Gamot Para Sa Sakit Ng Ulo นิยาย & เรื่องราว

Tanong ko. "Sa mga pagkaing gaya ng pulot pukyutan at halos tatlong araw o mahigit bago lumabas ang mga sintomas." Tatlong araw... Napatango na lang ako. "Ano namang gamot sa botulismo?" Tanong ko. "Kung maaga naman pong naagapan ay madadaan naman po sa bawang at luya ang gamutan. Pero kapag hindi..." "Kapag hindi?"

“Ito ay para sa paggamot ng mga external injuries. Basta’t hindi kasama ang buto at tendons mo, ang sugat na natamo mo ay gagaling agad sa loob lamang ng isang gabi. “Ito ay para sa mga sakit sa baga. Kung may pinsala ang mga baga mo, uubo ka at magkakaplema. Kung hindi magagamot nang maayos, magkakaroon ‘yan ng pangmatagalan na epekto. At ang gamot na ito ay aabot sa pinagmulan ng sakit at ganap itong pupuksain.

Ilang beses niyang sinampal ang ulo niya na para bang ito lang ang paraan para maibsan ang sakit na nararamdaman niya. Biglang may nagklik sa ulo niya. Nakahanap siya ng paraan para mailigtas si Waltz gamit ang Ultimate Book of Medicine.

Habang kumakain, iniabot ni Nexus ang isang bag mula sa gilid. "Narito ang ilang gamot na kontra-inflamasyon at mga benda na inihanda ko. May gamot na din dyan pampawala ng sakit kung sakaling kumirot ang sugat mo"

pilit na sabi niya habang umuubo at suminghot-singhot, kunwari'y may sipon pa siya. Bakas naman ang pag-aalala ni Manang Gloria, kaya’t inabutan siya nito ng tubig at tableta para sa sakit ng ulo. “Puwede po bang mamaya ko na lang ito inumin, Manang?” “Naku, inumin mo na 'yan para mawala na ang pananakit ng ulo mo.”

utas niya, "... mainam 'yan sa sakit ng ulo." "Ano 'to?" I asked when I reached out the cup. "Mainit na tubig na hinaluan ko ng lemon at honey. Bukas 'yan rin ang inumin mo, para hindi masyadong sumakit 'yang ulo mo. Magpakulo ka ng tubig, isalin mo sa tasa pagkatapos lagyan mo ng lemon at honey." Pagkatapos niyang sabihin 'yon ay umupo na siya katabi ko. This time hindi na ako umusog I let him be habang sumisimsim ako sa tasang ibinigay niya sa'kin kanina.

Sigaw ko. Pinanlakihan ako ng mata ni Mommy. "Ang mga gamot na 'yan ang nagpapakalma sa tuwing sumasakit ang ulo mo at -" "At ano? Sa tuwing may mga bagay akong naalala na hindi ko alam parte pala 'yon ng nakaraan ko?" Galit na singhal ko. "Ito ang pinapainom niyo sa akin sa tuwing binabangungot ako, 'di ba? Dahil natatakot kayo na maalala ko ang pagkakamaling nagawa ko noon!"

“Hindi kakain?” "Na'ko, kakainom lang ng gamot at busog pa raw-" "Gamot? Hindi pa rin po siya magaling?” Bumuntong hininga si Mama. “Bumalik na naman ang sakit ng ulo at pagsusuka niya kanina, e,” Napasinghap ako. “Ma, kung ilang araw na siya’ng ganyan dapat ay pinacheck-up niyo na. Sinabihan ko na po kayo. Paano kung hindi lang simpleng lagnat?”

Hindi maampat-ampat ang luha sa mga mata niya. " Apo, huwag ka nang umiyak diyan. Okay lang ako rito. May ibinigay na silang gamot para maibsan ang sakit kapag sumusumpong ang pananakit ng ulo ko. Matanda na ako at handa na ako sa ano mang mangyari. Ang nasa isip ko lang ay ikaw. Gusto ko maayos ang kalagayan mo kung sakali mang mawala akong bigla," malumanay na tugon ng matanda. Kaya pala...

Jyla Halos lahat yata ng ugat ni Zoey ay naturukan na ng kung anong medisina para lang bumaba ang lagnat nito at para mabawasan ang sakit na iniinda, pero nanunumbalik lang ang sakit nito kapag humuhupa na ang bisa ng gamot. Hindi na rin nito naimumulat ang mga mata pero laging may luhang lumalandas mula sa mga mata nito.