Fully Healed In Tagalog Novels & Stories

“Sige.” Akmang titingin ulit ako sa buong bahay nang yakapin ako ni Blaze mula sa likuran. Marahan niyang pinatakan ng magagaang halik ang balikat ko habang humihigpit ang yakap sa akin. Napangiti. “Thank you.” Bahagya akong napalingon sa kaniya. “Para saan?” “Sa second chance. Ramdam kong muntik ka nang sumuko, Dream at salamat dahil hindi mo ginawa.”

"m-mabuti nga po kung ganon. s-salamat po! sana ay magtuloy-tuloy na ang kaniyang paggaling." hindi ko alam kung ano ang dapat na .aking reaksyon ko sa narinig. Nikko is fastly recovering meaning na pwede na syang makabalik sa dati. at parang hindi ko na ata ikinatutuwa ngayon. Nikko is Nikko at alam kong kapag gumaling sya ay babalik at babalik sya sa dati nyang gawain. Kahit sabihin na patay na ang kabit nya ay hindi assurance yon na hindi na sya mambababae.

Umiiyak na sabi ni Cian at tumango lang ako bilang pag sang ayon. “Ang sakit pala na muli ibalik ang alala ng nakaraan lalo pa ang matagal kong pagkimkim sa pagkawala ng Anak namin ni Cian ,pero nakakagaan sa dibdib ang isiwalat ang lahat para ako nabunutan ng tinik at medyo nabawasan ang sakit mahirap pala ikimkim ang sakit at galit lalo kalang pinapahirapan sa huli at lalo lang ito bumabaon sa iyong puso ,huwag mong hayaan baguhin ka ng sakit dahil sa ikaw rin ang masasaktan sa huli.!”

“ Tatapusin namin sa pamamagitan ng pananahi sa iyo, at pagkatapos ay kakailanganin mo lamang ng ilang oras upang ito ay gumaling. Basta't magpahinga ka at huwag hayaang bumukas itong muli habang ito ay gumagaling, dapat kang mabuhay ng mahabang buhay. Kung hindi man ay malusog at malakas ka, kaya wala akong duda na mabilis kang gagaling. “ Kibit-balikat niya. “ Nakakagulat na makita ang isang martial arts master na sobrang sakit, pero at least you have the advantage of using your inner power to assist the healing process. Gumagana ang gamot na mayroon ako kahit na ang pasyente ay nasa pinakamasamang kondisyon, at ito ay pipigil sa iyo na magkasakit muli. “ he blurted out.Tumango si Alex. “

tanong ni Andrea na nasa likuran niya na pala. "Okay lang ako beshy, akala ko kasi wala na, masakit pa rin pala at hanggang ngayon nandito pa rin amg sakit nang sugat ng kahapon. Akala ko totally healed na ako, ngunit nagkamali ako hindi pala ganito kadali ang makitang muli ang dating minahal mo." sagot ko at pinipigilan pang mapaluha sa harapan niya.

"Kailangan pa ba yun, o'sya. Good morning" "Plastik mo talaga. So, bat ako hinahanap ng mga kapatid mo?" nakapangalumbaba kong tanong. "Wala naman, wala lang daw silang kalaro" tugon niya ng hindi nakatingin. "Bakit ganyan pala mukha mo?" "Nahihirapan ako sa sitwasyon namin" sagot ko saka bumuntong hininga. "Edi kumalas ka na. Wag mong hayaang lumalala yung sakit" tumingin siya sa akin. "Alam mo Lou, kung marunong ka magmahal, marunong ka din dapat sumuko"

Tatawa tawa kong saad sa kaniya habang pinupunasan ang mga luha ko. “Akala ko naman kung ano na, tara na?” malambing niyang saad at inilahad sa akin ang kamay niya. Hinawakan ko naman iyun at sabay na uli kaming naglakad. “Bakla ka talaga no?” “Hoy anong bakla ka jan, tears of joy yun. Ang hilig mo kasi sa mga biglaan eh nagugulat tuloy ako sa mga sinasabi mo.”

Paanong ganun kabilis ang paggaling niya, gayong ang gamot na ginawa nila sa siyensya ay halos walang epekto? Shayne ngumiti ng malamig. “Sorry to disappoint you, but yes. I’m completely healed.” Sa totoo lang, unang buwan pa lang ng pag-alis niya, inatake na siya ng lason sa katawan. Halos isuko na niya ang lahat, hanggang sa makilala niya ang isang matandang albularyo na halos mukhang scammer pa.

“Napakaganda mo talagang bata, hija.” Awtomatikong gumuhit ang ngiti sa labi ni Paris.“Salamat po. Malinaw pa ang mga mata mo, Lola.” Tumawa ang matanda sa sinabi niya. Siya man ay natawa rin. Ang mainit na palad nito ay humawak pagkuwan sa isang kamay niya. “Nagagalak akong ikaw ang nobya ng apo ko. Magaan ang loob ko sayo. Nakikita ko ring masaya ang apo ko sa’yo.”

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.