Good Neighbors นิยาย & เรื่องราว

"Our neighbors our nice too. Bihira nga lang po namin sila makausap kasi medyo magkakalayo ang distansya ng mga bahay namin." Sunod-sunod naman ang ginawang pagtango ni Aimen hanggang biglang umakyat ang isa niyang kilay nang may maalala. ["Ang Tito Allen mo, kumusta na? Balita ko umalis na naman siya sa trabaho niya."]

Sabay silip ko sa card, meron na naman. Good morning, gorgeous momma! Make sure to drink your milk first before deciding to walk outside, okay? Be careful and watch your steps! From Neighbor This time, the letter beside the 'neighbor' has a smiley and a heart! Seriously? Baka naman naka-drugs ang taong 'to!

sabi ko sabay halik sa noo niya "Goodnight nak." Pag pasok ko sa kwarto ko, agad akong humiga pero naalala ko katatapos ko palang kumain kaya napabangon ako at sa hindi ko malaman na dahilan, kusang nag pindot ang mga kamay ko para itext si Pat Who would have thought na yong enemies and competitors would turn to be friends. Sana tuloy tuloy na 'to. I'm glad we're friends. Nagkamali ako ng pagkakakilala ko sa kanya. Mabait pala siya.

Hindi niya naman ugali ang maging harsh sa mga kapitbahay niya, pero hindi niya talaga basta mapapalampas ang pag-iingay nito na naging dahilan ng pagsakit ng ulo niya ngayon. Pero kahit pa nakasimangot siya ay nakangiti pa rin sa kanya ang lalaki, “Good morning, neighbor.” “Hmm,” ang tanging itinugon ni Kit. Wala na siyang pakialam kung isipin nito na wala siyang modo. “Mukhang hindi maganda ang morning natin ah – “ “Sorry, but I don’t talk to strangers,” matalim na untag ni Kit, habang nagbabaka-sakaling titigilan na siya ng lalaki.

Mukhang gustong gusto na talaga niyang kumain ng lutong bahay. Bigla siyang lumapit sa akin. Marahan niyang hinawakan ang kamay ko gamit ang maliliit niyang palad. Nagulat ako. "Pretty Neighbor..." Nakatitig siya sa akin na parang isang inosenteng anghel. "Can you help us?" Napakurap ako. "What help?" "Can you cook breakfast for Daddy and me?"

Agad nitong bungad sa kan'ya matapos sagutin ang telepono Kilala talaga siya ng kaibigan. Well, hindi naman siya rito tumatawag kapag wala siyang iuutos. That's how their friendship works. Hindi sila kagaya ng ibang magkaibigan na madalas mag-usap at magkumustahan dahil pareho rin naman silang busy sa mga misyon at trabaho nila. Bumabawi naman sila sa isa't isa kapag nagkikita sila. They are having a sparring and playing hide and seek but with a twist. Bala ng baril, mga kunai, shuriken, at dagger ang hahanap sa 'yo. That's their bonding. Unusual isn't it?

Pumasok sila sa loob ng bahay ni Alleah. "Sorry na, Alleah. Hindi kasi ako pupwedeng magpahatid mismo sa bahay ko." "At bakit naman, aber?" Nagtatakang saad nito. Samara scratched her nape. "Well, that man... he's actually my neighbor. Pero hindi nya alam na magkapit-bahay kami."

"We will be neighbors starting today so please take care of us." Akala ko ay magiging awkward ang pagbisita ko dito. At ang plano ko lang naman ay batiin sila at ibigay ang regalo ko. Pero mukha namang mababait ang mga ito so I am looking forward for a good relationships with my neighbors.

I feel delighted. (Hi mommy!) a tiny voice welcomed me "Hello popcorn...How are you doing?" (I'm doing fine mommy. Dada and mama baked some cookies.) "Did you gave dada and mama a headache?" (Mommy, no po. I am a good girl hehehe) she chuckled cutely "Really?" (Yes po) "Why did you call popcorn?" (Dada and mama said that you should come over. It's Sunday naman po daw tomorrow. Sleepover mommy...pretty please.)

Love you. “Love you too. Bye.” Pinatay ko ang tawag at pumunta sa walk-in closet ko para mag bihis ng pam-bahay. After I change I decided to go to my new neighbor. I just want to know something about those cats who stole my sandwich. Lumabas ako at pumunta sa room nila. I pressed the door bell twice. But no one answered. No one opened the door— “—hey, you're blocking the way.”