't be shy. Palagi ko gagawin ito. Bago ako umalis, kapag dumating ako, kapag nagising ako at kapag bago ako matulog. So... I advice... masanay ka nalang dahil masasanay ka naman talaga." Isang ngisi ang kumawala sa labi niya. "And anyways, there's a flowers there," tinuro niya ang gilid ng kama ko. "H'wag mo na itanong kung para kanino dahil syempre it's for you. Aalis na ako."

turan niya at nagliwanag ang kaniyang katawan na para bang sinag ng araw at lahat ng makakakita sa kaniya ay masisilaw at hindi makakatingin. Sumugod siya papalapit kay Jenny para tapusin na ang kanilang laban. "Petal dance!" Gumalaw ang mga petals sa paligid na tila ba sumasayaw at unti-unting rumaragasa papalapit kay Jenny na hanggang ngayon ay hindi pa rin maidilat ang mata dahil sa pagkasilaw. "Aaah!" sigaw ni Jenny at dahan-dahang bumagsak ang kaniyang katawan sa lupa.

"Really? Akala ko... Kinikilig ka." Napailing ako. "In your dreams, Mr. Del Monte." Napangiti siya habang iniabot sa akin ang bouquet. "These are for you." Napatingin ako sa mga bulaklak. Napakaganda ng pagkakaayos ng mga ito. Dahan-dahan ko iyong tinanggap. "Thank you." Mahina kong sabi. Ngumiti siya. "They suit you. Simple... But beautiful."

Gusto niyang paibigin ko si Hunter, pakasalan at iwan bigla sa ere. He said that I can marry Hunter but I’ll have to divorce him. I choose the latter which is to runaway. Ayokong matali habang buhay sa taong hindi ko naman mahal! Gusto ko lang namang magtrabaho para sa anak ko. Para tuluyan na siyang gumaling. Nang ibaba ko ang tawag ay naghanda na ako sa pag-alis. The sun is setting. It was a beautiful scenery. The darkness is slowly eating the light until it totally fades away. The clouds and the sky itself dims into a perfect landscape.

Lumipad ang mga munting petals na parang mga sangay-sangay lang at may mga feathers din naman sila para makipag-sayaw sa hangin. “I was a dandelion puff. Some saw the beauty in me and stopped quietly to admire my innocence. Others saw the potential of what I could do for them, so they uprooted me. Seeking to shape me around their needs. They blew at my head, scattering my hair from the roots. Changing me to suit them. Yet still others saw me as something that was unworthy and needed to be erased.” “Kuya, kailan mo pa namemorise ang passage na yan?”

May central petal na napapalibutan ng limang iba pa. Pagkatapos, ang mga petals ay lumawak palabas sa ilang higit pang mga layer. Bumaba si James mula sa langit at bumagsak sa lupa. Tumingin siya sa Sacred Blossom sa pader na bato at bumulong, "So ito ay Sacred Blossom?" Sa sandaling iyon, ang palaisipan ay nagliliwanag ng nakakasilaw na liwanag.

Paulit-ulit na sabi ni Kryzell hanggang sa maubos n'ya lahat ng petals ng bulaklak na nasa sahig. "He loves me not." Malungkot na wika ni Kryzell habang pinupulot ang pinakahuling petals. Sumandal siya sa kama at saka tinitigan ang huling petal. Pagod at nanghihina na tumayo si Kryzell para itabi sa cabinet ang mga petals. Patutuyuin n'ya iyon at gagawing display tapos ilalagay sa frame. Ngunit sa may pintuan ng cabinet ay may isang petal na hindi n'ya pala napulot. Malakas na sumigaw siya dahil sa sobrang tuwa.

Sumigaw si Gilbert sa mga tauhan at nagsimulang magtapon ng petals nang manu-mano. Sa isang bilog sa buong ikalawang palapag. Bagamat hindi kasing ganda ng electronic equipment, kapag maraming tao, ang pamimigay ng petals ay sobrang romantic, na para bang umaabot ang mga petals sa buong langit. Maging ang mga bula ay nagsimulang bumagsak nang may kaluskos na tunog. Ang musika ay puno ng atmosphere, at kumindat si Gilbert.