Going Away Novels & Stories

Ani niya na inabot sa akin. "Nope, I want my card" Iling ko. "Baby—" "Jaez, may meeting ka pa 'wag kana makipag-talo pa" Ani ko sa kaniya. "Fine" Ani niya na tila naubusan na ng pasensya. "Here"Abot niya sa akin ng card ko. "Thank you"Ani ko na dinampian ng halik ang labi niya. "Parang gusto ko na icancel ang meeting"Ani niya na mahinang natawa.

sabat ko pa. " Kaya nga we need more people to help us. Yung iba kase ay nasa bakasyon at mamaya pa ang mga uwi " dagdag pa nito. " Yeah, kuya said that. It's ok, minsan lang nila makasama ang pamilya nila and also malalayo rin ang kani-kanilang bahay at probinsya " ani ko. Napatango naman ito tanda ng pagsang ayon sa sinabi ko.

Hindi niya lubos akalaing makakaramdam siya ng ganitong kaginhawaan dahil lang sa kanyang pag-alis. Sometimes, running away is the most effective thing to do when everything feels like falling apart. And looking back, she can’t feel any regrets or what ifs. Ang tanging what if niya lang ay ‘what if nanatili siya?’. For sure, she will suffer and so as her kids.

Kailangan eh, para rin naman din 'to sa kalusogan ng anak ko. Nagpaalam na ako kay doc na aalis na kami dahil uuwi pa ako sa amin para sabihin kay Mama at Papa ang lahat. Nagpahatid ako sa termenal ng jeep papuntang new corella. Habang nasa byahe, tanging nasa utak ko ay kung ano ang sasabihin ko kina Mama at Papa.

Tiningnan ko siya at mapait na ngumiti. “Bakit po?” tanong ko sa Mommy ni Gavril. Ngumiti rin siya sa akin. “I heard from Gavril that you’re leaving today,” aniya at hahawakan sana ako nang mabilis akong lumayo sa kanya na pinagtaka at gulat niya. “I’m sorry…” aniya. “Wala po ‘yon. Pero tama po kayo, aalis na po ako.” Sabi ko.

Napa-iling naman ulit ito dahil sa nasaksihan. “Now! Now! Pack your things now! We'll gonna depart right away after bidding a goodbye to the village chief!”

Parang nagpapaalam. “Ma’am…” tawag ni Mia. Napalingon ako. “Ang aga niyo po.” Ngumiti ako. “May kailangan lang akong sabihin.” Napakunot ang noo niya. “Ano po ‘yon?” Huminga ako nang malalim. “I’m leaving.” Nanlaki ang mata niya. “What…?” “I’m going abroad,” dagdag ko. “Pero… bakit?” tanong niya, halatang naguguluhan.

"Ikaw lang ba? Ngayon pa nga lang namimiss na kita, what more sa pag-alis ko?" Napangiti si Caitlyn sa narinig pero ilang sandali lang ay muling nalungkot. "Kailan pala ang alis mo?" Nagpakawala nang malalim na buntong-hininga si Ezekiel. "End of the month." Umawang ang labi ni Caitlyn, hindi inasahang dalawang linggo na lang pala ang nalalabi. "Binigyan ko ng ilang araw a day-off para paghandaan ang pag-alis ko," ani Ezekiel. "Gusto ko sanang dalhin ka sa isang magandang lugar."

Maxine POV It's been a year, akala ko wala nang magbabago pa,, akala ko patuloy pa rin na mag aaway sina tita Wendy at Mommy, akala ko wala nang katapusan ang pag aaway nila dahil sa napaka walang kwentang bagay. Well para sa akin lang yun ah, si Daddy kasi ang reason ng pag aaway nila, ang dahilan kong bakit nasira ang friendship nila..

Forget “Mag-iingat ka. Maghihintay ako sa’yo…” sambit ko. “You too, babe. Take care here,” he gently whispered. We hugged each other for the last time as he gently kissed my forehead. I embrace him and feel this moment before he’s gone. We slowly parted after minutes. I couldn't help but tear up. After spending time with him for almost a week, he’s now going out of the country for a business matter. And I don’t know when will he goes back.