Forgotten In Tagalog Novels & Stories

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Mahabang paliwanag ng tatay Jake ng dalaga. "Ah ganun po ba tay, marami kasi akong ginagawa kahapon kaya umalis na rin ako agad pagkatapos kong ayusin lahat. Nakalimutan ko tuloy balikan ang gamit ko." Kalamadong sagot ng dalaga na pilit tinatakpan ang totoong damdamin. "Basta nak ha, andito lang si Tatay. 'Wag mo iyang kalimutan." Matamis na ngiti na sabi nito.

Namula ang mga pisngi niya noong bigla itong ngumisi. "Fu-Fo huh? F*ck and Forget huh? Fine, ikaw ang Fu-Re ko. F*ck and Remember, Miss. Don't forget about me, Fu-Re," makahulugang bigkas nito na akala mo ay magkikita pa silang muli at mangyayari pa ulit ang ginawa nila! Sa sobrang hiya niya ay hindi na siya nakasagot at tuloy-tuloy ang lakad sa pinto.

Focus. “Honey, lagi kang mag-iingat,” biglang sabi ni Dad, out of nowhere. Para bang may na-trigger sa isip niya na bigla niya na lang ibinato sa ere ang reminder. “’Wag kang basta-basta magtitiwala sa mga nakikilala mo. Mahirap na, at baka inggit lang pala sa’yo at gusto kang siraan.”

“Okay don't forget, I'll wait your SMS then.” Sige mag-iingat ka. “Ooopppsss! You forget something sweetie.” Tiningnan ko ang mga gamit ko, bitbit ko naman ang lahat kaya tumingin ako sa kanya. “You forget my kiss!” Sira, akala ko kung ano na ang nakalimutan ko. Nakakahiya baka may makakita. “So, ikinakahiya mo pala ako.” H-hindi naman sa ganun ayoko lang na ma-issue.

"Magpahinga ka na muna. Let me know kung mangyayari ulit sa'yo ang naramdaman mo kanina. Nandito lang ako sa tabi mo." Nagbuntonghininga siya habang tulala na nakatingin sa kisame. Pinunasan ko ang namuo na mga pawis sa noo niya. "Ina," tawag niya sa akin. "How is that possible na kapag sinabi niyo sa akin ang mga nakalimutan ko ay baka mas lalo ko pa iyong makalimutan? Hindi ba dapat ipaalam niyo sa akin ang mga nakalimutan ko na ala-ala dahil mas makakatulong iyon para bumalik na sa akin lahat," aniya.

asik ng daddy nya Nalungkot siya nang marinig ang pangalan ng dalaga. "Bakit ka nagkakaganyan, Finn? Nagka-amnesia ka lang, pati ba ang ugali mo nakalimutan mo na din?" Naiyak siya. "I don’t know, Dad... huhuhu." "Ayusin mo ang sarili mo, Finn. Hindi ikaw ‘to. Bakit mo pinaparusahan ang lahat ng nagmamahal sa’yo? Bakit mo kami pinapahirapan?"

Tanong ko sa kaniya habang nag-da-drive na siya. Nakita kong napangiti siya. "Naku, tapos hindi mo na naman alam kung saan tayo pupunta nito." "Binasa mo ba 'yong binigay ko kahapon?" Tukoy niya doon sa papel. "Oo nga pala, nakalimutan ko. Ano bang meron doon?" Nawala sa isipan ko dahil sa mga nangyari kahapon.

Dahil inisip kong kaya niya nga akong kalimutan! "you forget me.."malungkot niyang sinabi. Humarap ako sakanya at nanginginig na binigkas ang salitang "Sorry.."bigla niya akong niyakap ng sobrang higpit. Parang bibigay ang buong katawan ko sa sobrang sakit..

Maraming alaala ang lugar nato para saken honey" saad naman nito "Yeah i know that's why we owned it" saad ko naman "oum honey give me a secret na hindi mo masabe saken" saad nito na ikinataka ko "wala naman nakung sekreto sayo" saad ko naman "in this place" saad naman nito at naalala ko yung isang bagay na hindi ko nasabe sakanya. "oumm... actually the kiss the unforgettable kiss that night hindi talaga yun mawala sa isip ko pano ba namang hindi koyun makakalimutan e everyday nakikita kita.