Gabriel's Inferno Book 소설 & 이야기

] Ayon lang ang huli niyang sinabi bago niya ibaba ang tawag. Mas lalo akong naguluhan dahil sa sinabi ni Yuri. Ano ba ang naging atraso ko sa kanya? Ramdam na ramdam ko ang galit niya sa akin at hindi ko alam kung bakit. Noong nagkakilala kami sa bookstore ay okay naman kami pero bakit simula nung makita ko ulit siya na kasama si Zane ay bigla nalang siyang nag-iba? Napaiyak nalang ako at muling humiga sa kama ko. Alam kong hindi ako titigilan ni Yuri hangga't hindi pa nalalaman ni Zane ang tungkol sa sinabi ni Rafael sa akin.

Mabilis na namang tumibok ang puso ko. Patuloy lang niya akong tinitigan. Hindi ko namalayang kusa nang lumabas ang salita sa bibig ko. "Okay." Pagkasabi ko noon, saka ko lang napagtanto ang isinagot ko. Bigla akong kinabahan. Hindi ko pa nga lubos na kilala si Gabriel. May babae rin namang laman ng puso niya. Paano kung nakalabas lang ako sa isang impiyerno para mahulog naman sa panibagong kapahamakan?

Ngunit ang ginawa niya ay kabaligtaran ang epekto sa walang awang CEO. “For those years, dapat alam mo na. Hindi kinukunsinti ng Elysian ang mga rebelde,” hirit ni Gabriel na pilit na hinihila ang kanyang paa. Naglabas siya ng alcohol spray at winisikan ang kanyang sapatos. “I personally am disgusted with them,” diin ni Gabriel habang tinitignan si Mr. Zhang na nakaluhod pa din at parang maiiyak na. “Ayusin mo ang sarili mo bago ka makita ng mga tao mo in that shameful state. Goodbye, Mr. Zhang,” malamig niyang sabi, hindi naapektuhan ng emosyonal na aksyon sa kanyang harapan.

Napagtanto ni Zedekia na humihinto lang si Gabriel, sumigaw si Zedekias, "D*mn it! How dare he trick me!" Hindi niya pinansin ang mga guwardiya at dumiretso sa mansyon. “Tigilan mo siya!” Ang mga kalamnan at ugat ni Gabriel ay umuumbok sa ilalim ng kanyang balat habang iniipon niya ang lahat ng kanyang lakas bilang paghahanda sa labanan. Alam na ang kanyang kalaban ay isang salamangkero mula sa Crescent Sect, hindi nangahas si Gabriel na balewalain siya.

Sobra na ngayon ang aking pagkabalisa at wala akong ibang nais kundi ang tumalikod at tumakas na para bang ang nagniningas na apoy ng impyerno ay nasa akin. Na para bang napansin ang aking iniisip, hinawakan ni Gabriel ang mga kamay ko at inakay ako papasok. Nawala ang aking pagkabalisa, habang tinititigan ko ang aming magkadikit na mga kamay. Hindi kailanman kusang-loob na hinawakan ako ni Gabriel, kaya nagulat ako.

"Sa tingin mo dahil na kay Gabriel ka, matatapos na ang connection natin? Nagkakamali ka dahil pagsisisihan mo ang desisyon mong pumasok ka sa buhay ni Gabriel. Hindi mo siya kilala katulad ng pagkakakilala ko sa kaniya." "Kahit anong sabihin mo, hindi noon mababago ang pananaw ko sa pagkatao niya. Ang alam ko, ibang-iba si Gabriel sa iyo. Si Gabriel, angel sent from above at ikaw....devil from hell!" madiin niyang sabi na mas nagpalabas sa galit at inis nito. Marahas na naman nitong hinawakan ang braso niya at matatalim na nakatingin sa kaniya.

Sloane exclaimed in shock and disbelief. Agad silang cinoveran ni Gabriel. “Come on, wala ng exit dyan! Kailangan nating ma-contact ang headquarters!” Gabriel led the way towards the direction where the fire was burning wildly. “What were you thinking? Pupunta pa talaga tayo kung saan may nasusunog?!” sigaw sa kanya ni Evony habang inaalalayan ang nanay. “Exactly! Sumabog na ang parteng ito kaya hindi na ulit ito sasabog,” Gabriel replied, breathing heavily. “We’re likely safer here as long as we stay out of the fire zone.”

Hindi ko na pinapansin pa ang mga nakakasalubong ko at tuloy tuloy ang lakad ko patungong aklatan. Narating ko naman iyon at agad akong pumunta sa hanay kung saan ang librong nakuha ko kanina tungkol sa Scylla. Hindi ko iyon nabasa dahil dumating si Natalia. Ibang libro ang nabasa ko. Mabilis ko naman nakuha iyon, may kakapalan ito. Agad na pumunta ako sa lamesa para magbasa. Myth of Scylla. Yan ang pamagat ng libro. Agad na binuklat ko ito at tiningnan ko ang talaan ng nilalaman.

Without any more words, inihanay ni Gabriel ang kanyang matigas at malaking ari sa aking entrance at sa isang malakas na tulak ay muli niyang ibinaon ang buong sukat nito sa loob ng aking basang-basa na puke. "ARRRGHHH! Gabriel! Putangina, ang lalim!" napaungol ako nang abot-langit, my whole body arching off the mattress as his veiny shaft stretched my walls to the absolute limit, filling me up completely while our forbidden child rested deep inside my womb.

sabay takbo ni Gabriel papunta sa kanya, sabay saboy ng tubig kay Elise. “Gab!” sigaw niya, tawa nang tawa, habang tinatakbo ni Sofia ang paligid. Tumigil si Gabriel sa harap niya, parehong basang-basa. “See?” sabi niya, nakangiti. “Told you. I’m not going anywhere.” At sa unang pagkakataon, wala nang tinig ng trauma, guilt, o takot sa puso ni Elise — puro tawa, puro liwanag.