Novel & Cerita Forgotten In Tagalog

Madali naman pangitiin ang isang ito. “Sa-beh neh Yaya Cora ay… ay…” she stopped talking at nag-isip pa ng kasunod na sasabihin. Feel na feel niya kasi ang mag-Tagalog ngayon kaya ganito, at kahit hirap na ang dila niya ay pinipilit pa rin. “Ay ano?” “A-nohw… ahh… umm… I think I forgot the term… so wait, I will remember it first.”

I covered my mouth para hindi niya marinig ang pag - iyak ko. I want to hug her, pero alam kong mas lalo lang kaming masasaktan. I want to tell her na hindi rin siya naalis sa isipan ko kahit na I decided to forget her and start over again with Angel. Pero sumasagi pa din siya sa isipan ko. But I know mas mahihirapan lamang kami dahil kasal na kami ni Angel. And the thing I do is to accept the fact na hindi kami para sa isa't-isa like what Zhane did. Pero bakit napakasakit isipin. I hated her, ano naman ngayon if aalagaan ko siya, it doesn't matter. Pero anong pang saysay ng lahat ng nalaman ko. Nakatali na ako kay Angel.

Kaya pwede ba wag kang mang inis! "Nakalimutan mo naba talaga ako? Matapos nating gumawa ng anak na hindi kayang ibigay ng pinakamamahal mong asawa! kinalimutan mo naba ako kaagad?! Nakakamangha naman ang ginawa mo Mahal kung Furtiza!

, ganon na ba siya katanda at ang bilis niyang makalimot? " Oh, so okey! maybe I'm just the one who used to it. Okey bye!", " Wait! can't you just say it? I'm sorry I forgot", pagpipigil niya sa binata. Alam niyang nainis iyon bigla ngunit wala naman talaga sa kanyang memorya ang sinasabi nito. Naiinis na nga din siya sa kanyang sarili kung bakit wala man lang siyang maalala.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Parang tumigil ang mundo niya sa sandaling iyon habang umiikot sa isip niya ang posibilidad na iyon. Amnesia. The word echoed in his head. Once. Twice. Again and again. Amnesia. Memory loss. Forgetting everything. Forgetting him. Forgetting their life together. Kung totoo iyon… Kung totoong may nangyari sa kanya… Kung totoong nawalan siya ng alaala… His chest tightened.

"Thank you for being my beautiful memory because I don't have one." Bulong iyon na parang paulit-ulit na sigaw sa aking isipan na hindi ko na yata makakalimutan kahit kailan. Parang may nagliparang paro-paro sa aking tiyan.

CHAPTER 113 The Sister Who Chose To Forget Me Quinn's POV "Si Amara ang humiling na kalimutan mo." --- Hindi ko alam kung ano ang mas masakit. --- Ang malaman na may taong nagtaksil sa akin... --- O ang malaman na ang taong iyon ay ang taong ilang taon kong hinintay. --- --- Amara. --- --- Ang kapatid kong akala ko ay bumalik para iligtas ako.

Allysa Chloe Hernandez Lunes ng umaga. Maaga akong nagising dahil ayokong malate papunta sa school. Maayos na ang pakiramdam ko dahil boung araw ng linggo akong nagpahinga. Hindi nga ako naka attend ng fellowship namin sa church dahil kinailangan ko talaga ang magpahinga hindi rin ako pinayagan ni Daddy dahil baka kung mapaano pa daw ako doon.

How could I ever forget what happened? “I'll catch up with you later, Mom. I have an important appointment tonight.” Pagtapos ay pinatay ko na ang tawag na ‘yon saka ko binalibag ang lintek na cell phone na ‘yon sa kama. Maya-maya ay tumunog ulit ‘yon pero hindi na ko nag-abala pa na tingnan kung sino man ‘yon dahil alam kong siya na naman ‘yon. Nawawala ako sa wisyo kapag naalala ko ang lahat. Timing lang at may initiation ngayon, may pagbubuntungan ako ng galit at inis ko.