Filipino Logic Mga Nobela at Kwento

My mom sounded frustrated and problematic. "We must visit Philippines more often." Dad said. I ran in my room and finished all my homeworks, I offered my best to do good in my school. Then all that hardships was paid off. "Wow Ethan, I never imagined you could be this good. Despite of those naughtiness you have."Mom complimented me, I smiled at her. It was dinner time when I had the guts to asked them about our business in the Philippines. "How's our business in Philippines mom?" i asked, her brows furrowed because of my question.

si nanay na nakaluhod sa harap ni Lolo. “Let's forget the past, we are old and we don't have time to hold grudges.” Why are you three standing there? Don't you know me? Do I need to introduce myself to all of you? Can't you see the resemblance of your looks to me? Luhhhhh atapang na tao di ninyo ako kamukha dahil dahil ako ay tunay na Filipino.... bubulong-bulong na sabi ni Lerian kaya tinakpan ko ang paa.

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

paliwanag nito at mabait pa ito sa lagay na to paano pa kaya kung hindi. Napapailing na lang ako sa paliwanag nito pero hindi ko naman masisi ito dahil talaga namang headturner ang half brother ko na ito, at kanina ko pa napapansin na pinagtitinginan kami nang mga tao sa loob nang mall. "So where do you want to eat?" I asked him, and saw him thinking. "Hmm how about Filipino food." he said. "Let's just eat in Mesa Filipino Moderne." I said after seeing the restaurant, nag order na din kami pagkapasok na pagkapasok namin sa naturang restaurant dahil nasa one hour lunch break lang ako.

Hinawakan niya ang aking magkabilang pisngi. "Months later, we will come back to Philippines. At alam ko na ibang-iba ng Dianna Gomez ang makikita nila, dahil tiyak na mas matatag na ang puso mo." Tumango ako at saka dinampian niya ako ng halik sa aking noo. But then everything seems to be turn out differently...

Kabanata 100 “Mommy, Ice cream! Ice cream!” Hila-hila ako ni Felecity patungo sa isang ice cream shop dito sa San Pedro. Hindi ko akalain na magiging ganito kasaya ang anak ko. Napangiti na lamang ako at nagpahila sa kanya. Pareho kaming naka-dress, parehong design at kulay. Pareho rin kami ng buhok, naka-bun.

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

Tanong sa akin ng lalaki na nagsasalita. Nilingon ko siya, nakangiti. Mukhang may lahi siya. “I’m Filipino,” he immediately told me when I looked at him puzzled. Tumango ako, “so? Mainit ba o malamig?” “Hot,” sagot ko nang mahina. Sino ba ang magkakape tas malamig? Hindi ko na lang iyon nilakas dahil baka ma-offend itong kababayan ko. Tinulungan pa naman niya ako.

Ilang segundo muna itong nanahimik bago nagsalita. "Kailangan pa ba talaga nating bumalik ng Manila?" Napahalakhak siya. "Hoy! Ikaw nga 'tong pinakamadaming reklamo noong papunta tayo rito. Ayaw mo sumama kasi maiiwan mo ang mga chikababes mo sa Manila! Tapos ngayon ikaw pa ang may ayaw umuwi?" Napakamot si Philip sa batok at napailing na lang. Habang nagsasalita ito ay napansin niya ang palihim nitong pagsulyap sa direksyon ni Celestine.

"Hindi ba ang metapisika... ay purong pamahiin lang? Dad, paano niyo po nagagawang maniwala sa mga ganitong bagay!" "Walang kapararakan!" Bulyaw ni Edmar bago pa man makapagsalita si Francisco. Agad na nagdilim ang mukha ng matanda dahil sa tinuran ng dalaga. "Dahil sa mga katulad mong may baluktot na pag-iisip kaya iniisip ng mga Pilipino na ang metapisika ay isang malaking panloloko at pamahiin lamang!" Akma nang bubuka ang bibig ni Entice upang sumagot at ipagtanggol ang sarili.