Family Reunion Message Novels & Stories

Ngumiti ako ng marinig ko ang sinabi ni mommy. “Thank you po talaga!” Pasasalamat ko sa magulang ko at niyakap ko sila pareho. NANG MAG GABI kasama namin ang mga kaibigan ko uuwi din sila bukas at babalik din kapag tapos na ang aming family reunion. May iba pa kasing work ang dalawa kong kaibigan kaya need nila bumalik din bukas. Nag usap ang pamilya namin sa cottage ng tungkol sa paghahanda para reunion. Habang kami na pagkakaibigan ay nasa gilid ng dagat.

“Really?” "Wala na, Mama. The important is invite the Lamnelle Family," iyon lang ang bilin ko sa kaniya na agad naman niyang sinang-ayonan. “Mama, I appreciate what you guys are doing for me but you know, we don’t really have to be extravagant on these matters,” sabi ko sa kaniya at ngumiti naman siya. “I understand, anak but we are so happy and this reunion of our family must be celebrated in our way,” sabi niya kaya tumango na lamang ako.

His background was noisy so he had to go to their terrace to talk to me properly. "Are you busy with your family? I can call you later," I said. "Hindi naman, naghahanda lang sila ng mga pagkain. Kanina pa naman ako tumutulong sa pagbubuhat kaya okay na 'yan, kaya na nila 'yan." He smiled. "Kumusta nga 'yong reunion niyo?" "Don't ask." I groaned. "I don't know why we still have these reunions. It's not like we're close and it's not like my mom is on good terms with her half-siblings."

Tumawa naman silang lima, kaya napuno ng tawanan ang buong bahay namin. Our home resonated with warmth, laughter, and cherished memories—a haven I've always envisioned sharing with Hira and our children. It's a place where love flourishes, where every corner echoes with the joy of family bonds, and where each day is marked by moments of connection and happiness. In this sanctuary of ours, we create a tapestry of shared experiences, weaving together the threads of our lives into a beautiful tapestry of love and togetherness. “Happy birthday, mahal,” today is my birthday. Kasabay ng birthday ko ang birthday ng triplets.

"Atty. Raul Jimenez, Ipagpaumanhin mo po na ngayon lang ako nagkaroom ng pagkakataon na ibalik ang iyong mensahe. Napagkasunduan namin ng buo kong pamilya na huwag ng ungkatin ang nakaraan para makalimot si Lino. Makakaasa ka na ito ang huling pagkakataon na magkaproblema ka sa aking pamilya. Paumanhin sa aking kagaspangan sa iyo sa nakaraang araw. Humihingi ng paumnahin, Lamara"

Hanggang ngayo'y si Catrione pa rin pala ang kahinaan nila. "Paanong hindi ko siya aawayin eh napakapasaway kaya ng Dos niyong 'yan," apila pa nito pero natatawa na rin. Para tuloy kaming nasa family reunion sa dami namin dito sa silid kasama ang mga pamangkin ko at mga napangasawa ng mga kapatid namin ni Catrione. Maluha-luha namang pinapanood kami nila Mommy, Daddy at Tatay na may mga kalong na babies.

"Sa ilang araw na pananatili ko po rito, sobrang nami-miss ko na po sila, eh." Ngumiti si Donya. "Iyon lang ba? Naku! No, worry, hija. Naiintindihan ko dahil alam kong ito ang unang pagkakataon na malayo ka sa kanila. Huwag kang mag-alala, every sunday I will let you back to your family."

“Annika, wala akong naging kaibigan bukod sa’yo, remember?” Hindi siya tumigil na kumbinsihin ako hanggang sa pumayag na rin. The reunion will happen next week. Mayroon kaming group sa F******k kaya nakikita pa rin namin ang mga nangyayari sa isa’t-isa. Mayroon pa nga kaming ka batch mate na inuutusan kaming mag like ng picture ng baby niya para sa Most Popular baby contest.

Nakatanggap ako ng message sa Kuya Miro ko. “Nasa mansiyon ako, kasama sina Mama at Papa. Bumalik ka rito, may hinanda kaming dinner para sa atin. —Kuya Miro” Napa-double pa ako ng tingin sa message, parang hindi agad ako makapaniwala. Hindi ko madalas makita ang pamilya ko ng buo, lalo na’t si Kuya Miro ay palaging busy at sina Mama at Papa ay kadalasang nasa abroad para sa mga negosyo. Kaya halos tumalon ang puso ko sa tuwa matapos kong mabasa ang message ng kuya ko.

Ngayon, kahit ano ay magagawa ko na ulit. Bigla kong naisip ang mga kaibigan ko. Ang mga taong hindi ako iniwan kahit magulo ang buhay ko. Kinuha ko ang phone ko. Dapat ko silang ayain dito sa mansion. Sayang naman ang mga nakahandang pagkain. “Bonding tonight? Dinner dito sa mansion. Movie marathon after,” message ko sa group chat naming tatlo. Felicity: OMG YES. Borgie: Sosyal ha? On the way!