First True Love Mga Nobela at Kwento

“Kulang na nga lang isama mo siya sa Maynila. Parang hindi mo pa maigalaw yung mga paa mo nung paalis na tayo.” “Hindi pa ako sigurado eh. Hindi kasi ako ang tipo ng lalake na naniniwala sa love at first sight.” pahayag niya bago sumandal sa upuan. “Siguro kung mas makakasama ko pa siya ng matagal at makikilala ng lubusan, doon ko masasabi kung in love ba talaga ako sa kanya o hindi.” Tumango ako bilang pagsang-ayon sa kanya. Love at first sight for me, has always been nothing more than a sudden rush of physical attraction. It is loving someone because of how they look, not because of who they truly are.

Akala ko talaga crush crush lang pero hindi pala. First love niya si Selene ganun nga ata kapag first love. Tulad ko first love never dies but I know dadating din si greatest love. Tamang hintay lang dahil alam kung gradating din yun. Sa reality kase malabong maging greatest love si first love lalo na’t ilang years din kayong hindi nagkita at may mga taong umaapela sa buhay niyo. Alam ko naman na sobrang labo maging sayo si first love pero I’m not losing hope. I know naman kung saan ako titigil at paano ko titigilan ang pangarap kong alam ko na sa simula palang dapat ko ng ibaon sa limot.

“I will give everything to you, Rizza. When you came into my life, I finally believed in love. I’ve been waiting to feel that for too long. I will never let go of you. You are the woman I want to spend the rest of my life. Until our hair turns white,” Humigpit ang yakap ko kay Ninong. Siya ang first love ko, at siya na rin ang aking greatest love. Naranasan ko lahat ng klase ng pagmamahal sa isang tao. At nais ko ring tumanda na kasama si Ninong. Aalagaan namin ang isa’t- isa kapag may sakit kami. Parehas naming papanoorin ang mga anak namin. Magkakaroon kami ng mga apo.

iling-iling na sabi ni Enrique nabato ko tuloy siya ng chips. Broken hearted na nga, inaasar pa ako. Hayan siya, nagtatatawa nanaman. Napabuntong hininga na lamang ako. “Papaano ko ba i-u-unlove ang first love? Sa totoo lang, the idea of ‘first love never dies’ scares me right now. Baka hindi na ako makawala sa sumpa nito.” Saglit na katahimikan ang bumalot sa amin hanggang sa nagsalita si Kuya Alan. “Hindi totoong first life never dies. True love, it is true love that never dies.”

Baka doon ay mahahanap ko ang true love ko. Clyde is my first love na di pwedeng maging akin. Kung siguro di lang malayo ang agwat ng edad namin ay baka pwede pa. Baka pwede pa na maging kami, ayaw kong mahusgahan ng mga tao, ayaw ko din mapahiya ang pamilya ko, lalo na ang pamilya nito.

Nakakainis talaga. Mabuti na lang at hindi traffic. Narating agad namin ang bahay namin. After reminding France na pakitang-tao lang ang mangyayari ngayon, lumabas na ako. Napaawang ang labi ko nang bahagya sa kuryenteng dumaloy sa akin. It’s not what you think. Hindi totoong spark iyon ng love. Na gusto ko pala siya. Hindi totoo ang mga nababasa niyo sa nobela. I love Carey. Kay Carey lang ako naapektuhan.

saka niya kinabig ang batok ng nobyo para sa mas mainit na halik. Alam niyang iyon na ang simula ng masasayang araw niya sa piling ni Fritz. Ang simula ng kanilang forever. At hindi niya pinagsisisihang hindi niya ito binura sa kanyang puso. Dahil noon pa man alam na ng puso niyang sa dakong huli, magkasama parin silang tatanda. At iyon ang pinakamasarap na regalong pwedeng makuha ng kahit sinong nagmamahal ng totoo. Ang tumanda kasama ang taong minamahal mo ng totoo. Dahil sa kabila ng lahat ng pagsubok, ng lahat ng balakid. True love is indeed timeless. *****WAKAS*****

He whispered. "Do... you love me?" "I love you..." He kissed the top of my head at naramdaman kong may basang nahulog sa ulo ko. He's crying.. "I also do." I wiped my tears, I looked at him and smiled, "Let's enjoy our last day, L-love.." He smiled and nodded, I will definetly miss him. My first love, my first kiss, my first hug and my first heartbreak. Maybe some things are not really meant to be, and that's where Clyde and I located. To those things that are not meant to be. Atleast we tried, atleast...

Mula sa pagkabigla ay unti-unti akong nadala sa kaniyang mga halik. Ang lakas ng kalabog ng aking dindib at ang aking tiyan ay animoy hinahalukay. Nang marahang gumalaw ang kaniyang mga labi ay napapikit ako at napahawak sa kaniyang damit. Hindi ko alam kung paano sabayan ang kaniyang labi. It's my first real kiss and it is really happening right now.

At sa narinig kong iyon ay natigil ang pagsubo ko at napatingin sa kanya. Nawalan na ako tuloy ng gana pero hindi ko ipinahalata. “Of course you have your first love, but you didn’t tell me it’s him.” sabi ko sa kanya. “Hindi ba natural lang na mayroon akong first love sa edad kong ito. Remember that I am five years older than you. At lahat naman ay normal na magkaroon ng first love.” sagot niya. Na para bang natural na lang sa kanya na sabihin iyon sa akin, gayong mag asawa na kami.