Get Lost In Tagalog Novels & Stories

"Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasabihin ng iba at di rin mahalaga kung di ka malakas, ang mahalaga na alam mo

kaagad niyang ani kaya kinagat ko ang aking labi I smiled, hinaplos ko ang kaniyang buhok "My will be back baby, I'll find her okay?" "W-what if s-she don't?" Tanong niya kaya napatigil ako at napaisip din Paano nga ba? Paano kung hindi na siya babalik, paano kung hindi ko na siya mahahanap? I sighed, pinatakan ko ng halik ang kaniyang nuo I can feel the sting on my heart. Alam kong Mahirap siyang hanapin, lalo na dahil hindi ko alam kung totoo ba ang sinasabi nilang umalis siya kasama ang Isang lalaki

"Dinala mo ba 'yong kotse mo?" "Of course! Ayoko ng naglalakad. Mainit!" Nagpalingon-lingon si Logan ngunit walang kotse sa kanilang paligid. "Oh, I've forgotten where I parked it. Let's walk. Listen to me while I talk to you, okay and walk slowly."

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Grace Lopez-Silvano THE MOST PAINFUL heartbreak for a mother is losing her child and i just lost mine. I felt like half of my heart was crashed. Ang sakit! Anong klaseng kamalasan ba ang nangyayari sakin? Bakit ako pinarurusahan ng ganito? “Hi, beautiful, wanna dance?”

Anito at ako'y saglit na tinapunan ng tingin "Oo". Tipid kong sagot. "I'm sorry, Mister ko akala ko kasi ay aalis kang muli, akala ko pabalik ka na kaagad sa Cotabato. Akala ko ay wala lang sa 'yo ang pagkawala ng kambal." Wika ko habang ang aking mga luha ay nagbabadya ng kumawala. "Gagawa na lang tayo ng kambal ulit, Misis ko." Nakangiti nitong wika

“We're near.” “Nasaan na tayo?” Ang mga puno na naaaninag ko sa baba ay hindi malinaw dahil sa kapal ng fog na nakikita ko. Medyo maulap din sa lugar kung nasaan kami ngayon. Parang Baguio lang. “We're in tagaytay, Elora.”

"'Lika, umalis na tayo rito at baka bumalik sila. Umalis kami sa eskinita na hila-hila ko ang strap ng bag at siya naman sa dulo. Nang malayo na kami ay huminto ako. "Safe ka na rito," ang sabi ko sabay lingon sa mga taong naglalakad. Nasa mataong lugar na kami kaya ayos nang iwan siya rito. "Sige, alis na 'ko." "W-wait!" ang pigil niya sa akin. "I'm lost nga 'di ba? Can you help me, I want to go home na."

she's gone wala na siya she leave me "𝐬-𝐬𝐡𝐞'𝐬 𝐠𝐨𝐧𝐞 𝐬𝐡𝐞 𝐥𝐞𝐚𝐯𝐞 𝐦𝐞"i said bago tuluyang tumulo ang luha ko

Paratang na naman nito. "Madame, hindi ko po alam ang sinasabi n'yo" ani ko. Nakakarindi. "T-talaga?" Tanong nito. Tumango naman ako. "P-pasensya na" ani nito saka umiyak. What? Ano na naman ang nagawa ko? "Madame, why are you crying?" Tanong ko. "My daughter, my long lost daughter" ani nito. Nangunot naman ang noo ko. Long lost daughter?