Fate: The Winx Saga Mga Nobela at Kwento

Napakagat siya ng labi, kita ang amusement sa mukha niya. "Deal." Ang isang milyon ay wala lang sa akin. Pero ang pangalan ko? Ang reputasyon ko? Hindi ko hahayaang madungisan ito dahil sa paninira ni Harvey. Kailangan kong gawin ‘to—kailangan kong mabuntis si Alexis. Pero paano kung palaging nakasingit ang bestfriend niya? At ang mas masaklap? Isa si Fate sa mga babaeng dumaan sa akin.

"We never had a long conversation that night. He just left. At hindi na iyon naulit. Hindi pa rin siya tumatawag. Ayoko naman na mauna." "Baka kung kailan handa ka na ay saka naman siya mawala sa iyo nang dahil sa Fate na iyon." "It won't happen. I can feel it." "Bahala ka. Basta pinaalalahanan na kita. Fate is not an ordinary opponent. Nakita mo naman how she fooled everyone about her illness. She's just hiding behind it para makuha ang interest ni Ponce." "Hindi rin naman ako basta-basta na kalaban. I can give her a good fight."

Isa sa mga miyembro ng Wild Phoenix ang muntik nang maipit, nailigtas lamang ng isang mabilis na paghila mula sa kasama. Nakita ni Winston ang lahat ng ito. Ang kanyang mga tauhan, ang kanyang mga kapatid sa laban, ay nasa panganib. Si Sarah Jane sa kanyang likuran ay nanginginig, hindi lang sa takot, kundi sa lamig ng katotohanang unti-unting lumalabas. Isang bahagi niya—ang Titan na nagpabagsak kay Celestina Alcantara—ay gustong kumawala. Alam niyang isang utos lang sa kanyang bibig, isang galaw lang mula sa kanya, at matatapos ang lahat. Ngunit pinigilan niya ang kanyang sarili, kumakapit sa huling hibla ng pagkatao ni "Win."

Hindi ko alam kung umalis siya o nawala ang kanyang kaluluwa. Masyadong biglaan ang lahat ng nangyari noon. Nasulyapan lamang ni Xandros si Winnie na binuwag ang Scythe of Judgment at nawala sa manipis na hangin. Kung hindi na siya umiral o umalis na lang, hindi rin sigurado si Xandros. “Si Winnie ay isang Ancestral God. Sigurado akong hindi siya mamamatay ng ganoon kadali."

tugon nito sa akin. Bigla, ang hangin ay tila nagbago, nagdala ng takot at pagkabahala. Ang mga ngiti at tawanan ay pinalitan ng mga sulyap ng pagkabigla at pangamba. Ang masayang hapunan ay nagiging isang labanan sa pagitan ng buhay at kamatayan, at ang isang masalimuot na kwento ay nag-uumpisa na. Kaya natakot si Troy sa pusibilidad na nangyari, hindi para sa kanyang sarili kung di para kanyang asawa't anak. Sina Mikaela at Aerol.

“Iyan dapat. At t'saka hindi ikaw ang kawalan, alam ng asawa mo iyan. Pero he chose to betrayed you kaya't magiging bangungot 'to sa kaniya. I'll help you for everything especially for your Vengeance. You are the original heiress of Wilson's Corp.” Kumalas si Dari sa pagkakayakap sa binata at sabay na pinunasan ang luha sa kaniyang mga mata. “Oo ipapatikim ko sa kanila ang pait ng aking paghihiganti. Hindi ko sila titigilan hangga't hindi sila luluhod sa harap ko. I will make their life misserable!” may ngiti sa labi ni David nang marinig 'to.

oooOOooo “Kung ang Lumena City ang tinaguriang, The City of Sin, ang siyudad ng Valence naman ang tinaguriang, The Paradise City. Ang lungga ng pinakamayayamang tao sa lipunan. Bukod sa mga Nobilities, Aristocrats at mga Bilyonaryo, ay nandirito rin ang pamosong Empire de Vamont. Ang Empiro na pinamumunuan ni Emperador Einri Octavius de Vamont. Isa pang dahilan ay ang pinakamalaking minahan ng mga diamante, ginto, bihirang mga bato, at hiyas…”

Nang nabubuhay pa ito ay malaki din ang foundation na binabahagian nito ng tulong. PASISIKAT na ang araw. Ang ganda pagmasdan ng kulay ng pasikat na araw. It's color can heal a broken heart and a lonely soul. Pero para kay Mayumi ay isa lang ang naidudulot nito. Sinasariwa lang nito ang mga ala-ala na kasama ang ina habang naghihintay ng pagsikat at paglubog ng araw.

“Matteo” Dalawang gabi na akong halos hindi makatulog nang maayos. Sa tuwing ipipikit ko ang aking mga mata, iisa lamang ang larawang paulit-ulit na bumabalik sa aking isipan—si Caroline, nakasuot ng napakalaking wedding gown na wari’y isang nakakatakot na bangungot na humahabol sa akin. Diyos ko.

tanong niya sa hangin. Pareho ang tikas ng katawan—matatangkad, matitipuno, at hindi maipagkakaila ang kanilang kagwapuhan. Sa madaling salita, maganda ang lahi. Marahang idinampi ni Suzy ang kanyang daliri sa apelyedong nakaukit sa kahoy sa ibaba ng larawan, “El Frigero de Familia…” basa niya. “Tomorrow, you will be one of us.”