Giving Birth Quotes Romane & Geschichten

Nang maayos na ang p’westo ko ay lumuhod siya sa harapan ko at mahigpit na hinawakan ang dalawa kong kamay. “You have no idea how I’m afraid after you gave birth, for one and half day you didn’t open your eyes.” Bulong niya at inangat ang kamay ko palapit sa bibig niya at hinalikan. “Thank you so much for not leaving me.” Tanging ngiti lang ang naging sagot ko, hindi alam kung anong tamang salita ang isasagot sa kaniya. “Let’s go home, now.” Bulong niya bago tumayo at tinulak ang wheelchair.

"Hindi ko naman kayo pababayaan. Kung natatakot ka naman sa panganganak, puwede naman nating ipa-painless ka para wala kang maramdamang kahit na anong sakit." Humilig siya dito. "Hindi naman 'yun e. Hindi naman ako natatakot manganak o masaktan dahil sa panganganak. Parte daw nang pagiging isang ina ang sakit ng pagla-labor at panganganak kaya ayokong magpa-painless at gusto ko ng normal delivery." "So, saan ka natatakot?"

Ngumiti si Luke. "Kaya nga." aniya at tumiim bigla ang titig sakin. Kinunutan ko siya ng noo. "Bakit?" tanong ko. "Thank you, thank you for giving birth to our child. Alam kong hindi madali ang lahat kaya salamat ng napakarami, baby." aniya at hinawakan ang aking kamay at hinalikan ang likod niyon. "Kaya ipinapangako ko na gagawin ko ang lahat para sa inyo ng mga anak natin." aniya habang titig na titig sa aking mga mata.

“I don't know that you've already settle down now like me pare.“ Sabi nito na nakangiti akong tinignan kaya napangiti rin ako. “Hows your wife and your first child?“ Tanong naman ni Gabriel na lalo pang ikinangiti ng lalake. “Oh, it was amazing Gabriel though i was really scared when my wife gave birth but when i held my son in my arms all my worries are gone.“ Nakangiti nitong sagot at nakita ko kung paano napangiti ang asawa ko at napatitig sa akin. “I am sure you feel the same way pare, it was really amazing feelings.“ Sabi pa nito kaya napangiti ako at napaisip dahil kung buntis nga talaga ako ay alam ko na magiging masaya ang asawa ko.

Bumungad sa akin ang notes niya. Daily reminder: ✓ Eat breakfast so my droplets won't be worried about me. ✓ Buy flowers for my little droplets and big droplets ✓ Visiting my baby grave ✓ Visiting my wife from afar ✓ Giving my salary to charity and orphanage. Like my baby does. ✓ Going to work in my company is always good. ✓ Drink a little because my baby will be mad. "Be a good man so you won't give your woman to another who is perfect in your eyes," my voice broke as I read the qoute.

“Do you think... she would regret it?” Saglit na natahimik si Yumi. Subalit naintindihan niya agad ang ibig nitong sabihin. At hindi siya nag-atubili sa pagsagot. “Never,” mariin ngunit malumanay niyang sagot. “She won’t regret giving birth to you,” dagdag niya, mas mababa ang boses ngunit mas buo ang paninindigan. “Not even for a second.”

I know it hurts but I didn't know what exactly the pain when giving birth. "Just relax, think your baby safetyness and pray. You can do this, Clara." "Clara, do you have any family or friends na puwedeng pumirma ng waver at umasikaso ng admitting papers mo?" tanong ni Izzy. Umiling si Clara. "W-Wala... t-they all left me w-when they found that I am p-pregnant."

tanong ng doctor sa akin at sumagot nang sa tingin maayos naman. (How are you?) "Wo hen jinzhang, yinwei wo qizi jintian yao zai chanfang li sheng xia women de di er ge haizi, juli yuchanqi yinggai hai you liang tian." pag-amin ko naman sa doctor binati naman niya ako kaagad ng marinig ang sinabi ko. (I'm nervous for my wife's giving birth of our second baby in the delivery room today, which should be two days from now the due date.)

Hindi naman kasi niya alam na hindi ang fiancé niya ang katalik niya nang gabing iyon. "Kumain ka na, Quincy. Hindi puwedeng malipasan ka ng gutom. Masama iyon sa buntis. Kung mapapansin mo, lagi kong sinasabi sa iyo dapat healthy ang baby mo. Dahil ikaw din ang mahihirapan kapag naging sakitin siya. Mahirap mag-alaga ng sanggol. Talagang hindi ka makakatulog ng maayos. Syempre, iiyak ang anak mo kapag nagutom iyan lalo na kapag madaling araw, walang oras ang pag-iyak nila. Kaya talagang magigising ka. Eh paano kung sakitin pa ang anak mo? Eh 'di mahirap iyon. Gastos pa pambili ng gamot o 'di kaya pang-ospital."

She said at nalula naman ako sa sinabi ng OB ko "But doc-" Aangal sana ako but she cut me off "Birthing your first child could cause you to sudden death, We have no choice! Its either you'll sacrifice your son's life or your life" She said kaya kahit ayoko ay papayag na lamang ako "Do it doc" Yun nalang sinagot ka habang hinahangos pa and after that, they did not waste any time, tinurukan agad nila ako aneasthesia at naramdmaan ko agad ang pagmanhid ng katawan ko