Gabriel Dropout Mga Nobela at Kwento

“Salamat sa info.” Sa isang sulok ng campus, si Zion ay tahimik na nagmamasid habang tinuturuan ni Gabriel ang ilang guro sa isang presentation sa conference room. Hindi siya lumapit. Hindi siya nakinig. Pero sa ekspresyon ng mga mukha sa loob, alam niyang may epekto ito. Gabriel had arrived not just with a name—but with a plan. “Mas okay ba ‘to para sa’yo?” tanong ni Zion sa sarili habang pinagmamasdan ang kapatid. “Dahil wala akong pangalan, akala nila puwede mo na lang akong tabunan.”

Nasa labas kami ni Gabriel para bigyan sila ng privacy kasama nag doctor pero hindi pa rin mawala ang kaba ko. Namumuo ang mga luha ko na tumingin kay Gabriel, na alerto siya noong magtama ang paningin naming dalawa. Umusog siya sa upuan at niyakap ako. "Don't cry, it's not your fault." Binaon ko ang mukha ko sa dibdib niya. "Kinakabahan ako kanina, ako ang huli niyang kausap bago sumakit ang tyan niya. Kaya sisihin ko ang sarili ko, paano kung nawala ang baby nila. Sisihin nila ako..."

aniya sa kapatid habang patuloy na hinahaplos ang likod nito. Hindi alam ni Elijah kung gaano siya katagal na nakayuko sa lavatory. Naramdaman na lamang niya ang pananakit ng likod kaya dahan-dahan siyang umunat, Pakiramdam niya ay naubos ang lakas niya at hinang-hina ang kanyang pakiramdam. "Fix yourself. I'll be outside." malamig ang tinig na ani ni Gabriel bago iniwan ang kapatid sa loob ng banyo.

Pero bago niya pa magawa iyon, bumuka na ang bibig ni Gabriel para magsalita ng mga bagay na lubhang magpapabasag ng mundo ni Yvette. “I'm Gabriel Alexander Gozon, a renowned car racer, and the youngest son of the Gozon family,” he stated with a hint of arrogance. “I'm destined to marry a girl from a wealthy family. How could I possibly marry an unknown girl like Yvette? This is just a game until graduation, of course…” “But you're engaged with her, dude. You even invited us when you proposed to her.” “I did that just to get into her pants. Easy, right? And it's exciting to see how she falls for my charm.”

Naghulog ito ng isang maliit na kahon sa tapat ng kanilang gate. Sa loob ng kahon ay may isang video player. Pag-on ni Maria, bumungad ang mukha ni Gabriel. Ang bata ay nakasuot ng isang mamahaling suit, ang kaniyang mga mata ay purong pilak, at ang kaniyang boses ay walang bakas ng emosyon. “Mommy, Daddy... I am waiting for you,” ani Gabriel sa video. “Don’t be late. The evolution of the world depends on your presence. And remember, the Source is no longer a program. It is my soul.”

Sa tatlong araw na yun, hindi tumigil sa pag-ooperate ng high-octane chaotic energy si Gabriel, just to convince his daddy Gavinn na tulungan siya. Day one, pinuntahan niya si Gavinn sa mismong opisina nito at nagbigay ng masasarap na cookies at brownies na niluto niya. But then, Gavinn decline. Pinakain ito sa mga staff. Dahil sa inis ni Gabriel, pinagtaguan niya ng car keys ang dad niya. The result? Nilabas lang ni Gavinn ang isa pa nitong luxury car at umalis nang walang kibo.

Ilang buwan na rin ang lumipas simula nang umalis ng Pilipinas si Gabriel at hindi pa rin bumabalik hanggang ngayon. “Kahit papaano naman ay kinakaya niya. May improvement naman. Kailangan niya talagang pagtuunan ng atensyon ang business namin na yun lalo na at sineryoso na ni dad na hindi bibigyan ng pamana si Gabriel. Walang aasahan si Gabriel kundi ang sarili niya lang lalo na at lumalaki na si Sofia.” Napatango-tango si Asher. Masaya siya kahit papaano para sa pamangkin niya. Alam niyang isa sa dahilan kung bakit lumayo muna si Gabriel ay para makalimot lalo na at alam niyang may nararamdaman pa ito para kay Claire.

tanong ni Paola habang tumatakbo sila sa madilim na pasilyo na tanging pulang emergency lights lang ang tumatanglaw. "Tinulungan ako ng mga 'Outliers'—ang mga taong hindi tinanggap ng Synthesis," paliwanag ni Gabriel nang hindi tumitigil sa pagtakbo. "Matagal na silang naghuhukay sa ilalim ng pasilidad na ito. Hinintay lang namin ang tamang pagkakataon. At ang pagkakataong iyon ay ang pagbagsak ng firewall ni Kristoff."

Nangangahulugan iyon na sila ay maghihiwalay magpakailanman sa loob ng wala pang isang buwan. Ayaw niyang maranasan ng kanyang ina ang ganoong pagtatapos. Kaya naman, bakit hindi kunin ang panganib na ito at sumugal? Paano kung ito ay isang tagumpay? Kahit na hindi ito nagtagumpay, hindi bababa sa walang pagsisisi sa paggawa ng wala. "Naniniwala ako sa iyo, Dr. Dawson!" Tumango si Gabriel, na nagpapahiwatig ng kanyang pagpili na maniwala kay Brad Dawson.

Isang matinding inis at galit ang kumulo sa dibdib ni Gabriel, hindi dahil sa kaniyang sariling pagkakamali, kundi dahil sa pakiramdam na unti-unti nang nawawala sa kaniyang kontrol si Lianne. "Damn it," mura niya sa sarili. Sa huling pagkakataon, bago siya tuluyang lumabas at humarurot patungo sa ospital ay muli niyang tiningnan ang itaas ng hagdan. Ngunit sa pagkakataong ito ay wala nang Lianne na naghihintay. Humakbang siya palabas ng apartment, ang bawat yabag niya ay tila nagmamarka ng mas malalim na lamat sa kanilang relasyon na marahil kahit kailan ay hindi na muling mabubuo pa.