Good Night Enemy Novels & Stories

Belle’s P.O.V. The office was eerily quiet after dark, the hum of computers long faded and the polished floors reflecting the soft glow of city lights filtering through the glass walls. I knew I had left hours ago. Hindi dapat nagsusunog ng kilay ang mga katulad kong intern, lalo na kung hindi naman bayad ang nilalaan kong oras para lang matapos ang project na ibinigay sa akin ni Sir Nathan. Kauumpisa ko pa lang sa trabaho kaya kailangan kong pag-igihan para mas malaki ang tiyansa kong mapabilang sa mga regular na empleyado ng kompanyang ito.

HAHAH feeling ka ah pero infairness totoo yang feeling mo] [Matulog ka na nga! Goodnight] [Fine madam, good night too] This man is gonna be the end of me! Teka lang, I just realized I was smiling while we're both chatting. This is bad right? So f*cking bad! Hindi akpwedeng mailove sakanya, not this feeling again! ....._......

Bumaling siya sa kanyang mag-ama at napatawa nalang siya ng makitang nahihirapan na si Adrian na magpaliwang kay Zach na noo'y nagpupumilit parin na magpakasal na sila bukas. IT was a beautiful night, puno ng mga nagkikislapang mga bituin sa langit at gaya ng payapang gabi ay napakapayapa rin ng kanyang damdamin. Kanina pa nakaalis si Adrian, tulog na rin si nanay Cely at si Zach pero siya, hindi siya makatulog. She never thought that being this happy can make a person stay awake for hours or maybe the whole night for the matter.

sabi ko sabay halik sa noo niya "Goodnight nak." Pag pasok ko sa kwarto ko, agad akong humiga pero naalala ko katatapos ko palang kumain kaya napabangon ako at sa hindi ko malaman na dahilan, kusang nag pindot ang mga kamay ko para itext si Pat Who would have thought na yong enemies and competitors would turn to be friends. Sana tuloy tuloy na 'to. I'm glad we're friends. Nagkamali ako ng pagkakakilala ko sa kanya. Mabait pala siya.

Kumikislap ang mga ito sa madilim na langit, at sa mga sandaling iyon, pakiramdam ko ay ganoon din ang dibdib ko, parang may liwanag na matagal nang patay pero muling nagising. I am not like this. I am not the kind of man who feels pleased just because someone replies 'goodnight.' But Lena…she reduces me into a man I barely recognize. And I don’t want to change that. Muli kong tiningnan ang screen. Goodnight. Simple lang ang reply niya pero hindi niya alam kung gaano katagal kong tinitigan ang salitang iyon. Hindi niya alam kung paano gumaan ang buong gabi ko dahil lang pinili niyang mag-reply.

Chapter 1: The Dark Beauty Isang maka-lumang ringtone ang nagpagising kay Beauty mula sa kanyang mahimbing na tulog. Dinukot niya ang keypad phone niya na Nokia 360 mula sa ilalim ng kaniyang unan. Si Simon ang tumatawag at tarantang ipinapaalala ang pageant na sinalihan niya. "Girl! Ano na? Asan ka na ba?"

--- Elara’s POV That night, bago ako makatulog, naramdaman ko ang lamig ng hangin na parang may bagyong paparating. Damian was right. The enemy wasn’t gone. They were waiting, regrouping, growing stronger in the shadows. And deep inside, alam kong darating ang araw na haharapin namin sila. But I also knew one thing: hindi na ako tatakbo. Hindi na ako lalayo. If Damian was bound by fire… then I’d burn with him. Whatever storm the enemy was bringing, we’d face it together.

Nauuwi sa may mag-papatulog o dudugain ako kapag nasa aktuwal na. "I am not your enemy Nazi. I'm a friend of yours." Tumigil kami sa elevator at sumakay doon. Bumukas din ito agad at isang kama at madilim na paligid ang bumungad saakin. Medyo bumalik na ang paningin ko. Per nang-hihina padin ako ngayon at hindi ako makapalag o makatayo sa sarili ko na paa.

“Ang badge na ito ay ang token na pagmamay-ari ng Nocturnal, isang gangster force sa Central City. Ito rin ang utos na pumatay. Kung may makatanggap ng badge na ito, ibig sabihin ay sinusunod sila ng Nocturnal." Tumango si Thomas. “Parang hindi ko sila existing rivals, but my new enemy. Nagligtas ako ng dalawang babae sa araw, at nag-alaga din ako ng batch ng mga miyembro ng Nocturnal. Ngayon ay hindi sila masaya, kaya nagpunta sila dito upang maghiganti. "Okay, makikilala ko sila." Tumayo si Thomas at naglakad papunta sa pinto. Agad naman siyang sinundan ni Aries. Natatakot siya na baka may mangyari kay Thomas.

May bahid ng pag-aalala ang mukha niya. “May bagong intel,” ani niya, inilapag ito sa lamesa. “It’s not over.” Napatingin ako sa envelope. Hindi ko pa man binubuksan, ramdam ko na—isa na namang panganib ang parating. Isa na namang gabing walang tulog. “Do we ever get to breathe?” tanong ko habang inaabot ang envelope. “Not yet,” sagot niya. “Pero lumalaban tayo, di ba?”