Full Payment In Tagalog Novels & Stories

diretsong anas niya "Magbabayad kana ba? Well, sakto lang naman dahil ito din naman ang araw ng sinabi ko sa 'yo." "Gusto ko sanang makiusap sa'yo ma kung pwede bigyan mo pa ako ng sapat pang araw para mabayaran ka. Masyadong maiksi ang isang linggo para makahanap ako ng pambayad sa'yo," nakayukong wika niya "Deadline is deadline Hailey. Kailangan mo akong bayaran o ipapakulong kita."

singhal ni Aisley. “Mas matanda ako sa’yo kaya huwag mo ‘kong mabatokbatukan.” Singhal ni Isaiah kaya naman after nila mamili ay ibinigay ko na sa kanila ang drafts. “We’ll pay through bank transfer, nasa akin na ang bank account mo kaya isesend ko na lang.” saad ni Isaiah. “Why don't you pay in cash?” Tanong ni Eros. “Ah eh tinatamad ako mag withdraw kuya,” reklamo ni Isaiah kaya mahina akong natawa.

Tumayo ako. "Okay. 1 week. Mababayaran ko ang utang namin sayo." wika ko at agad akong tumalikod para magtungo sa pintuan para lumabas. Alas syete na ng gabi, binabagtas ko ang daan patungo sa bahay. Subalit hindi parin magsink-in sa isip ko kung bakit ganun kalaki ang utang ng magulang ko. 200,000,000! Ang laki! Hindi man lang ba naisalba ang kompanya sa ganung halaga. Kailangan kong makausap si Mom at Dad. Nang marating ko ang bahay ay bumaba muna ako pinindot ang doorbell.

At nahihimigan niya ang inis. "I just said it, didn't I? Sinabi kong nawalan ako ng gana—" "The itinerary and accommodation have been booked and paid in full. Sapat bang dahilan na nawalan ka ng gana para i-forfeit ang halagang ibinayad natin sa mga iyon?"

masama ang loob na sagot ko. "Huwag mo nang isipin 'yon. Let's go and buy some clothes?" "Aalis na tayo? Saglit lang, hindi pa ako nagbabayad," paalala ko. "Don't worry. The payment has been settled already." "A-ano?" "The bill's taken care of, alright?" Napakurap-kurap ako. Ito na ang nagbayad? Napahinga ito nang malalim, mukhang nauubusan na ng pasensya. "Gets?"

“You what?” “Ako ang magbabayad ng utang. Sabihin mo lang sa akin kung mag-kano at itatransfer ko agad sa bank account mo. Kung iyon lang ang pinunta mo dito, ‘wag kang mag-alala. Wala ng magiging utang sa ‘yo ang tatay ng asawa ko.” “Why should you pay me? Hindi ikaw ang may utang sa akin kung hindi ang tatay ng asawa mo! Labas kana sa usaping ito.” Nang-gagalaiting sambit nito.

Nakasulat (Borrowing Agreement) Nilalaman ng kasunduan, (Ako di Sofia Ramirez humihiram nang full jade jewelry set sa pamilya Villanueva, na nagkakahalaga ng 30,000,000 pesos. Kung masira o mawala ito, kailangan ko itong bayaran.) “Pero Ma....…” mahina niyang sambit. “Bakit? Ayaw mong pumirma? Tatlumpung milyon ito. Kung mawala mo, sino ang magbabayad?”

sagot ko, “but I learn fast, I show up and I know I don’t give up easily — ” Bigla naman akong natigil dahil sa pagsalita niya na naman agad. “Well, Mira, that’s all the questions for now.” Mr. Lim nodded. “We don't have much time, later we'll send you an email for the decisions we've made. ” Tumayo ako, bahagyang yumuko bilang pasasalamat. “Alright po, Thank you so much for this opportunity, it's truly an honor to meet all of you sir and ma’am..thank you po.”

sabi ko agad sa kaniya at natawa naman kaming pareho. "Oo na, awat na madam, naniniwala na po, huwag ka nang magalit, hindi ako papalag sayo," sagot niya, and my heart fluttered. *** After naming mabili yung damit ay lumabas na kami sa mall, well, nakailang pagtatalo na kami sa loob kanina, he kept telling me na siya na daw ang magbabayad sa damit na isinuot niya. Almost all of the crowds' eyes are on us kanina, parang kaming magjowa na nagtatalo, haha. But in the end I won, I paid the bill and hahaha, wala pa din makakapalag sa akin.

Halatang may misyon siya. Tumatak agad sa isipan ko ang pangalan nila. You don't know how happy I am by just knowing their names—even if I haven't seen them. "Magkano iyan?" He pointed the banana heart. "Bente singko at sitenta sentimos po. "Bente si gko at sitenta sentimos? Gagawin kong dalawang bente pesos basta pag isipan mo. Dapat sumali ka at nang malaman mo ang totoo."