Going Away Novels & Stories

Hindi dahil sa sinabi ni Daddy kundi dahil ito ang alam kong kailangan kong gawin para makapag move on at makapag bagong buhay. I need to leave to heal and breathe. I need to leave to move on and start a new. Ito ang tanging paraan para magawa ko iyon. Kaya't sa ayaw man o sa gusto ni Mommy ay aalis ako. Aalis ako dahil ito ang mas makakabuti para sa aming lahat. Nandito na kami ngayon sa may Airport. Naghihintay na lang ng announcement para sa departure ko.

Ang kaniyang puso ay mabigat, tila ba may kung anong malaking bahagi ng kaniyang sariling pagkatao ang unti-unting hinuhugot at dinadala palabas ng pinto habang papalapit ang oras ng pag-alis ng lalaki. "I will be gone for a few weeks, or maybe a month, Chrisha. Depende kung gaano katagal at kabilis maayos ang gulo sa mga international branches sa New York at London," malamig ngunit may bakas ng matinding pagod na pahayag ni Wesley habang dahan-dahang naglalakad papalapit sa kaniya.

Mas lalo pang bumigat ang dibdib ko. “But you’re not answering,” dagdag ko. Napasinghap ako. Pinunasan ko ang luha ko gamit ang likod ng kamay ko. “I’m leaving,” sabi ko. Tahimik. Masakit. “I’m going somewhere far. Somewhere quiet. I just… I need to get away from everything.” Napatingin ako sa labas. Wala na halos ilaw. Puro dilim na lang. “I don’t know when I’ll be back,” dugtong ko.

Your family's disapproval, particularly due to my financial situation, has made it clear that they will never fully accept me. I deserve better, and so do you. I wish you all the best, and I hope you find someone who is a better fit for you and your family. Goodbye, and take care. I will always love you. Sincerely, Cassandra"

Gusto pa kasi niyang magdrive off to anywhere. He's tough on his friends, but he hates it when they all have to leave the country for business. Ang ginagawa na lamang niya upang libangin ang sarili ay magmaneho patungo sa hindi tiyak na destinasyon kapag aalis na naman ng bansa ang mga kaibigan. "Lily, I will be going home now," paalam niya kay Lily. "Yeah. Sure." Lumabas siya at saktong pag-labas niya ay nasa labas na ang sasakyan na pinahatid niya.

Medyo matagal tagal na din pala mula noon. Nagsasayawan na ang lahat. Kami na lamang ang naririto at nanonood lamang. Kahit na ang itim itim ng taong ito ay kahit papaano ay bumawi naman siya sa maputing ngipin. Tumayo ako at hinayaan siya sa gusto niyang mangyari. Ang sarap pa ng simoy ng hangin at pati ang tugtog ni Westlife ay sumasabay sa kuryenteng dumadaloy sa mga braso ko ngayon. Ang sabi sa akin ni Nanay Selya, ang gabing ito ay para sa kaniya. At hinihiling niyang magkausap kaming dalawa ni Aidan. Maayos na usap.

Nakapapagod magpauli-uli pero hindi ko naman puwedeng pabayaan ang kapatid ko, at mas lalong hindi ko puwedeng abandonahin ang asawa ko. mbes na bumalik kami sa loob ni Vina ay naupo kami sa bench sa lilim ng isang malaking puno. Hindi naman ganoon kainit ang hangin dahil maaga pa. “Anong oras ang dating ng mommy mo?” “In half an hour, she said. I usually leave when she comes. I’m sick of arguing with her. When are you going back to the States?” “New Year’s eve. How about you? I haven’t seen your wife. Did you guys fight?”

At that moment I realized I can never be a part of this family. I walked out. Inakyat ko nang mabilis ang hagdan. Nadaanan ko si Divine na nakatunghay sa commotion na ginawa ko sa baba, hapit-hapit ang robe nya. “We’re leaving tonight. H’wag mo nang ipilit kasi sa ayaw at sa gusto mo, aalis na ako rito.” Tahimik na sinundan nya na lang ako pabalik sa kwarto para kuhanin ang mga gamit namin. And soon enough, we are out the door carrying our bags and into my BMW.

, chat nito. "It's okay, no problem!" "Uhm, by the way, can I call you by your name?", tanong nito. "Hmm.. Yeah sure. If you're comfortable with it." "Thank you Pres." "I think I have to go now. It's getting late so, magpahinga ka na. Goodnight, Precious. Sweet dreams." "Goodnight, Ace." After we bid goodbye to each other, I turned off my mobile data connection para hindi muna ako makaka-receive ng notification kasi kailangan ko na talagang matulog at inaantok na ako masyado.

Dahil sa labis na pagmamahal niya rito ay tuluyan na siyang nabulag sa katotohanan. "Aayusin ko lang ang mga dapat ayusin hanggang mamayang gabi. Bukas na bukas ay aalis agad tayo. Ikaw na ang bahala kung saang bansa mo gustong magpunta. Makakaasa kang walang kahit sino, kahit ang pamilya ko, ang makakaalam ng ating pag-alis. Maraming salamat sa tiwala at pagpili mo sa akin, Maya. Hinding-hindi kita bibiguin. At pinapangako ko sa‘yo na magiging masaya tayo habangbuhay. Ikaw, ako, si Nijiro at ang mga magiging anak natin sa hinaharap."