Full Payment In Tagalog Novels & Stories

Three million dollars!”, naisip ni Billy habang nanlalaki ang mga mata. Hindi handa si Billy para sa paghahayag na ito. Ang pagbabayad ng ilang daang libong dolyar ay isang piraso ng cake, ngunit ang tatlong milyong dolyar ay isang malaking halaga ng pera. Kaya ba niya itong bawiin? Si Billy ay may pambihirang pakiramdam ng panghihinayang. Tatlong milyong dolyar ang halaga ng pera na inilagay mo sa isang puhunan, hindi ibinigay bilang libreng regalo. "Ikaw na ngayon," hamon ni Alex.

"Binayaran ko na yong matandang babae, parang fully paid ka na kumbaga." "Oh, tapos anong kinalaman ko dyan?" "Binayaran ko siya kase binila na kita sakanya, then it only means pag aari na talaga kita." Saad niya at nagsitayuan naman yong balahibo ko. Napakagat ako ng kuku at napapaisip kong tumakbo kaya ako o mag tagu za kung saan? "Tignan mo oh, naka-apak ka ng tae!" Sanay turo sa paa niya at nong tumingin siya don ay kumaripas na ako ng takbo palalayo sakanya.

Wayde casually said, Wala akong problema sa pagbabayad sa kanya, I still have some cash here but I still need to save some of it. "How much ba? Is it okay for me to pay you ten thousand per day? I don't have work at the moment kaya maghahanap muna ako ng trabaho at ng maka-bayad ako sa'yo." My eyebrows furrowed when I heard him chuckled lightly. He bobbed his head towards the ceiling, looks like stopping himself to laugh more. May nakakatawa ba sa sinabi ko?

Bumaling siya sa lalaking nasa kabilang gilid niya. "H-Hey, Kuya. Can you please… Can you please give our payment to the driver?" mahinang saad ni Maecy na naging dahilan para humagalpak ako ng tawa. "Hey, what's so funny? Stop laughing, I'm embarrassed na!" "Nasa Pilipinas ka, Miss. Mag-Tagalog ka muna bago ko iabot iyang bayad niyo," sabi ng lalaking inaabutan niya kanina ng bayad.

Amoy linis at bago ang buong bahay. Sa mesa, may nakapatong na folder. Binuksan ko iyon… mga papeles. “Certificate of Full Payment.” Napasinghap ako. “Oh my God…” Napatakip ako ng bibig habang tumutulo ang luha ko. “Bayad na… bayad na ang utang ni Papa…”

bulalas ko, “akala ko partial payment lang? Bakit binayaran mo na lahat?” Nakangiti lang siya, parang wala lang. “Naisip ko, gano’n din naman. After operation, babayaran din ’yung balance. Why not pay it in full para wala nang hassle pagkatapos at para asikasuhin agad nila si Mama.” “Mama ka diyan,” natatawa kong sabi, kahit may bigat sa lalamunan ko. “Pero… salamat. Hindi ko akalain na buo mo nang babayaran ngayon.”

Pero nagulat siya sa isinagot sa kanya ng cashier mula sa kabilang salamin. “Fully paid na po kayo. Binayaran na lahat ng anak n’yong babae. Tapos nagbigay na rin po siya ng advance payment na two hundred thousand.” Nanlaki ang mga mata ni Karla. May ganung kalaking pambayad si Analyn? Sa halip na matuwa ay nagalit pa si Karla kay Analyn. Ayaw niya akong bigyan ng pera pero inubos niya ang pera niya sa ospital?

Tikom bibig naman ang dalawa habang naguguluhan sa nangyayari sa pagitan namin dalawa ni Savannah. Ilang saglit pa ay kumuha ng pera si Savannah sa kaniyang bag at inilapag ito sa mesa pambayad sa kanilang kinain. Tila nagpapakita lamang siya na aalis na sila sa aking Restaurant. Mayamaya pa ay tumingin siya sa akin. "Anyway here is our payment sa in-order namin at may tip pa iyan para sa iyo," agad siyang tumayo at pinukol ako ng masama niyang tingin.

Sabi nang bantay. "Thank you." I said. "Jacob can pay for the jacket? I'll pay you once we're back in the condo." Sabi ko. "Magkano yan?" Tanong niya at inilabas ang wallet niya. "Five thousand sir." Sagot ng bantay. He gave five thousand pesos to the clerk with no questions asked and put his arm around my shoulder. Sinuot ko ang hood ng jacket para takpan ang mukha ko.