Gamit Sa Kusina Novels & Stories

Tsk. Pumunta naman akong kusina na baka andun siya pero wala! Ang nakita ko lang ay napakakalat na mga gamit na parang tamad na tamad naman ang nakatira dito. Napailing nalang ako saka nilapag ang handbag ko sa lamesa saka nag umpisa na magligpit ng mga kalat at hugasin. Pati sa sala nya ay nag ligpit na rin ako.

"Hindi na hassle dahil meron ka na ring kusina dito." Nang sumunod siya sa loob ay bumungad sa kanya ang maliit na lababo. Mayroong gas stove, rice cooker at mga gamit sa kusina gaya ng kaldero, pinggan, kutsara at iba pa. Halatang bago rin ang lahat. "Dalawang libo kada buwan rito pwera kuryente at tubig. Pwede mong gamitin ang lahat ng gamit dito. Nilaan talaga 'yan para sa'yo, Miss."

Talaga ba? Ngumiti lamang ito pero may halong pait iyon. "Sige maiwan na kita rito. Marami pa akong aasikasuhin sa kusina. Kapag may kailangan ka hanapin mo lang ako sa kusina o di kaya ay sa hardin. Huwag ka rin mahihiya o mag aalangan na kumuha ng pagkain sa kusina sakaling magutom ka." "Salamat ho."

--- KINAGABIHAN. Sa bahay nina Lucas at Celestine, tahimik ang paligid. Tila ang bawat sulok ng bahay ay yumakap sa katahimikang dulot ng tapos na laban. Ngunit sa kusina, may musika ng bagong simula—tunog ng kutsara laban sa kawali, samyo ng bawang na niluluto, at init ng pag-aalagang bumabalot sa silid.

That is also the only available vegetable in his basket that can be used in sinigang. Tinikman ko ito at nang malasahan kong tama ang pagtimpla ko nito ay napangiti ako. “Yes!” Sambit ko, hindi pa naman ako sanay na nagluluto sa ibang bahay, I mean comfort ko kasi ang bahay namin kaya kahit anong gawin ko sa kusina namin ay okay lang, dito kasi kailangan maingat ako sa mga gagamitin ko, at kung paminsan ay pumapalpak ang pagluluto ko kapag nasa ibang kusina ako kahit na alam ko ang pagkakasunod-sunod ng gagawin ko.

Nilapitan nya muna ito sa kusina bago umalis. "Tita may pupuntahan lang po ako. babalik din ako kaagad..." nag pupunas punas ito ng mga cabinet sa kusina. matagal na kasi nakatambak ang mga gamit doon dahil sa tagal na din ng mga ito sa America. "Why don't you rest for a while tita? tutulungan kita mag linis nyan pag balik ko mamaya.."

Kabila naman nito ang study table at may bintana na natatabunan ng pink na kurtina. “Andito lahat ng kakailanganin mo, kung may kakailangan ka pwedi mo kaming tawagin sa pamamagitan nito.” Itinuro niya sakin ang isang maliit na touch screen na nakadikit sa gilid ng kama sa may uluhan katabi ng lampshade. Ang galing. High tech na ang mga gamit dito, grabe. Nagpaalam na siya sakin na aalis na dahil tutulong pa daw siya sa paghahanda ng makakain sa kusina kaya nagpasalamat na ako sa kanya.

NGUMITI si Megara sa babaeng naghahanda ng almusal sa loob ng kusina at binati pa ito bago umupo sa harap ng kitchen island. May nakahanda nang sinangag sa ibabaw ng counter, may scrambled egg, hotdogs, tuyo sa isang plato na may kasamang mga hiniwang kamatis na pula, at pandesal. Napangiti pa siya habang nilalanghap ang mabangong amoy ng kasalukuyan nitong pinipritong marinated na bangus.

Hindi ko alam kung nababaliw na ba ako kasi nakita ko lang naman siya na ngumiti. "Asan ang kusina? May gloves ka ba?" Suno-sunod na tanong ko. “You have eyes, don’t you? Why don’t you look for it yourself? The kitchen is over there,” sabay turo niya sa kaliwang bahagi ng 1st floor ng bahay. Hanep! Pati kusina sobrang laki. Akala mo isang restaurant. Ilan ba ang pinapakain niya? When I reached the sink area, I cursed silently to myself. There was a mountain of dirty dishes piled up, some turning dark from being left too long. Leftover food was scattered everywhere. Hindi ko maiwasang mandiri. Nasusuka ako.

Bakit parang napakaingat niyang ginagawa ang bawat detalye? Hindi ko namalayang napabuntong-hininga ako. Bigla akong nawalan ng gana. Tahimik akong lumabas ng kuwarto at bumalik sa kusina. Nakahain na ang pagkain. May mainit na mangkok ng sinigang, kanin, isang baso ng tubig, at gamot sa tabi ng plato. Ngumiti si Cameron nang makita ako.