Funny Filipino Quotes Novels & Stories

sabi ni Abe, na bakas ang labis na pagnanasa sa kanya. Kitang-kita ni Amy sa mukha nito, "Hindi po ako mababang uri ng babae , excuse me po, sir." Tumalikod si Amy sa pagtatangkang umalis ngunit nagsalita pa si Abe, “O kaya ko ring gawing miserable ang buhay mo dito kung plano mo pang magpakipot,” nakangiting sabi ni Abe. Lumabas na lang si Amy ng hindi nagre-react o nagsasalita.

Parang dalawang taong matagal nang magkakilala kahit dalawang linggo pa lang talaga. “So,” bungad niya habang kumakain. “You cook?” “Dati,” sagot ko. “Noong may oras pa akong magpanggap na normal ang buhay ko.” She glanced at me. “You don’t have to pretend here.” Tumango ako. “I know.” She took a spoonful of soup. “This is good.” Napangiti ako. “Thank you.” “Filipino food really is comforting,” sabi niya. “Parang may yakap.”

At dahil hindi naman ako sanay uminom nang ganoon karami, ramdam ko na ang init sa katawan ko. Maya-maya pa ay nag-umpisa na ring magsipaghiritan ang lahat ng mga nakakatawang jokes. Pati si Camille ay tuwang-tuwa sa amin. “Filipino culture is really heartwarming.” “Of course, we also know how to have fun.” “But not like this, this is crazy,” masayang kuwento ni Camille. “Don’t worry Boss, patikim pa lang ito.”

nahihiya kong wika "Ano ka ba? Anong magulo? Para iyun lang, magulo na kaagad? Don't worry, huwag mo na silang isipin. Ayaw kong masira ang gabi natin dahil lang sa mga walang kwentang tao." nakangiting sagot niya Hindi ko na tuloy mapigilan ang mapangiti. At pagkatapos noon, pasimple ko nang tiningnan ang menu.

Crazy tropa ni sandy. Enangbayan: Saan ka na, Via? Sychingshanghai: You still alive, V? Sachakill: Kamusta ang kulungan?🤣 Joke lang, wabyu V, uwi ka na baby, hindi na galit si mammeh Sychingshanghai: You're so gagu talaga. Ang dami pang messages pero hindi na ako nag-abalang mag backread.

Am I? Unti-unti ngumiti ako para mawala ang awkwardness na naramdaman ko sa sinabi niya. Pero... pero bakit parang iba ang dating nang pagkasabi niya talaga? Shit! At bakit parang gusto kong kiligin? "You, sir, ha?" sabi ko nang makabawi ako. "You naughty..." "I just said common Filipino words... May mali ba do'n?" tanong niya na natawa ako sa accent niya though he's fluent in Filipino language. "Why are you laughing?"

“Masyado ka kasi!” “Pinatawad mo na nga binalikan mo pa, tanga ka talaga.” “Gano’n talaga kapag mahal mo ‘yong isang tao.” “Kabobohan tawag do’n!” “NAPAKA-BITTER MO! Bahala ka nga d’yan sa buhay mo!” Umalis sya ng k’warto at saka ako humilata sa kama at hindi na lang inintindi ang sinabi nya.

Weeehhhh si papa marunong ng mag-joke kahit iyakin. “Dalawa kayo ng mama mo ang iyakin eh kaya nahawa ako. Mahirap magmahuli dapat may ambag din akong luha para hindi masabi ng mama mo na wala akong ambag,”natatawang sabi ni Papa. “Hoy Felipe Valdez ano ba ang pinagsasabi mo dyan? Di na maganda iyang tumatakbo sa utak mo pinagbibintangan mo na ako,”depensa ni mama.

Binitbit niya palabas ng kwarto ang tray ng pagkain. “I got A’s on my card,” bida ni Amber sa kabilang linya. She laughed happily. Proud na proud na naman siya. “Wow! My baby is so smart.” “Nama po me sa ‘yo.” She laughed again. “It’s mana, Baby.” “Oh.” She can’t see her but she’s sure that she’s pouting. “I forgot. Mali pa ang speak ko ng Filipino.” Abot naman sa kusina ang ilaw ng living room kaya hindi na niya binuksan pa ang ilaw roon. “You’ll learn kapag nandito ka na sa Pilipinas.”

curious kong tanong. “Hahahaha maganda iyong malayo sa atin para hindi natin kakilala ang makakasalamuha natin. Naka-post ito online. Maganda daw dito at medyo hindi pricey pero kalidad ang mga drinks. Motherhood is life but sometimes drinks is lifer.” Napakunot na lang ang noo ko sa naging sagot niya at sa quotation na binitawan niya. Sinilip niya ang sarili sa mirror at binuksan ang pinto para lumabas. Nagdaalawang isip ako kung lalabas ba ako o uuwi na lang dahil hindi ko gusto.