Filipino Comic Strip Mga Nobela at Kwento

Tumikhim siya upang tanggalin ang ano mang bara sa lalamunan niya kahit alam niyang wala naman. Hindi rin yata ito mukhang pilipino kaya duda siyang maiintindihan siya nito. Pero bahala na, medyo may kaunting alam naman siya sa wikang ingles basta hindi lang deretso at saka pilipit ng kaunti ang dila niya. Kaya puwede ng pagtiyagaan. Nang akmang magsasalita na siya nagtaka siya nang bigla itong tumayo at lumapit sa kaniya.

nahihiyang pakiusap ko "Sure! diba sabi ko sayo masarap yan!!!" "S-salamat!" Pagkaabot ay nagsalin ako ng madami sa kanin ko at wala pake sa paligid na nilantakan ko ang aking pagkain, bano na kung bano pero first time ko makakain ng ganto ,nakakain naman ako ng filipino food dahil sa mga kasambahay naming filipino.. at isa sa mga pinakapaborito niyang lutong filipino ay ang tinolang manok dahil sa natikman niyang luto ni manang andeng ngayon ay paborito narin niya ang ginataang langka....

Baka artista pala siya. “Hi,” magiliw na sabi ng babae sa akin na may kasamang ngiti. “He–Hello po.” “Filipina ka?” tanong niya sa akin. Wala sa sarili na napatango ako. “Opo. Kayo rin po? Pilipina ka rin po?” tanong ko kasi mukha siyang foreigner. Kamukha siya noong mga nasa painting noong panahon ng Renaissance. Ang ganda niya talaga.

Pinakita niya sakin ang isang one fourth shit of paper, “May himala, naka-9/10 ako sa Math!” “Sus tyamba lang yan,” pang-aasar nung kasama nilang lalaki. Tumayo siya nag deretso at nilahad ang kamay sa harap ko, “Ako nga ho pala si Rogelio Angelo Del Pilar, Rogel for short kaya po magbutingting, magbuhat at tumakbo nang mabilis, kaya kung may kailangan ho kayo wag kayong mahihiyang tumawag, magbayad nga lang po nang sapat na halaga.”

Nag-enjoy akong makita ang naturang dining table. The dining table was simple yet inviting. A platter of crispy fried fish, its skin golden and flaky, sat at the center, its aroma filling the air. A bowl of sinigang, its tangy broth bubbling with vegetables and meat, offered a comforting warmth. A plate of fresh lumpia, their crispy wrappers concealing a delicious medley of vegetables and meat, sat beside it. A bowl of steaming white rice, its fluffy grains glistening with a hint of garlic, completed the meal. The table was a testament to the simplicity and deliciousness of Filipino cuisine, a reminder that the best meals are often the most humble.

Tulad ng nakasanayan nilang dalawa ni Judith, kumain muna sila nito sa paborito nilang Ramen Shop bago nagsimulang maglibot. Si Judith ang mahilig sa picture kaya kapag kasama niya ito, walang minuto na hindi ito nagpapapicture sa kaniya. Kulang na lang gawin siya nitong photographer. Marami rin mga Filipino sa City tuwing day-off. Parang nasa Pinas lang. Dahil isa sa nakakalungkot isipin, mas pinili ng mga Filipino na tulad niya na mangibang bansa dahil mismo sa Pinas, walang pag-asa ang taong tulad niya. Mababa ang sahod at hindi sapat iyon para mabuhay ang pamilyang meron siya sa probinsya nila sa Siquijor.

"Akala mo talaga nag-e-enjoy ako no." "Bakit, hindi ba?" "Oo naman. Enjoy na enjoy ako. Free ride, e. Anything that is free is welcome for Filipinos." Tumawa nang pagak ang lalaki bago nagpakawala ng hininga. "Right. I've experienced it."

Magulo, Maingay, Mainit, Masikip. "Salamat sa pagtangkilik, sana magustuhan nyo," malawak kong pagkakangiti habang iniaabot ang isa sa mga likha kong comics na ilang linggo ko ring pinag-puyatang gawin.

sagot nito sa kanya at muling hinalikan siya sa kanyang mga labi. Callix pulled out his finger inside her. Inayos niya ang sarili niya sa ibabaw ni Isabel na girlfriend niya. He slowly slid his throbbing cock inside her. Napakagat labi si Isabel nang maramdaman niya ang pagbaon nito sa kaibuturan niya. Hinalikan muli siya nito bago ito nagsimulang gumalaw sa loob niya. She wrapped her legs around his waist as he moves faster and deeper inside her wet pussy. Nagsasagutan lang sila ng masasarap na ungol sa loob ng kuwartong dalawa. Callix spurted his load inside her. He filled her with love. Magkayakap na natapos silang dalawa at pawis na pawis. Muli nilang pinaglapat ang kanilang mga labi. Hi

Nguni hindi ko naman ipinagsisiksikan ang sarili ko sa kanila, all I want is for my daughter's happiness, kahit hindi na ako. "I earned seven to ten digits per year as a freelance artist Ma'am. Honestly, I just went here in the Philippines for an art exhibit, I hope you were invited. I don't have plans to stay here for long. I just thought of my daughter's longing for her father. Also.. I clearly feel your hatred for me, but don't worry Ma'am, 'cause I don't have plans to be part of your family." madiin at seryoso kong sambit. Hindi naman siya agad nakasagot at nababalisa na ang mga mata habang nakatingin sa akin sa kalagitnaan ng aking pagsasalita.