Fully Healed In Tagalog Novels & Stories

I sighed heavily Bigla siyang umatungal na parang bata "Ayoko pang mamatay!" "Then stop crying!"naiirita kong sabi saka binuhos yung alcohol sa sugat niya "ARAY!!"sigaw niya pero hindi ko na yun pinanasin pa't nilinis ang sugat niya "Take the pain for you to be recovered"mahinahon kong sabi nang umaangal padin siya habang dinadampi ko ang bulak sa sugat niya. Matapos kong malinis iyon, agad akong naglagay ng gauze para hindi ma-infect ang sugat niya at hindi magalaw "It's done.."sabi ko saka marahang inilagay sa lap niya ang kamay niya

Naitulak ko siya sa sobrang pagkagitla ko sa kanya. “PAPA ANG AGA-AGA! Wala ka bang magawa sa buhay mo?” Saad ko habang nakakunot ang aking noon at nakasapo sa aking dibdib. Tumawa ng pagkalakas-lakas si Papa bago nagsalita, “Naipag-impake na kita. Uuwi na tayo sa Pilipinas.” Napaawang ang bibig ko sa sinabi ni Papa. Anong nakain niya? Dahil ba to sa nangyari sa amin kahapon?

May tama siya baka dun nga nakuha ni Grizelle ang bacteria o alinman sa kinain niya. Uminom lang nang kaunti si Grizelle pagkatapos ay natulog na ulit ito. Tinanong ko ito kung anong masakit. Umiling ito, ibig sabihin wala ng masakit sa anak ko. Sana magpatuloy-tuloy na siya sa paggaling. "Mukhang okay na siya ate." "Sana nga magtuloy-tuloy na."

Makalipas Ang dalawang taon Finally, masasabi na ni Diego sa kan'yang sarili na tuluyan na s'yang nakapag hilom. Nakalimutan na nya ang mga tao na nakasakit sa kanya. He is totally recovered in pain that's why he decided to go back in the Philippines. Kung mayroon man syang namimiss Yung ay Yung kan'yang mga magulang. Wala ng iba!

" Nag-aalalang tanong nito sa akin. Oho, ang puso at utak ko. Kumikirot at sumasakit ng dahil sa kanya. Umiling ako at bahagyang ngumiti. "Wala ho Mother, don't you worry because I've recovered and healed now. Hindi na ho bumalik ‘yong sakit ko at hinding-hindi na ‘yon babalik pa dahil sa mga prayers ninyong lahat pati ng mga bata dito sa ampunan."

You can speak Korean? “Jom.” A little bit. “Ah, teka! Saglit! Balik tayo sa tanong mo. Anong sinabi mo? Kung retokado ako? Ako?” “Tanong lang naman—” Natigil ako nang bigla niyang hawakan ang parehas kong kamay at ilagay iyon sa magkabilang pisngi niya.

“Si lolo ba ang may kagagawan no’n?” “No, Love. Don't be that silly. May tinulungan akong isang Ginang. Imbes na siya ang mabaril ay ako ang tinamaan. Kritikal daw ang aking lagay kaya ay napilitan siyang isama ako sa ibang bansa. I was in comatose state sa loob ng halos anim na taon. Nang magising ako ay wala akong maalala. I was still in therapy. Mood swings. Until recently ay naalala kita. Kaya ay agad akong bumalik sa Pilipinas. At ngayon na narito ka na . . . I know that I am fully healed.” Pinagmasdan niya ang tulalang mukha nito habang naglalandas ang mga luha sa pisngi.

Lalo naman akong napaiyak dahil doon. "Pasensya ka na anak ha? Pasensya na kung natagalan ang muli kong pagbalik. Medyo matagal din akong nakipaglaban sa sakit kong leukemia. Hindi ako pwedeng umuwi ng Pilipinas hanggat hindi idiniklara ng Doctor na totally healed na ako." sagot ko. Agad naman itong tumango.

"Fia, mahal ko... maraming salamat sa pananatili sa tabi ko. Salamat dahil dumating ka sa buhay ko. Natatandaan ko pa noong panahong nawawala na ako, noong tumalon ako nang lasing na lasing sa pool dahil sa sobrang stress at sakit na naramdaman ko sa mga nakaraan ko... dumating ka at sinagip mo ako sa pagkalunod. Hindi lang katawan ko ang inalagaan mo, kundi pati puso ko na halos sumuko na. Nirevive mo ang puso ko hanggang sa makabalik ang hininga at sigla ko. Maraming salamat dahil kahit ako mismo ay hinahanap ko pa ang sarili ko, matiyaga kang naghintay. Sabi nga nila, 'True love waits.' Kaya sabi ko sa sarili ko... ikaw na yung huli. Ikaw na yung pang-habambuhay ko. Ikaw yung nag-heal sa

singhal ko habang hawak na ang sabon, pero agad din niyang nakuha iyon pabalik at nagpatuloy sa paghagod sa balikat ko. "I know, baby," anito sa malumanay na boses, tila ba hindi siya apektado ng panggigigil ko. "And I already looked it up. I know what baog means now. It means you think you can’t give me what I want." Natigilan ako. Ang kaninang pagpupumiglas ko ay napalitan ng kakaibang kaba. "We’re going to the hospital today. We're going to see a specialist.”