Frances Bread Novels & Stories

As in lahat—water dispenser na may malamig at mainit, espresso machine, at ang pinagmamalaki ng lahat… ang bread corner. At hindi ito ‘yung typical na monay o pan de sal lamang. Like, legit na may sourdough, brioche, ciabatta, croissant, name it. Tipid-mode friendly ang company, pero sosyal ang bread. Kumuha ako ng croissant, nilagay sa maliit na oven toaster, at habang umiinit iyon ay napansin kong kumalam na naman ang sikmura ko kahit na kanina ay hindi ko naramdaman ang gutom. Pero iba kasi ‘yung amoy—mainit, buttery, parang nang-aakit ng hindi dapat inaakit.

Tinitigan niya lang si Beatrice habang tahimik itong kumakain. Hindi marunong magluto ng Banana loaf at ayaw kumain nito. Ni ensaymada ngang ginawa, hindi masarap. Kung ganun, bakit siya bibigyan ng taong hindi man lang nakatikim o nagluluto ng pagkain na iyon noong mga panahong naghihingalo siya? Sobrang magulo.

"Ma’am Franceska prepared breakfast for everyone." Napanganga ako sa gulat. Talagang napakabait naman ng may-ari ng flower farm na ito. Tinignan ko ang mga pagkain: croissant, baguette, pain au chocolat, at mga sariwang prutas. May kasama pang mainit na kape at tsokolate. "Wow," bulong ko sa sarili ko habang sinisimulan kong tikman ang croissant. Napakasarap, parang freshly baked lang kaninang umaga.

“Wow, tiyak na hindi mo kayang tapusin ang lahat ng ito sa iyong sarili, tama ba, Miss Lynch? Kailangan mo ba ng tulong namin?" Lumapit ang ilang kasamahan habang tumatawa. "Wala rin kaming masyadong almusal." Matapos mabuksan ang mga bag, hindi alam ni Freya ang sasabihin. Marami talaga. May mga spiced baked egg, croissant, sourdough toast, sandwich, granola, fruit salad, at pancake.

“What happened? Masakit ba? Are you uncomfortable?” She shook her head quickly. “No, no, okay ako. Let me try it.” Kinuha niya ang isang maliit na pink cloud bread, fluffy, pillow-soft, parang cotton candy pero tinapay. She took a bite. And her eyes widened. It was incredibly soft. Melt-in-the-mouth fluffy. Light, barely sweet, and surprisingly delicious. Parang Filipino ensaymada meets Japanese souffle bread, pero mas airy, mas refined.

“Oh that’s Eggs benedict. This breakfast simply includes an English muffin, some type of ham or bacon a poached egg and hollandaise sauce. The combination of flavors works very well together, and this is also a high protein breakfast, which can help you to feel full for longer.” “Wow, para akong nasa cooking show. Mauubos ba natin ito?” “Pinagod kaya kita kagabi kaya you deseve all these.” “May mga tinapay pa tayo. Pandesal nga parang dalawang beses pa ako nakakain kaya anong klaseng bread ang mga ‘to?” “Alam mo yung tinapay na slice bread, isinawsaw lang iyan sa pinagsamang gatas at egg saka prinito sa butter at nang maluto binudburan ng white sugar at hayan may French toast ka na.”

I smiled widely while bidding goodbye to the kid. "Pabili ng isang ensaymada ineng." "Pabili po ng sampong francis at dalawang cheese bread, ate." "Sa akin naman po is yung egg bread, bale lima po." I stopped midway when there's a lot of them gathering in front of the bakeshop, and I'm confused on who should I accomodate first. Palipat-lipat ang tingin ko sa mga customers, and for a second, I felt dizzy.

Hindi tuloy maiwasang mainggit ni Lance. Nang makita niya na magkausap sina Frances at Troy, nilapitan niya ang dalawa. The two are best friends and owners of Frances’, a famous bakeshop and coffeeshop that have branches all over the metro and nearby provinces. Sinabi niya ang interes na mag-franchise ng Frances’. “Sure,” mabilis na tugon ni Frances. “Mag-set tayo ng meeting to talk about it. Kailan ka ba free?”

“Give me some. Thank you.” Hinintay ni Frances na mawala sa labi nito ang nakakamatay nitong ngiti. Pero hindi iyon nawala. Tinitigan niya ang labi nito. She made a seconds to describe him. He had lips that putty’s. Maayos ang kurba niyon, hindi rin gaanong maliit o kalaki. She wanted to crashed her lips on Frenton’s. Mabilis lang kumuha ng sandwich at juice si Frances. Ayaw niya kasing kaagad ito ma-entertain baka sabihin pa nitong boring siya.

I answer in finality saka muling tumingin sa menu. Hmm... I gulp dahil may nakita na ako na pwede na siguro. Kaso, nahihirapan akong bigkasin ang pangalan nito. Tumikhim ako, "hmm... isang order nang f-fokasi-y-ya bread?" "It's Focaccia Bread, babe." Halos mapugto ang aking paghinga dahil sa pag-tawag niya sa akin ng babe. Shit, hindi ito ang time para kiligin. Gutom na ako!