Goodbye In Tagalog Novels & Stories

sabi ko and I wanted to hug her pero hindi ko magawa and I hate it! "You know what, Jack! Huwag na muna tayong mag-usap..." "Mahal naman, huwag naman ganito, I'm sorry! Please," I begged. "I'm sorry, Jack. Please huwag na muna tayong mag-usap, ayaw kong magbitaw ng salita, baka may masabi lang akong hindi maganda!" She cried! "But.." Hindi ko pa man natapos iyong gusto kong sabihin ay bigla nang nag log-out si Angel.

Dali-dali akong pumunta ng banyo para maligo at gumayak na. bago ko tuluyang lisanin ang silid na ito ay muli kong pinasadahan ang mukha na matagal kong hindi na makikita. Im a bit emotional at this moment. Im sorry pero hindi ko napigilanang sarili ko na sa huling pagkakataon ay hinalikan ko siya sa labi. Isang mabilis na halik. "Goodbye, third! Sana maging masaya kayo ni Shonee...."bulong ka sa kaniya. bago ko tuluyang magdesisyon na umalis na talaga ay humirit pa ako ng isang halik. Patawarin ako ng Diyos pero gusto ko lang baunin ang huling sandali na ito na mahahagkan ko ang kaniyang labi.

Yun ang isa sa mga aim ko noon na bago ako aalis ay magiging magaling ka sa panlasa. "Goodbye sa inyo at di na ako kailanman babalik sa mansiong ito." ****** LMCD22

Garalgal niyang tugon. [“Oh my god! Tam, I'm sorry...”] Nagpakawala ito ng malalim na hininga. [“Nag-alala ako sa'yo ng makita ko ang balita! Kamusta ka ah? Gusto mo bang puntahan kita? Tam, sorry... Sorry, talaga!”]

bulalas pa niya saka lumapit at humalik said labi nito. "Goodbye kiss ko iyan sa iyo. Basta ba mag-ingat ka sa biyahe mo." saad pa niya na ikinangiti nito. "I love you." "love you too."

Heartbreak Pumasok ang sasakyan ni Peter sa aming malawak na bakuran, mula sa shotgun seat ay tanaw ko si Mommy at Daddy na excited na naka-abang sa pagdating namin. "Mom! Dad!" Salubong ko sa mga ito nang makababa sa naturang sasakyan. "How are you, hija? I missed you," she mumbled, while hugging me tight. "I'm okay, mom. I missed you too.." Ginantihan ko ito ng mas mahigpit kong yakap.

Joke lang. “Salamat, King .Makakaasa ka kahit ikamatay ko pa… gagawin ko mapanindigan lang ang tungkulin ko” [Thank you and take care] “Areglado!”

"Good to see you-" Agad akong tumakbo papunta sa kanya at niyakap siya bago pa niya matapos ang sinasabi niya. Wala akong masabi. Umiiyak lang ako habang nakangiti. Parang sasabog ang puso ko sa tuwa. "Thanks you're safe," niyakap niya ako ng mahigpit. Naramdaman ko ang pagdama niya sa katawan ko. "I miss you Babe..." bulong niya.

Nag tungo Naman Siya sa libing ni mommy at hinawakan ito. Kumuha na ako ng puting mga lobo at Isa isa na namin itong hinawakan. " Sometimes, Goodbye is not always sad. It just reminds us that Goodbye is another lessons and life to begin...Maybe one day Mom we'll meet again" wika ko Naman at sabay sabay naming pinakawalan Ang puting lobo. " Hooy!! Ang Daya, di niyo kami ininvite" bigla naman akong napalingon at nakita ko si Mico at Brix na may dala dalang suitcase.

Joshua How do you say goodbye without even feeling the slightest pain in your heart? Is it really possible to say goodbye without feeling the hurt that will remain in your heart even years have passed? Sino ba ang nawalan na hindi nakaramdam ng pait at sakit, bagay man yan o taong kapwa mahalaga sa buhay mo? Is there really such a thing as BEAUTIFUL GOODBYE? Kailan hindi masakit ang isang pamamaalam lalo na at alam mong hindi mo na makikita at makakasama ang taong iyon?