Flashbacks Synonym Novels & Stories

I get confused of how I look that made me remember everything. I miss the old me. Flashback. ["I want you to kill someone."] Parang huminto sa pagkabog ang dibdib ko sa narinig. "G-gusto mo akong pumatay?" pag-uulit ko. ["Aha, aha,"] parang tumatango tangong sabi n'ya. "No... I won't do that," napapailing na sabi ko.

Iyon ang katanungan sa isipan ko. Ngayon nakita ko na naman siya ay pilit na bumabalik talaga ang mga alala namin sa nakaraan hanggang sa maglakbay na naman ang isip ko 7 years ago.... Kung ano ang mga sakit na naidulot ng pagmamahal ko sa kanya.... ….. Flashback 1.7....

Pinaglalaruan siya ng imahinasyon niya. Ipinikit na naman niya ang mga mata. Hindi niya yata talaga kaya. Her trauma was still haunting her—the memory from her dark past was still invading her. Flashbacks kept on coming back like waterfalls that never stops. Tears kept falling from her closed eyes. Many thoughts invaded her head—unpleasant memories and scenarios that happened in the past. She pinched herself hard, tugged her hair and shook her head repeatedly to stop thinking and daydreaming. She hated this feeling. She hated it!

When I looked at the road… and the railings… a memory flashed right before me. It was too real. It felt like a flashback. My heart was beating so loudly as if it would jump out of my chest. Sinubukan ko ilang beses alalahanin ang eksaktong pangyayari dahil alam kong narito ako noong araw na iyon. Naaalala ko ito. Hindi lang isang beses. Maraming beses ko na itong nakita, paulit-ulit. “Where are we?” I asked.

Lalo na nang tingnan niya ito paitaas at ang daan papasok sa loob ng gubat. Nagsimula na naman siyang makaramdam ng panginginig ng kalamnan at pinanghihinaan na naman siya ng loob. Bigla na namang sumalit sa isip niya ang pangyayaring iyon. Bigla tuloy siyang napaurong.. Muli na namang nag-flashback sa isip niya ang insidenteng iyon.

sabi ng aking Ina ngunit hindi ko ito pinansin at patuloy ako sa aking pag akyat papunta sa aking kuwarto. Pagkapasok ko sa aking kuwarto ay kaagad kong sinara at ni-lock ang pintuan, kaagad akong dumaretso sa aking kama at umupo doon, maya maya lamang ay nakita ko ang aking itsura sa salamin, lumapit ako sa salamin at umupo sa upuan, pinagmasdan ko ang aking mukha, pero habang pinagmamasdan ko ang aking mukha ay naalala ko ang nangyari kanina, hindi ko napansin na may tumulong luha na pala sa aking mga mata, kaagad akong humiga sa aking kama at pinipilit ang aking sarili na makatulog pero kahit nakapikit ako ay naaalala ko parin ang nangyari kanina, nakakainis na hindi ko makalimutan yung n

It was my name. Legally. Officially. But sometimes, when I said it in my head, it didn’t feel like it belonged to me. Lucas shifted slightly, then asked gently, “Do you ever get flashes of memory?” I hesitated. “Yes,” I admitted. His attention sharpened slightly. “Not clear ones,” I added quickly. “Just fragments. Faces I can’t identify. Places I’ve never seen but feel familiar. Sometimes even emotions without context.” I pressed my hand lightly against my chest.

At muling bumukas sa isip niya ang gabing iyon. ***** FLASHBACK Pagbalik nila sa kanilang mga upuan, napansin niyang nakikipagtawanan si Kieran sa mga kaibigan nito, tila may pinagtatawanan. Nang mag-angat siya ng tingin, nahuli niyang sa kaniya nakatingin ang ilan sa mga ito.

END OF FLASHBACK *********** PRESENT Pagmulat ko ng mata, pakiramdam ko para akong binuhusan ng malamig na tubig. Muli kong naramdaman ‘yung bigat sa aking dibdib, 'yung kirot na parang muling bumuhay sa sakit na pilit ko nang kinakalimutan. Huminga ako nang malalim, pero imbes na gumaan ang pakiramdam ko, lalo lang akong nanghina. Reality hit me all over again. Hindi na iyon alaala lang. Totoong nangyari lahat.

*Flashback* Matapos siyang magkamalay mula sa pag kakalunod ay nasulyapan niya ang hindi pamilyar na mukha ng isang batang lalaki na sa tingin niya'y nasa sampung taong gulang na. Maputi ito, medyo matangkad at singkit ang mga mata. Mukha itong may lahing banyaga kung titingnan. Ang batang ito ang naglakas loob na iligtas siya sa tiyak na panganib. Umalis ito nang hindi man lamang siya nakapag pasalamat kaya ganon na lamang ang pagnanais niyang makita itong muli. Matapos umiyak ng kanyang ama dahil sa labis na pag aalala ay agad din siya nitong dinala sa mga iba pa nilang kasamang nag picnic sa lugar kaya't hindi na talaga siya nag karoon pa ng pag kakataong pasalamatan ang batang ito. Ganon