Going Home Quotes Novels & Stories

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

Nilapag ko ang gitara sa lalagyan niya, pumunta sa piano at nagsimulang magtipa ng keys. “It’s been a long, long time since we part our ways. And I hope that you’re still there. It’s been a long, long time since we say goodbye. I wish I can be home again…” Words and feelings keep coming into my head. My fingers keep pressing the keys, making this wishful poem turn into a song. “If given a chance, I want to come back. To come back home, to come back again…” Home—where is it? What is it? Can somebody tell me?

Umagos ang lahat. “Oh God… thank you… thank you…” paulit-ulit kong sinasabi habang nanginginig, parang batang natakot maiwan sa dilim. “Baby, breathe. I’m coming home to you,” aniya, malamig ang boses pero may halong pagod at damdamin. “We’re both coming home.”

Nakakatuwang isipin na pagkatapos ng ilang taong pamamalagi namin sa amerika heto ngayon at nakabalik na kami ng anak ko sa lugar kung saan ako lumaki. I miss this kind of life. Simple but happy. There's really no place like home. Kahit gaano kaganda pa ang tanawin sa ibang bansa wala pa ring tatalo sa lugar kung saan ka nanggaling. As for me, I'm happy to be back home. Sobrang saya lalo na at kasama ko na ang anak ko ngayon. I'm excited to see my son exploring and enjoying life here in the province. Simple at tahimik lang pero mararamdaman mo ang tunay na kaligayahan.

Ilang segundo pa bago ito humarap sa'kin “ Avril, Ayoko nang inuulit ulit ang mga sinasabi ko, ” yumuko ito habang ang mga tingin ay hindi inaalis sa aking mga mata. “ you are not coming back. you will not go home because this is your home. ” napailing-iling naman ako. Hindi ito ang tahanan ko, Hinding-hindi ko ito magiging tahanan “ damian- ” “ Avril. ” mababakasan mona ang pagbabanta sa boses nito. Dahan-dahan ko namang binaba ang aking mga kamay

“I don’t want to stay here longer. Ayoko nang makita ang pagmumukha ni Jessica. I… I just wanted to leave. Can we?” Walang pagdadalawang isip na tumango si Beau. “Do you want to leave today?” She nodded her head as well. “Yes, please?” Tipid na ngumiti si Beau. “I’ll go and call my pilot. Get changed. We’re going home.” Home. Why does it feels so weird to feel warm by the word home. Is that the real definition of home?

At higit sa lahat, kahit lagi siyang wala sa rancho ay hindi nila pinapalitan ang access numbers upang makapasok siya kahit anumang oras siya magpapakita. "Thank you, God. I'm finally home. Kahit hindi mo ako pinabayaan sa barko ay masasabi kong iba rin ang kasiyahang dulot ng sarili kong tahanan. There's no place like home, Papa God." Lumapit siya sa malinis, malambot niyang higaan matapos dahan-dahang ipinasok ang dalawang maleta.

“Kasi natatakot ako na baka sa pag-alis mo sa bahay para magtrabaho, it will be the last time I’m going to see you.” Umiling ito. “So mnoy nichego ne sluchitsya, potomu chto ya lyublyu vozvrashchat'sya domoy i obnimat' sem'yu, kotoraya zhdala menya ves' den'. I love that feeling.” [translation: Nothing will happen to me because I love going home and embrace the family who've been waiting for me the whole day.] She smiled. Pilit niyang pinipigilan ang pagluha. Nagiging emotional na naman siya.

"Wala ba akong karapatang masaktan? Wala ba akong karapatang umiyak? Tao lang ako Logan e, tao lang ako, nasasaktan at nasusugatan din ako." ["I'll try to come home. Maybe tomorrow night. Stop crying!"] mariing utos nito sa akin. "I'll wait for you. Just come home and let's talk first. Ayokong magtapos tayo ng walang pag-uusap ngayon. Hinding-hindi ko na gagawin 'yong dating ginawa ko sa'yo. I can't leave this house now without our formal goodbye. Come home and let's talk. Please come home, Logan. Please..."

Gusto ko na sana siyang kumprontahin ngunit baka ma-distract siya at maaksidente pa kami. "Are you sure you want to go home?" basag nito sa katahimikan. "Yes, at huwag mo ng balaking ibalik pa ako sa Canada. Ayoko na." Bumuntong hininga ito, "You could have told me that you wanted to go home—" "Really?" Tinaasan ko siya ng kilay kahit pa hindi niya kita, "Hindi ba't sinabi kong gusto ko ng umuwi pero ano? Ayaw mo."