God's Protection Quotes Novels & Stories

Para bang wala nang pagdadalawang isip. "Mukhang importante ang kailangan mo ah." "Proteksyon," simpleng sambit nito. Tumaas ang kilay niya. "Proteksyon?" Tumango ito. "Napag-isip-isipan ko na rin ang sinabi mo. Medyo papasok lang ako sa malupit mong mundo, madilim, delikado, ngunit may tiwala ako sa proteksyon mo. For sure naman protektahan mo ako kapalit ng pag-angat ng pangalan mo at ng kompaniya mo, hindi ba? I'm good at business, so was you. Ipagkatiwala ko sa'yo ang kaligtasan ko, iaangat kita."

She’s the reason why I lived normally and away from the black witches and I just remembered what my mother said… “Your great-grandmother was protecting us… protecting you… that’s why we should hug her and thank her for protecting us…” Hindi magiging madali ang pagtago at pagprotekta sa akin ng mga magulang ko kung hindi dahil sa kaniya. Dahil kung hindi ay baka matagal na kaming na sa mga kamay ng mga black witches ni Mama.

I need to take a deep breath and think of a possible way para lubayan na niya ako. This is not the first time na nagkaroon ako ng client at nanganib ang buhay ko. Baka sadyang kapalaran ko ang masangkot sa mga ganitong gulo. Hindi ako madasalin na tao but this time I called God to protect me.

"Ang mahalaga ay maging ligtas ka at magkaroon ka ng magandang kinabukasan." Tumingin ako sa labas ng bintana habang binabaybay ng sasakyan ang daan pabalik. Sa bawat pagkakataon na may natutulungan kaming ibang tao, lalo kong nararamdaman ang pasasalamat sa Diyos dahil sa mga biyaya at proteksyong ibinibigay Niya sa aming pamilya araw-araw.

Halatang may gusto siyang gawin na hindi niya magawa. "Anong ikinagagalit ko? Maaari kang mawala sa amin kanina! Hindi mo dapat binabanggit ang totoong pangalan nila! Paano kung wala kang divine protection? Eh di nasaktan mo ang lahat ng tao sa paligid mo! Mag-iingat ka naman! Mahalaga kayo sa akin!" ang sigaw ni Arius. Napahalukipkip naman ako dahil parang ang bilis naman ata niyang magtiwala sa amin.

mahina niyang tawag habang nangingilid ang luha. Bahagyang lumambot ang ekspresyon ng lalaki bago nito marahang pinunasan ang pisngi niya. “Don’t cry.” “Hindi ko naman gusto…” Ngunit bago pa siya tuluyang maiyak ay marahan siyang niyakap ni Christian. Mahigpit. Mainit. At punong-puno ng assurance. “I’ll protect you,” bulong nito. At sa unang pagkakataon mula nang marinig niya ang balita—

Muli niyang pinisil ang kamay ng Kuya Lukas niya para ibsan ang nerbiyos na nararamdaman nito ng mga oras na iyon. Alam niyang sa proteksyon ng makapangyarihang Diyos ay walang mangyayaring masama sa kanila. Kailangan lang niyang magtiwala at maniwala. Walang imposible. Nang imulat niya ang kanyang mga mata ay di niya maintindihan kung bakit lahat ng takot at pangambang nararamdaman niya kanina ay sabay na naglaho. Na para bang nagliliwanag muli ang buong kapaligiran niya.

Naiintindihan naman nito ang pinupunto niya. “Totoo naman ang lahat ng sinabi mo, pero kapag nagkita kayo ng babaeng iyan hindi ba't mas lalong gugulo ang lahat? Baka nga maging kaaway mo pa iyan, alam mong narito kaming lahat sa US at hindi ka matutulongan diyan. Kukunti lang ang pro-protekta sa'yo riyan sa Pilipinas. Mag-iingat ka palagi, Maddox. Paano kung kilala ka ng pekeng babaeng iyon? Paano kung may malagim na gagawin iyon sa'yo? How can we protect you, eh nasa malayo kami?” nag-aalalang tanong ni Divine sa kaibigan..

“Like our other group members, you have this special part in my life that I know I need to protect. Especially you, for I know that behind those fearless faces of yours that you always show to us. Ay nariyan ang Morriban na kailangan kaming lahat.” W-What is he saying? How could he even ss-say that thing and made my heart runs fast at the same time? “Today is the first time I heard about the prophecy that the Deity they are talking about.” Napakurap ako sa salitang binanggit nito. “Oo, Ngayon ko lamang nalaman ang lahat ng dahilan kung bakit ka kailangang protekhan.”

bahagyang bumaba ang boses niya, “…kailangan ko kayong protektahan.” Ramdam ang bigat ng sinabi niya. Pero hindi ako nag-atubili. “Focus on my son,” malamig kong sagot. “Hindi ko kailangan ng proteksyon.” Hindi siya sumagot agad. Tinitigan lang niya ako, saka bahagya siyang napangisi. “Wrong.” Lumapit siya ng konti. “Everyone needs protection…” huminto siya sandali, “…especially those who think they don’t.”