Fragment Of Brilliant Light Novels & Stories

“You always say that before the world changes again.” She wasn’t wrong. We ran diagnostics for hours, following the signal down through sub-layers of the network. The pulse echoed through every relay, yet left no trace. Like a ghost walking through walls. Finally, Rhea stepped back, exhausted. “Jake used to call residual light ‘afterglow,’ remember?” I nodded slowly. “Yeah. He said every end leaves one.” Her voice softened. “Maybe this is his.” Outside, sunlight touched the horizon, turning the sky into gold and copper. For a heartbeat, all the city’s towers reflected the same pattern — three flashes, one pause, three flashes again.

Ang Pagsabog ng Katotohanan Sa eksaktong sandaling iyon, ang katahimikan ay bumasag. Isang matalim na cracking sound ang umalingawngaw. Hindi ito putok ng baril, kundi ang tunog ng salamin na bahagyang nabasag sa itaas na bahagi ng bintana. Sa loob ng isang split-second, naramdaman ni Rafael ang kislap ng liwanag mula sa kabilang gusali—isang sniper scope.

Hindi ko alam kung anong gagawin at paniniwalaan ko. We lost track of time. The night overcome the day. The moon is now shining directly above this place. Then, in just a moment, the place lit up na animo'y automatic ang mga lights. The beam of the moon showed the beauty of the place and its rays stricken the white crystal. As soon as the light of the moon hits the surface of the crystal, the light was refracted and enlightened the whole place. Ang ganda ng paligid. It looks enchanted and guarded by mystical creatures. Me and John was both amazed by the splendor we see. Silence reign over us but it was disrupted by a voice.

nagmamatigas na wika ni Don Brillo. Mas lalo lang akong nagalit nang makita kong namumutla na si Blaze at nakapikit na naman ang kanyang mga mata. Ang kanyang pisngi ay napapaliguan na ng dugo na nanggaling sa sugat sa noo niya. Kailangan ko na talaga siyang madala sa clinic upang mabigyan ng karampatang gamot. Tinapunan ko ng nagbabagang tingin si Don Brillo na ngayon ay matalim pa rin ang mga matang nakatitig sa akin.

Para akong pinapatay paunti unti sa sakit, para akong masisiraan ng bait. Nang makarating ako sa bahay ay halos wala man lang ako kagana gana, lutang na lutang ang pag iisip ko na halos hindi ko na alam kung paano ako nakauwi ng maayos at nakarating sa aking kwarto. Napaupo na lang ako sa aking kama. I feel so numb.

I waved at her too while Jiro is pulling me towards the middle lane. Binitawan niya na ang kamay ko at tinigil ang paghihila nang nakitang sumusunod na ako sa kanya sa paglalakad. All I can see is dark when I look ahead but suddenly, a light is guiding us. Napansin ko ang hawak ni Jiro na transparent jar. A white and yellowish flower is inside it, 'yon ang nagbibigay ng liwanag. I was stunned. I can't help but be amazed.

Binuksan ni Yvonne ang flashlight at tinutok ito sa dalawang diamond piece. Isang nakasisilaw na liwanag ang umaninag sa kanila. Walang magawa ang madla kundi pigilan ang kanilang paghinga. Marami sa kanila ang hindi paniniwala sa kanilang nakita. Sa ilalim ng liwanag, kita ng lahat ang malaking pagkakaiba sa pagitan ng dalawang brilyante. Ang brilyante ni Yvonne ay mas maliit, ngunit ang reflection ng liwanag ay sumilaw sa mga nanonood. Nakuha nito ang atensyon ng mga tao.

Bitbit ang ilang mga flashlights na siyang tatanglaw sa madilim na daang tinatahak nila. Sobrang paghanga ang nadarama ni Leopold dahil sa mga nakikita niya sa loob ng kweba. Naglipana kasi ang nag gagandahang stalagmites at stalactites sa paligid. Kumikinang kasi ang mga ito sa bawat pagtama ng liwanag mula sa dala nilang mga flashlights. “Beautiful,” komento ni Mira habang inililibot sa paligid ang mga mata.

Bahagya akong umiling bago dahan-dahan na inangat ang kamay at nilagay sa gitna ng libro na mas lalong nagliwanag. Hindi ko mapigilang ipikit ang aking mga mata dahil sa sobrang pagliwanag nito. But I felt enveloped by its light, as if I were wrapped in a soft, warm blanket for a brief moment before it subsided. When the book’s light returned to its normal glow, I opened my eyes. I just saw the book resting on the stone podium once more before a golden scroll bearing the academy’s crest suddenly appeared while floating before me. Initially, it was blank except for the crest, but moments later, a golden light materialized into letters before my eyes.

It was a division of a rural and urban life in one scenery. Vast sky was dark. Little globs of light illuminated on me along the big circular in the middle of it. Nagmistula pa siyang limelight sa akin. Lumihis ang aking tingin mula sa bintana. Tanging ang gitnang bintana ay may faint na ilaw. Mukhang doon na siya nanatili nang ilang buwan. A light bulb appeared on my head. May nakita akong maliit na pintuan sa bandang gilid. Muli kong inikot ang aking ulo kung may CCTV cameras sa gilid. A smile drew on my face.