Novel & Cerita Fear Character Inside Out

I added then I covered my eyes with my hands while tears streaming down my face. Pakiramdam ko may mga matang nakamasid sa akin. Kukunin ako at ibabalik sa bahay na 'yon. Ikukulong. Ayoko. Hindi ako papayag. Ayoko nang bumalik sa impyernong 'yun! I'm scared. Super. I know this fear isn't always rational, but my brain can't override my body's reaction to the fear I faced because of my parents. Lazarus groaned. "Halughugin niyo ang lugar!"

-Sofia- I didn’t allow myself to think twice. Fear was pounding in my chest as I grabbed the doorknob and twisted it with trembling hands. Umalingawngaw sa katahimikan ang tunog ng pagbukas ng pinto, at ramdam ko ang sobrang kaba at takot sa aking dibd!b. A heavy breath escaped my lips when I saw that no one was standing there. No Jim, no shadow, no sign of anyone.

Pero hindi ko pa nahahawakan ang door knob ay biglang kumidlat nang malakas kasabay nang biglaang pagbukas ng pinto. Nagulat kami pareho ni Ian ang muntik na niya akong mabangga dahil mukhang tatakbo siya papalabas ng kwarto niya. He is sweating a lot and I think he just had a nightmare or something. Mukhang kagigising niya lang pero pawis na pawis siya at tila ba nasindak sa isang bagay. His expression shows fear and vulnerability. Mabilis din ang kanyang paghinga.

Habang umatake siya gamit ng palad niya, lilitaw ang mga nakakatakot na characters na naglalaman ng matinding kapangyarihan. Dahil malapit si Thea sa Divine Holy Emperor, mabilis niyang sinubukang salagin ang atake. Gayunpaman, huli na ang lahat. Isang character ang pumasok sa katawan niya. May matinding kapangyarihan ang character. Nang sumabog ito sa loob ng katawan niya, kaagad siyang nasugatan nang matindi. Napaatras siya at sumuka ng dugo.

Tahimik na humigop ng kape. Tahimik na huminga. Pero sa loob? Umaalon ang dibdib niya. Jealousy. Insecurity. Confusion. And for the first time… …fear. Fear na baka tama si Camille. Fear na baka hindi siya sapat sa mundong pinapasok niya. At higit sa lahat— Fear na baka masaktan na naman siya ni Nathan.

Isa lang ang makikita doon, ang matinding galit. Naramdaman ni Gigi ang pagtayo ng balahibo niya nang tumayo ito at unti-unting lumapit sa kan’ya. Walang imik itong lumapit sa kaniya pero kakaiba at alam ni Gigi na may mali. Her mind screamed run, but her heart wanted her to stay. Fear. His aura screams death and that made Gigi tremble in fear. Iba ang Fabian na nakikita niya ngayon. He’s not the Fabian she knew, he’s a different person. His teeth gritted as he made his way towards her.

With those innocent eyes that never once judged me. The moment the elevator doors opened and the stale scent of rusted metal and mold escaped from the hidden floor below, she froze. She didn’t even step out. Hindi man lang siya umabot sa unang pinto. She just backed away like something inside her screamed to run. And then I saw it. Fear.

The blood. The screams. Even Torren. Parang may kumakalas sa isip ko mula sa realidad. Parang may bumubukas na lumang pinto sa loob ko na matagal nang nakasara. And behind it… was fear. Pure. Violent. Ancient fear. Lumuhod ako sa sahig habang nanginginig ang mga kamay ko. “Freya!” mabilis na lumapit si Torren.

Kinuha ko rin ang pagkakataon na 'yon para tahimik na gumalaw at muling tumakbo papalayo sa restaurant na 'yon at papalayo sa kanya. Ramdam ko naman na magiging mabuting kaibigan siya sa akin dahil sincere at maganda ang paraan ng pakikitungo niya pero ayokong makampante. Ayoko talaga, pasensya na. I have fears that scarred me for life. Those fears invade my wholebeing and made me like this... coward and weak.

I calm myself, catch my normal breath. But only kick the closed emergency door, caused my men to stop me once again. Napaupo ako. Napahilamos sa ang kamay ko sa aking mukha. Duguan ang katawan ko at ang dugong to… sa taong mahal ko. I'm terrible worried to her situation. I have this fear. I feel fear. So this is fear? At last we met each other again. FEAR, do you think you can steal her from me? I am not afraid of you!