Fugir Novels & Stories

) "Yes, po mom. Kamusta na po --" (Hija, nasaan ka na ba? Umuwi ka na please?) "Ahm, o-- opo mom. Uuwi -- uuwi na po ako." tila naluluha niyang sagot. (Talaga ba? Nasaan ka? Susunduin na lang kita!) "No mom, ahm -- can you unblock my accounts para makapag-book na po ako ng flight ko pabalik ng Manila?" (I'll book you a flight. Umuwi ka na, Carly please.)

"Damn it." It was as if I was going back to the past, the past I was running into and trying to forget. But when did I succeed? No. I can’t because it’s the one coming back and keeps chasing me. It was like a ferocious lion who did nothing but chase it's food. It won’t stop until he gets me and as long as I don’t give up. I sighed loudly, I gave up. I'm already a loser but why don't they still stop me? Why can't I just disappear from the world? It would be erased as if it were a wrong decision to raise me in the world.

Dugtong ko bago siya tinalikuran. "You can't run for this mess." Sabi pa ni Karl na ikinahinto ng dalaga. "Why would I run,kong pwede ko namang lakarin." Sagot ko sa kaniya na ikinakunot noo niya.. For sure hindi niya naintindihan ang point ko. "Like what I've said,I won't marry you over my dead body. If can't run for this mess,then I'm willing to walk in order to escape from this arrange marriage." Makahulugang sabi ko then I walked away.

Date someone and not your friend! Huminga muna ako ng malalim bago ko pinasibad ang kotse paalis.

Waring nakalutang ang tela base sa aming nakikita. Ang tinig pag-iyak ng aso ay pumaimbabaw. Iyong tonong labis na pinahihirapan hanggang paunti-unti ay naghihimig na boses ng tao papuntang pagsigaw. Ang tinig pagsigaw na puno ng pag-inda ay tugma na sa boses ni Kuya Bobby. Natabunan nito ang walang tigil na pag-usal ni Tito Ato ng mga salitang Latin.

Bumalik sa huwisyo si Mari nang mapansin na tumigil sila sa airport. Napakunot ang noo ni Mari at hindi niya gusto ang nararamdaman. "Kuya, bakit dito? Anong—?" 'di pa tapos magsalita si Mari nang agad na nagsalita ang Kuya Miguel niya. "Baba na bunso," utos nito. Magsasalita sana si Mari pero ipinagbukas na siya ng pintuan ng Kuya Miguel niya at wala na siyang nagawa kundi ang sundin ito.

Dahil sino ba naman siya para tumanggi? “I won’t…” namamaos na sinabi ni Dorothea matapos ang katahimikan. Dahan-dahang nagtaas ng tingin si Rence na bakas ang pag-asa sa mga mata. Dorothea wanted to cry. “I-I won’t run away anymore.” A small smile made its way on Rence’s lips. Para itong nabunutan ng tinik dahil sa biglang pag-aliwalas ng mukha nito. Dorothea’s heart hurt more.

The f-f-f*ck. ________

“L-leave… I don’t want to hear any words from you r-right now.” Parang dinurog ang pagkatao ko, hindi lang puso ko dahil sa mga katagang sinabi niyang ‘yon. Dahan-dahan akong lumayo sa kaniya at wala sa sariling lumabas ng opisina niya. Nagmamadali akong sumakay ng elevator at dali-dali kong pinindot ang ground floor button. Nang bumukas na ang elevator ay nagmamadali akong lumabas doon at palabas na sana ako ng exit nang biglang may humarang sa akin.