Gamot Para Sa Sakit Ng Ulo Novels & Stories

nag aalalang sabi ni manang at ni lapag niya ang gatas sa tabi ng lamesa nang muli siyang nag salita. at heto nga pala ang gamot na pinadala ng mommy mo sa akin. dahan dahan niyang ni lapag ang gamot sa tabi ng baso "Thank you po manang kanina pa nga po masakit ang ulo ko. nakanguso kong sinabi "Dala yan ng mahabang biyahe mo ija kaya sige na maiwan na kita at inumin mo na yang gatas at gamot mo para makapag pahinga kana! malumanay niyang sinabi sa akin

“Gamot iyan na dinevelop ni Serena. Nakakatulong itong mapalakas ang katawan, mapabuti ang pangkalahatang kondisyon ng isang tao, at higit sa lahat, wala itong masamang side effect. Kung wala naman kayong ibang iniinom na kailangang iwasan, puwede kayong uminom ng isang tableta bawat araw. Makakatulong din iyon para mabawasan ang posibilidad na madalas kayong magkasakit.” Agad na lumiwanag ang mukha ng matanda. Halatang tuwang-tuwa siya habang maingat na hawak ang bote, na para bang isang napakahalagang kayamanan ang ipinagkatiwala sa kanya.

I just texted my mom na mamamahinga na ako dahil biglang sumama ang aking pakiramdam. "Ma'am, ipinadala po sa inyo ng daddy niyo. Gamot daw po ito sa sakit ng ulo o lagnat." may hawak na tray si Ate Izza na may isang basong tubig at dalawang tabletas na gamot. "Sige po iwan niyo nalang po riyan, ate. Salamat po." ngumiti sa akin si Ate Izza at tumango bago lumabas ng kwarto.

G-Ganoon ba siya nag-aalala sa akin? “Ma’am, hindi po kayo dapat nagbababad ng matagal sa ilalim ng ulan lalo na at may period po kayo. Huwag n’yo na pong uulitin. Huwag n’yo na rin pong hahayaan ang sarili n’yong ma injured. Magbibigay po kami ng antibiotics para sa sugat niyo. Pakisigurado na lang po na maiinom niyo ito ng seven days.” Tumango ako bilang tugon.

Kung maaantala pa ang gamutan, maaari itong humantong sa pagdurugo sa utak, pamumuo ng dugo, o stroke. Maingat niya itong inalalayan. "Huwag po kayong mag-panic. Dahan-dahan lang po ang paghinga." Agad niyang kinuha ang acupuncture kit mula sa medical mission. Pagkatapos mabilis na i-disinfect ang mga karayom, isa-isa niya itong itinusok nang mabilis. Ilang sandali lang ang lumipas... Biglang huminga nang malalim ang matanda.

“Uminom ka muna ng gamot upang ‘di ka balikan ng lagnat mo.” Tulala siyang napatingin sa binigay nitong gamot. Pain reliever iyon, para siguro sa sakit ng ulo niya. Pinagmasdan niya ang binata na kausap ang kaniyang Mama. May feelings din naman pala ang lalaking ‘to.

Ang gamot ay may mapait at matapang na lasa; Ngumisi si Darryl nang inumin niya ito. Dahan- dahang sinabi ng Banal na Magsasaka, "Ang mangkok ng gamot na ito ang aking lihim na resipe. Maaari itong pagalingin ang iyong pinsala, ngunit mayroon din itong mga epekto - pansamantalang mabubulag ang iyong mga mata sa dalawa hanggang tatlong araw. Kaya, ang kailangan mo lang gawin ay magpahinga. Pagkatapos ng dalawa o tatlong araw, muling makakakita ang iyong mga mata, at ang iyong mga pinsala ay gagaling. "

Mas lumala pa diko alam kong anong gamot yon basta ng sabi n'ya para daw sa sakit ng ulo. Baka ikakamatay n'yo pa sir kong iinom pa kayo ulit non, sir may sasabihin pala ako sa'yo. Importante ito para kasing mag laman ang mga sinasabi n'ya sa'kin. Tayka lang po sisiguraduhin ko mo nang walang makarinig oh makakita sa atin. Check ko mona ang pinto sir para sure tayo. Bakit ano yon? Kinakabahan naman ako sa'yo Darwin ano ba kasi yan? Bakit gan'yan ka maka-react?

Salamat po yaya. "Sege na pagkatapos mong magkape ay inumin mo ang gamot mo para hindi na sumakit ang ulo mo. Tumango lang ako kay yaya. Sinarado niyang muli ang pinto. Humigop ako ng kunting kape at pinagmasdan kung muli ang masaya naming larawan. Kuha pa ito nong mag seventh birthday ang kambal. Naubos ko ang kape at kinuha ko na ang isang tableta na gamot sa sakit ng ulo, binuksan ko ito at ininum.

Stop Thinking Much (Arzelle POV) Buong araw akong nahihilo simula nang inalagaan namin si Gaelle. Naging hands on kami ni Gab sa mga pagpapainom sakanya ng gamot at pag-aalaga sakanya. Sa kabutihang palad ay tuluyan na siyang gumaling pero di siya pinapayagan ng doctor na kumanta muna pansamantala upang makapahinga ang lalamunan niya. Dumandag pa ang sakit ng ulo ko nung matanggap ko ang text message mula kay Gabion tungkol sa pupuntahan daw sa susunod na dalawang araw para sa kanya. "Saan mo ako dadalhin?" Nagtanong ako nang mas lalong lumakas ang aking pagkamausisa.