Filipino Comic Strip Novels & Stories

I am really just a student and never became her ex-girlfriend. Napatango ako atsaka hirap na napalunok. "Hmmm...student." Napatingin ako kay Megan at pilit na iwinaksi sa aking isipan ang nakaraan na matagal ko ng piniling kalimutan. "Anyways, babe. This is Sabrina. My former english teacher when I was still in the Philippines." Awtomatiko naman na nanlaki ang dalawang mga mata nito dahil madalas ko siyang ikwento noon kay Megan.

"CONFIRMED! Businessman nga ang daddy mo." Pinandilatan ng tingin ni Autumn ang kaibigan na si Shantal dahil sa patutsada nito. Kasalukuyan silang nasa loob ng kaniyang opisina; siya'y abala sa mga trabahong kailangan niyang tapusin habang ito'y prente lamang na nakaupo sa pulang leather sofa na naroon. "I'm not in the mood, Shan. Hindi pa ako moved on sa financial report na natuklasan ko kanina—"

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.

It confuses me to see here of all places dahil malabong maafford niya ang lugar na ito ngunit parang bigla naman nasagot ang kaisipan kong iyon nang makita kong kumapit ang braso nito sa isang matandang mukhang naghihintay dito at agad nagsalubong ang kilay ko nang makita kong nakakapit na ang braso nito sa matandang lalaki at kung hindi ako nagkakamali ay si Don Henry Cervantes ang kasama nito a very well known businessman na kilala hindi lang sa Pilipinas kung hindi sa buong Asya lalo na't kasama ito sa richest man in Asia. "No wonder na hindi na siya nagagawi sa Cubao." hindi ko namalayan na lumabas iyon sa bibig ko at nagulat na lang ako nang maramdaman ko ang pagtapit sa balikat ko saka

Naiiritang saad ko dito. “Taga outer-space yata tong kasama ko.” Sarcastic na saad ni Felipe, syempre alam ko naman na ako ang tinitukoy n'ya, hindi na rin ako nag-abala na magbigay pa ng kahit anong komento sa sabi nya, basta basta na lamang akong kumuha ng potato chip mula sa side table at umupo muli. Alam ko na rin naman kasi ang takbo ng utak nitong bakla na to, pag ganyan na ang sinasabi nya, mag-uumpisa na yang magkwento.

Sa kabila ng yaman ng mga ito ay hindi ito nakakalimot na bumaba minsan para kumustahin sila. Ang mga De Mario ang may pinakamalaking azucarera sa buong probinsya ng Quezon at halos lahat din ng mamamayan sa probinsya ay sila ang nagbibigay ng kabuhayan dahil hindi lang ito ang pananim nila. Kaya bilang pagtanaw ng utang na loob ay nasa pamilyang ito ang katapatan ng lahat.

Pagkarating nila sa comic convention, dumiretso agad si Aeris sa autograph area. Ayon sa mga sabi-sabi, ang kasalukuyang tanyag na manga ay likha ng misteryosong artist na si Chino o mas kilala bilang si Faveink. Ngunit habang naglalakad sa mataong bulwagan ng eksibisyon, hindi mapigilan ni Ms. Karyl na kumunot ang noo.

I offer, nang nage-effort silang mag selfie na dalawa. "Oh, really?" Tanong ng lalaki sa akin. "Oho, I—I mean yes." Nakangiti kong sagot sa dalawa na hula ko nasa 40's na. "You are a Filipina?" Tanong ng babae. "Yes. Pure, Filipina, Madam." "Oh, same here. And my husband is Filipino American." Sagot nito sa akin na nakangiti. "Hay, salamat, kahit papaano pala ay magkakaintindihan ho tayo. Sige, kuhanan ko ho kayo ng picture ni husband mo po."

sagot ng doktor na masayang nakangiti sa akin. Pinisil ni Celia ang kamay ko at umiwas ako ng tingin sa screen habang tumutulo ang luha ko. "Gusto mo ng kahit anong picture printing?" Malumanay na tanong sa akin ni Dr. Pepper. Agad kong iniling ang aking ulo upang ibigay ang aking sagot at iniwan niya akong mag-isa kay Celia. Lumapit siya sa akin at niyakap ako na parang proud.

Pinagmasdan ni Jia ang tila mga haring pagsigaw ng mga ito sa kaniyang mga kababayan. "Indio!" Nakaramdam ng galit si Jia para sa mga dayuhan, alam niya ang kahulugan niyon. Napakaliit ng tingin sa mga Pilipino. Mababang uri, walang dignidad, mangmang, alipin. Nakaramdam siya ng paghihimagsik at simpatiya para sa mga bayani ng bansa. Kung makakabalik nga lang siya sa hinaharap ay baka magsulat pa siya ng mas malala pa sa "El Filibusterismo". Paulit-ulit niyang mumurahin ang mga ito, kahit pa sisantehin ang lisensya niya bilang rehistradong manunulat.