Florante At Laura Drawing Novels & Stories

Natataranta na sinubukan na tumayo ni Laura mula sa kandungan ng lalaki ngunit mas lalo lang nitong hinigpitan ang pagkakahapit sa kaniyang bewang. "So what?" Malalim na boses nitong tanong at nilapit ang labi sa leeg niya, mula roon ay ramdam na ramdam ni Laura kung paano dumadampi sa kaniyang balat ang mainit nito na paghinga. "Hindi na tayo mga bata na dapat matakot maglaro ng apoy." Bago pa 'man makapag-react si Laura sa tinuran ng lalaki ay sinakop na nito ang labi niya, ang dila nito ay nagsimulang libutin ang loob ng bibig na wari'y may hinahanap.

“Ipapaliwanag namin ng maayos ang kumakalat na mga larawan.” Narinig ko ang mahinang buntonghininga niya mula sa kabilang linya. “Naiintindihan ko, mabuti na rin na kasama mo si Lysander. Ngayon na alam kong may kasama ka na, hindi ko na kailangan na mag-alala sa’yo dahil alam kong hindi ka na mag-isa,” saad ni Laura gamit ang malambing na boses.

Kahit gaano pa kagaling si Camila, parang napaka imposible pa rin na magaya niya ng saktong-sakto at mahusay ang estilo ng disenyo ni Sunshine sa loob lamang nang maiksing panahon. Nagpatuloy si Juancho sa paglipat-lipat sa mga drats na ikinukumpara niya bawat isa sa mga tala. Habang dumadaan ang bawat segundo, naabot na ni Juancho ang pinakahuling draft ng disenyo. Isang maliit na dumi ang nagmantsa sa isang partikular na drawing, na kung saan pinapakita nito ang serye ng rose motifs.

Mayamaya ay tumuon ang tingin niya kay Laura at napatiimbagang siya nang makita niya ang ngiti na nakapaskil sa labi nito habang humakbang ito palapit sa mga bata. "Senyorita Laura!" "Oh, huwag kayong tumakbo baka madapa kayo." Rinig na rinig niya mula sa pangalawang palapag ng mansion her soft voice. And Draco's brows furrowed when he saw Laura's smile grow even brighter as the two kids hugged, now standing extremely close to each other. Laura softly chuckled as she playfully ruffled their hair. Mababakas sa ekspresyon ng mukha nito ang saya na para bang hindi nito alintana ang sitwasyon nito ng sandaling iyon.

“Mama, sabi ni Papa dalhin ko raw ’to para makita niyo. Hindi po ako makulit sa school!” Ngumiti si Laura. “Very good—ang ganda ng gawa mo.” Mabilis na sulyap ang ginawa ni Amara sa drawing. Tatlong maliliit na pigura na gawa sa makukulay na papel—magkakahawak-kamay sa isang parke. Isang pamilya. Biglang nanikip ang kanyang dibdib sa sakit. Naalala niya noong bata siya, gumuhit din siya ng ganoon—isang picnic kasama ang kanyang mga magulang. Hanggang sa lumabas ang katotohanan.

Sa tabi nito ay may isang worn rocking chair na may indentation sa cushion simbolo na tila may madalas umupo rito noon. Lumapit si Alia sa isang small table. Naroon ang isang lumang sketch pad. Binuklat niya ito at nakita ang isang hindi pa tapos na guhit ng isang dalawang-taong gulang na batang babae. Ang mga linya ay soft at loving. Makikita na ang nagpinta ay isang artist na nagmamahal. Nakita niya ang isang signature sa ibaba: 'L.V. short for Laura Valiente.

Si Summer ay four years old, bubbly at palaging nakangiti. Nakatayo silang magkasama sa sala, sabay-sabay na naglalaro. Pinagmamasdan ni Damien ang mga anak niya, hinahaplos ang tiyan ni Flora na pakiramdam niya ay bahagyang lumobo na naman at parang buntis na naman siya. “Mommy, look at me!” sigaw ni Stella habang nagpapakita ng bagong drawing. “Ang galing mo, anak!” sabi ni Flora. “Sino gumawa nito?”

“Bakit gising ka pa?” “Nag-drawing po ako.” Lumapit siya at hinalikan ang noo nito. “Dapat tulog ka na.” “Last na po.” Inangat ni Nate ang papel. “Look.” Tiningnan ni Fiona ang drawing. Simpleng drawing lang ng bata. Stick figures. May isang babae na may mahabang buhok. Isang maliit na batang lalaki. At isang matangkad na lalaki sa gilid. Itim ang damit ng lalaki. May hawak itong chocolate sa isang kamay.

Lumabas na muna si kuya Lander sa kwarto ni Lheanne at kaming dalawa nalang ang naiwan. "Grabe di ko alam na marunong palang mag drawing si ate Finley" biglang sambit ni Lheanne tumingin naman agad ako sa illustration board ko at tama nga si Lheanne magaling nga talagang mag drawing itong si Finley at malinis pa ang pagkakagawa niya. "Swerte talaga ng magiging shota ni ate Finley maganda na talented pa" biglang sambit ni Lheanne.

At sa loob—isang painting. Namutla ang ilang bisita. “Is this… ‘Ladies Wearing Flowers in Their Hair’ by Zhou Fang?” gulat na tanong ni Lola Carlota. Umangat ang tingin niya, halatang hindi makapaniwala. Mas lalong naging respectful ang buong paligid. Pero habang nangyayari ang lahat ng iyon… si Marian, hawak ang tray ng wine glasses, ay dumaan sa gilid ng crowd.