Novel & Cerita Feature Writing In Tagalog

I love y'all! Feel free to comment kung ano yung masasabi n'yo sa story na ito, pwede rin mag comment kayo kung sino sa iba pang characters ang gusto niyong gawan ko ng story hahaha. Adios. 🫡

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

Lagi nalang sa tagiliran ko. "Wag mong subukan love,ayaw ko pang mawala ka saakin..". Wika niya,inakbayan ko naman siya. "Kung ayaw mong mawala ako sayo,mas ayaw Kong mawala ka saakin..". Wika ko at tsaka pinaharap siya saakin "ang tagal na kitang mahal love,since highschool pa..alam mo bang Hindi ako nag give up kahit Hindi mo ako napapansin kasi nangako ako sa sarili Kong balang araw magiging akin Karin at Hindi kita nilubayan kasi ayaw Kong mawala ka sa paningin ko..ayaw Kong mawala ka saakin".Wika ko,marami nang nakatingin saamin dahil maraming tao ngayon dito sa mall,nagtitilian narin yung mga teenager na nakarinig sa mga sinabe ko.

malakas ko nang ungol nang bumilis ang paghagod ng dila niya sa pinakasensitibo kong parte doon. Nakakab*liw! Nabab*liw na ako. Paksh*t pero sobrang sarap sa pakiramdam!

Walang ‘I think I saw you somewhere before? Wala as in Zero, hindi ko alam kung mas mabuti ba iyon na ganon or hindi, parang normal lang kasi ang lahat sa kaniya tapos ako ay kanina pa malalim ang iniisip, sana ay nakakasagot pa ako ng maayos sa interview. Sa wakas ay gumalaw na siya, narinig ko ang mahinang pag-click ng ballpen na ginawa niya.

Imperial's words after splashing the water on me "Ma'am, I am not one of your desperate fan-" "Oh really? You can't come up with new excuse? Not my fan my *ss. Bulok na 'yang ganyan nyung palusot" "Alam nyu kayong mga desperate fans, nakakaumay na kayo eh. Bakit ba buhay namin ang pinapakialaman ninyu. Wala ba kayong sariling buhay, ha?!" Galit na sambit nya habang dinuduro-duro ako. Huminga ako ng malalim

Ang nakahain sa lamesa ay pritong isda kanin at may sawsawang kamatis na may toyo at kalamansi. "Ako nga pala si Aida at siya naman si Paeng, at ang anak naming si Carmela, matagal na kaming naninirahan dito sa Cagayan," pagpapakilala ni Aling Aida. "Pwede kang tumuloy muna dito habang hindi mo pa naaalala ang lahat," saad naman ni Mang Paeng. "Salamat po," saad ko. "Hindi namin alam kung anong itatawag namin sayo, mag imbento na lang muna tayo ng pangalan mo," saad ni Carmela.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Wala naman gagawa no’n para sa kanya maliban sa kanya. “Nice name. Fourth month of the year, though in Roman History there's quite uncertainty about the derivation of your name from Latin words pero ang alam ko April is the season when trees and flowers begin to bloom, to open. At alam mo ba, noong mga bata pa kami. Hinulaan ni Avó Fernanda ko ang guhit ng palad ni Wolf. Ayon sa prediction niya malaki raw ang kinalaman ng bulaklak sa babaeng magiging kabiyak ni Wolf. Now it all came true.”

tango naman ni ate habang kumakain ng pandesal Kung ngayon pandesal na tinapay lang ang kinakain namin..sa susunod pandesal mo naman rawrrr!!! (wag kang masyadong green minded hahaha) " Advanced Happy Birthday Ate ko ". kalokohan ko at tumusok ng hotdog na ULAM " Sige lang mga anak at lokohin niyo ako ". biglang sabi ni Mama " Chartt lang ma hahaha.. advance Happy Birthday Mama namin ". ngiting bati ko kay Mama