Going Away Novels & Stories

Sa huling sandali, sinabi niya ang salitang hindi kailanman inaasahan ng ina niyang maririnig. “I’m leaving. I’m going to America. For good.” “What?” Halos hindi makapaniwala si Vivian. “You said you’d only go for your master’s—” “I changed my mind. I can’t stay here. Not with all the memories, and especially not with you.” Tuluyan siyang lumabas ng silid. ***

Isang tunog sa email ang nagpabalik sa akin sa katinuan. “Hi Elly, Hindi ka nakapasok ngayon kaya di mo nalaman ang meeting. By weekend ay aalis tayo papuntang La Union to celebrate about the event na mangyayari bukas hanggang Friday. Team Building then tayo. So be aware sa kagamitan at kailangan pag alis. Attendance is a must. Let's see each other tomorrow. -Jean

Kinabukasan, nagising ako na wala na sa tabi ko si Gab. Pagkabangon ko ay may nakita agad akong isang maliit na papel sa side table. At may nakasulat doon na halatang sa kaniya galing. 'I have an urgent business trip to Singapore. I'll be gone for three days. Don't even think about leaving the mansion without my security detail. Sarah will send your schedule for the week. — G.Y.’

kailangan lang naming mag-usap ng lalaking 'yon. "Bro, 'wag kanang maghanap ng away. Mamayang three-thirty am na ang flight mo." batid kong nag-aalala siya. "Chill lang bro, hindi naman ako naghahanap ng away." natatawa kong sagot. "Anyway, kasamang maghahatid sayo sina kambal." gumuhit ang ngiti sa aking labi. I guess sinabi na ni Clarence sa kanila ang pag-alis ko.

sabi nito saka dahan-dahang naglakad papunta sa pinto saka binuksan iyon. "Ahm... pasensya ka na pala if hindi ako makakasama sa preparation ng kasal natin. I’ll be gone for a week... si Heaven at Mom na lang ang bahala sa’yo..." "Saan ka pupunta?" "Ahm, work-related...." Gusto nyang itanong kung anong 'work related' iyon pero nahiya cya. "G-ganun ba... ingat ka...." "Thanks..." wika nito saka tumalikod at lumabas ng kuwarto niya.

"Good, nothing to worry." I take my leave and drive home safely to blue shelter but all of the people are gone already because it is almost Christmas, auntie said to me that he will go to abroad to celebrate again with his husband at maiiwan dito si Ten sa Crayson and it is 23rd of December.

Ngunit bago pa ako tuluyang makalapit sa pintuan, huminto siya. Ramdam ko ang presensya niya sa likod ko. Malapit. Masyadong malapit. Dahan-dahan akong humarap sa kanya. At doon ko nakita ang mukha niyang walang emosyon. “I’ll be leaving for a business trip abroad,” sabi niya. Bahagyang kumunot ang noo ko. “For how long?” tanong ko. “Weeks.." diretsyong tugon nito, malamig pa rin ang boses.

'' Inayos ko ang aking paghiga habang pinipigilan ang mga luhang pilit lumalabas sa’kin mga mata. ''I may not know your reasons why you turn your back on me but whatever it is, i forgive you even it hurts a lot. To leave and decide not to see you again is too painful thinking those times your here with me, here by my side im use to it but i need to do it, i need to close this chapter of my life for me to start over. If ever when our paths may cross in the future, i hope we could say 'hello' without hesitation. I wish you well, take care my love.'' hindi ko na napigilan ang mga luhang kanina pa nagbabadyang lumabas, malaya itong naglakbay sa’king mukha.

Hinila ko si Wade sa batok at saka ko siya siniil ng halik…ilang segundo bago ako bumitiw sa kaniya. “I need to go to the office now. Malilate na ako, at hindi tayo p'wedeng magsabay na pumunta sa office kaya mauuna na ako. Siguraduhin mo nang nakalock ang pinto pag umalis ka rito, okay? You message me kapag paalis ka na. Mauuna na ako. Bye!” nagmamadali kong sambit at mabilis na tinulak palayo si Wade saka kumaripas ng takbo sa sala para kunin ang bag ko at lumabas na sa unit.

Saad nito habang nilalagay ang mga bagahe sa likod. “Hindi na ba tayo uuwi dito?”. Tumitig muna ito sa akin, he reaches my hands and hold it tight. Taka akong tumingin dito nag hihintay ng kanyang sagot. “I have important meeting abroad. I am leaving tonight”.