Novel & Cerita Florante At Laura Script Tagalog

Huminga ako nang malalim. "Froilan Jacinto, 25 years old, binata, at tatlong taon ng miyembro ng El Draconem. Flat information. Useless." Bahagya kong tiningnan ang lalaki na wala pa ring reaksiyon. "I know you wouldn't talk. Years of training taught you that. My father, may he rest in peace, made sure of the quality of El Draconem men. So how about this." I took the other paper on envelope and handed it to him. Tinitigan niya lang ito pero hindi niya kinuha.

Imahinasyon (Thala's Point of View) Isang oras akong naiwang tulala at hinihintay ang pagdating ni Franz sa kanyang condominium. Pinadede ko na si Flora at ngayon ay bumalik naman siya sa pagtulog. Malusog na si Flora kaya kahit papaano ay nabawasan ang mga dinadala kong problema.

Natawa na lang ako at pinako ulit ang tingin ko sa script. "Paano ako iiyak ng hindi nakikitaan ng emosyon?" bulong ko. May nakita ako salamin sa table tapos hinarap ko iyon sa akin. Tiningnan ko ang mukha ko ng mabuti. Sa part na ito nakita niya si Florencio na may kausap na babae at mukhang masaya pa ito. Diniscribe dito sa script na tutulo ang luha ni Alice habang nakatitig kay Florencio.

Tuloy-tuloy pa rin kasi ang buhos ng ulan na noon ay may kasama nang mahinang pagkulog at kidlat. Pakiramdam ng dalaga ay hinaplos ang puso niya dahil sa pag-aalalang nabasa niya sa mukha nito. "Gan'on ba? Maraming salamat, Thorin," ani Malaya saka ginawaran ng ngiti ang binata. "Wala 'yon. Goodnight, Laya. . ."

“Please Huwag si ixa!” “Lola!” Halos madurog ang kanyang puso ng makita na papalayo na ang apo papalabas ng gate. Gusto niyang magwala at alisin ang ang dalawang lalaking nakahawak sa kanya upang habulin ang mga ito ngunit mabilis na naglakad papalayo si Laura karga ang kanyang apo. ******* “Put me down! “ Ixa struggled to push Laura as she carried her to her car. She stopped walking when Xia suddenly kicked her stomach and forcefully grabbed her expensive shades. Napapikit siya ng masilaw sa sikat ng araw ng maalis iyon sa mata.

Napapikit si Laurice, kusa nang pumatak ang mga luha kahit pinipigilan niya ang mga ito. Hindi ito ang Sanford Ocampo na kilala niya. Ang Sanford na alam niya, laging maingat. Malambot kumilos, pinaparamdam sa kanya na ligtas siya. Itong Sanford na ’to ay punong puno ng galit sa kanya. Kaya kinagat niya ito nang malakas. Napaatras si Sanford, at napamura sa sakit. Bumalik ang hangin sa baga ni Laurice pero hindi pa rin sapat iyon. Masakit ang mga labi niya, mahapdi at parang namamaga.

Natataranta na sinubukan na tumayo ni Laura mula sa kandungan ng lalaki ngunit mas lalo lang nitong hinigpitan ang pagkakahapit sa kaniyang bewang. "So what?" Malalim na boses nitong tanong at nilapit ang labi sa leeg niya, mula roon ay ramdam na ramdam ni Laura kung paano dumadampi sa kaniyang balat ang mainit nito na paghinga. "Hindi na tayo mga bata na dapat matakot maglaro ng apoy." Bago pa 'man makapag-react si Laura sa tinuran ng lalaki ay sinakop na nito ang labi niya, ang dila nito ay nagsimulang libutin ang loob ng bibig na wari'y may hinahanap.

anang lalaki maya-maya. “What? What did you find?” “I find this old song Paru-paro at Bulaklak. It’s a kundiman. The guy was the paru-paro and the woman was the flower. Good analogy, right?” sagot ni Marco, nagpatuloy sa pag-scroll sa cellphone nito, If a butterfly is a man and a flower is a woman then… “I liked the butterfly. But the butterfly liked all flowers but me.” Geri liked someone but doesn’t like her back.

“Wala na tayong magagawa. Nandiyan na yan! Gawan mo nalang ng paraan para walang makaalam maliban sa atin.” “Oo na! Ikaw kasi wala kang silbi!” “Tsk! Ikaw na nga ang tinulungan ikaw pa ang may ganang magsalita ng ganiyan?” “Tinulungan nga, palpak naman!” Padabog na iniwan ni Clarissa ang lalaki. Mabilis na nagtago si Laura sa malaking flower vase at hinayaang maglaho muna ang pinsan bago lumabas.

“We tried to stop it, pero—” “Pero ano, ha?” singit ni Mama Maria. “Pero nagpatukso ka pa rin? Flora, akala ko tinuruan kitang may hiya! Alam mo bang ilang buwan na tayong pinag-uusapan ng mga tao dahil sa issue na ‘yan tapos totoo pala lahat ng sinasabi nila!” “Mama, please…” nanginginig si Flora habang pinupunasan ang luha niya. “I love him. I really do. Hindi ko kayang itago pa.”