Forgotten In Tagalog Novels & Stories

“Tama ka, hindi pa kita maalala” Napalunok ako. Pero hindi ako nagsalita. Hindi pa. “The mind forgets, but the heart will always remember.” dugtong niya Parang may kung anong kumirot sa dibdib ko. Hindi dahil mali. Kundi dahil huli na. “Tell me the truth.” Napatingin ako sa kanya. “Nung umalis ka…” Bahagya siyang nag-alinlangan.

Sinilip ko rin ang ilalim ng upuan niya. “Oh, anong hinahanap mo?” “Sabi mo may nakalimutan ka?” “Yeah, but—” “Nasa iyo naman ‘yang bag mo. Ano pa ba’ng makakalimutan mo?” Ngiting-ngiti na hinawakan niya ang braso ko. “You. I forgot you here,” aniya. “Mianhae.” I’m sorry. “H-ha?” Habang bahagyang napaawang ang aking bibig dahil sa kaniyang sinabi ay napatitig ako sa kaniya.

naiinis na sambit ko mygadd nakakastress "Hey baka may ginagawa lang or nakalimutan ka lang batiin tsaka don't be stress remember bukas na yong pageant" "Nakalimutan girl grabe naman siya monthsary namin tapos nakalimutan niya" sabi ko na parang iiyak na, iniisip ko palang na nakalimutan niya yong special day namin para sasabog na ako pakshettt "Shhh baka lang naman huwag ka nga mag-isip ng kung ano ano diyan" pagpapagaan niya sa loob ko

-=Jayden's Point of View=- Jayden Andrada never forgets! Hinding hindi ko makakalimutan ang ginawang pang-iisa sa akin ng babaeng iyon, anong akala niya basta ko na pa lang papalagpasin ang ginawa nito, I lost a multi million dollar account because of her stupidity!

nagtataka kong tanong Tumaas ang dalawa niyang kilay sa aking tanong, tumaas ang gilid ng kaniyang labi at saka niya kinagat ang pang-ibaba niyamg labi na parang tuwang tuwa Hinapit niya ang aking bewang at tumitig saakin "Did you forget already?" Tanong niya, kumunot ang nuo ko "Ang alin?"nagtataka kong tanong sa kaniya Mas lumawak ang ngiti niya saka niya nilapit ang labi sa aking Tenga "I just fucked you a few hours ago and you already forgot about it, pupunta tayong Manila dahil may meeting ako room" bulong niya na para bang gusto niya ako lang ang makarinig

She looks so tired of me. "I hate you." Parang kutsilyo iyong sumaksak sa dibdib ko. "I will forget you. Everything about you. Tama si Thes may makakatagpo pa ako na ibang lalake na makikita ang halaga ko. Hindi katulad mo na mas--hmmp!"

“Today was my birthday, and the present you gave me was beyond everything, Mateo. It will always remain in my mind, in my soul, and lastly in my heart . . .” Kitang kita ko ang pagtagis ng bagang niya. Iwinaksi ko ang paningin ko sa kaniya at ipinikit ang aking mga mata. “I-I forgot.” “Kailan mo ba naalala?” “I-I'm sorry,” “You shouldn't. Dahil nga sa nangyari ay agad akong nakapag-isip.”

" Where are you?" (Monitoring the Lopez) sagot ni Luther sa kabilang linya. Napamura g mahina ang binata dahil nakalimutan na niya na nasa kalagitnaan sila ng operasyon. " Sorry, I forgot about the mission" (How's the girl?)

Nagpunas siya ng mga luha at tumingala para pigilan ang panibagong pagbabadya nito. “I’ll leave here in the Philippines to forget you, and that was the most devastating stage in my life; I met Margarette in the United States, and she helped me forget you, but… when I see you again at the bar, I can’t forget you, and I guess I still haven’t moved on.” Napasinghap ako at umiling. “Kalimutan mo na ako dahil hindi na tayo pwede-“

sabi ko habang naiyak. I remember how my Mama cry herself alone when I am faking my sleep when I was a kid, I remember how hard for her to tell me where is my Dad when we are being hopeless in Cebu because we lack of money to buy foods. "I-I'm sorry, I was coward to face you for all those years because of what happened. I'm sorry if I left you and your Mom because of another girl. I regret it," bigla nalang siyang lumuhod sa harapan ko habang naiyak tapos hinawakan ang dalawa kong kamay.