Get Lost In Tagalog Novels & Stories

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

Because the woman behind that letter already owned my heart. Maya't maya pa ay nakaramdam ako ng lungkot and tears began to fell down from my eyes, unexpectedly. Pero nang mapansin kong titingin sa direksyon ko si Angel, agad akong tumalikod at pinunasan ang mga luha ko.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

"Kung ganoon na saan s'ya?" Napalingon naman ako sa aking likod, gano'n na lang ang gulat ko nang hindi makita si Guiden. Asan na ang isip bata na 'yon? "Nasa..padalawang...palapag-" "Naiintindihan namin," putol na saad no'ng kulot na lalaki sa sinasabi ni Aine. Halatang alam na agad nila ang gustong iparating ni Aine. Siguro ay matagal na silang magkakasama.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Isang G lang ang kailangang patayin ngunit hindi ako papayag na mayroong mawawala sa amin! Mula sa bundok, patungo sa patag, tumawid sa maputik na daan at sa ilog. We were captured by the traps but thank God the ones who created them were out of sight. Nakawala pa rin kami. At nahulog kaming lima sa isang sulok. At dahil diyan, sa mga huling sandali, the word of the day is not completey spelled dahil walang letrang G ang napatay.

Sandali. Isang segundo. Dalawa. Then— “Tama.” Hindi ako nakahinga. “Obsessed ako,” diretso niyang sabi. “Satisfied?” Hindi ako sumagot. Hindi ko kaya. “Gusto mo bang malaman kung bakit?” mas lumapit siya. Napaatras ako—pero hindi sapat. Nakakulong pa rin ako sa kanya. “Because the moment I lose you…” humina ang boses niya, “wala nang silbi ang lahat.”

I'm like a statue Stuck staring right at you Got me frozen in my tracks So amazed how you take me back Each and every time our love collapsed Statue Stuck staring right at you So when I'm lost for words Every time I disappoint you It's just 'cause I can't believe That you're so beautiful (Stuck like a statue) Don't wanna lose you, no (Stuck like a statue) And you're so beautiful (Stuck like a statue) Don't wanna lose you never (Stuck like a statue) Oh, no Agad akong napaangat ng tingin, "Spade, anong ibig mong sabihin?"

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

seryosong sagot ko "Yeah, nakaraan na iyun pero alam kong alam mo na mahirap kalimutan. Alam kong nasa puso mo pa rin ang sugat na dulot ng nakaraan at alam kong mahirap para sa iyo na kalimutan ang lahat-lahat." seryoso niyang wika