Forgotten In Tagalog Novels & Stories

("Honey, magsalita ka sa english at hindi ka naiintindihan ng anak natin." Sa wakas at pinakawalan na rin siya ng ginang saka pinunasan ang mga luha. Nahabag naman siya nang makita ang itsura nito. Ewan niya pero tila gusto niya ito muling yakapin. "I'm sorry, mi hijo. I forgot," sabi nito. Lumapit sa kanila ang ginoo. "Jack, tell him," utos nito kay Jack. Sa paraan nang pagbigkas nito sa wikang english ay medyo matigas 'yun.

“DUMPED TO FOREVER” Marami ang nagtatanong kung bakit iyon ang aming tawag sa aming kwento. Para sa marami, ang salitang “iniwan” ay nangangahulugang katapusan, sakit, at kabiguan. Ngunit para sa amin, ito ay may ibang kahulugan.

Mukhang kahit na hindi sabihin ay nagkapatawaran na ang dalawa sa puso at isip. No words needed, ika nga. Ang simpleng yakap na iyon ay nagsasabi na ng lahat. Hindi iyon simple. Para sa dalawang magkaibigan na nagkasira dahil sa masamang pangyayari sa buhay, ang yakap na iyon ang sagot sa lahat. It means forgiveness, forgetting and moving forward, starting all over again as friends and not enemies. Teary eyed and dalaga habang nakamasid, lalo na nang tumingin sa isa't isa ang dalawa at parehas na ngumiti.

Si Coreen "Matagal na naming napagdesisyunan ng aking kaibigan na ang mga panganay na anak namin ang magpapasal bilang pasasalamat sa aming pagkakaibigan. Ngunit ni isa sa amin ay di napagkalooban ng anak na lalaki. Kaya sa mga apo nalang kami babawi." Paliwanag ng matanda.

"I've just been so forgetful these past few days." I wanted to forget about everything here in Manila. Hindi ko na rin kasi nagugustuhan ang mga kumakalat na balita ngayon na kung saan ay kaya raw ako hiniwalayan ni Lester ay dahil daw sa matanda na ako at dahil na rin sa hindi ako magkakaanak.

Tanging ang mahihinang tunog ng air vents lamang ang maririnig. Hindi ko alam kung gaano katagal siyang nakatitig sa akin. Ngunit nang magsalita siya, mabigat ang bawat salita. "I forgot." Nanikip ang dibdib ko. Dahil iyon ang totoo. Walang dahilan. Walang palusot. Nakalimutan niya. "I know," mahina kong sagot habang tumatango. At iyon ang mas masakit.

Charlotte looked at him, confused. "Nothing. Tara na." Bakit ba lagi na lang silang pinagtatagpo ng tadhana? *** A/N: Carnation means, I miss you.

hinaplos nito ang balikat ko habang panay ang sulyap sa daan. Umiling ako at pumikit nang mariin bago sumagot. "I love him, I love him so much, but he does not remember anything...Even me" I whispered.. Nakita kong nagkunot ang noo nito sa sinabi ko.. "He already forget me.."

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

"Naalala mo na ba Yuri?" Napapikit ako at tumango. "How did I forgot? I'm such a horrible person." Nagsimula nang uminit ang gilid ng mga mata ko. "It's because of guilt sis, sinadyang kalimutan ng isip mo ang nangyari." Napabuntong hininga ako at napaupo sa tabi niya. "Bakit ko ba nagawa yon? We're close, close friends," inihilamos ko ang mga kamay ko sa aking mukha at napaupo sa kama.